Putrescyna

Putrescyna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
białe, silnie higroskopijne ciało stałe lub bezbarwna ciecz o silnym zapachu podobnym do piperydyny
Wzór Hilla

C4H12N2

Inne wzory

NH2(CH2)4NH2

Masa molowa

88,15 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

110-60-1

PubChem

1045

DrugBank

DB01917

Podobne związki
Podobne związki

kadaweryna, spermidyna, spermina

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Putrescyna, butano-1,4-diamina – organiczny związek chemiczny, amina biogenna z grupy ptomain.

Putrescyna i kadaweryna zostały po raz pierwszy opisane przez lekarza Ludwiga Briegera w Berlinie w 1885 roku. Występuje w bardzo małych ilościach w moczu i ślinie, w której najwyższe stężenie osiąga zaraz po przebudzeniu[potrzebny przypis].

Bierze udział w biosyntezie poliamin (spermidyny i sperminy).

Powstawanie

Powstaje w wyniku rozpadu białek np. gnicia przy udziale bakterii beztlenowych. Odpowiada za nieprzyjemny zapach rozkładającej się materii organicznej (mięsa, tkanek, zwłok) oraz za nieświeży oddech[potrzebny przypis].

Biosynteza

W organizmach żywych putrescyna powstaje z L-argininy na dwóch ścieżkach: poprzez ornitynę lub agmatynę.

Biosynteza przez ornitynę

Ścieżka ta jest powszechna w świecie żywym. L-Ornityna powstaje z L-argininy w wyniku hydrolizy katalizowanej przez arginazę (EC 3.5.3.1):

L-Arginina + H2O ⇌ L-ornityna + Mocznik

Ornityna ulega następnie dekarboksylacji katalizowanej przez dekarboksylazę ornityny (ODC, EC 4.1.1.17) w obecności fosforanu pirydoksalu:

L-ornityna ⇌ Putrescyna + CO2

Biosynteza przez agmatynę

Drugą ścieżką syntezy putrescyny, dominującą u roślin wyższych i spotykaną też u niektórych bakterii, jest dekarboksylacja argininy do agmatyny, z udziałem dekarboksylazy argininy (ADC, EC 4.1.1.19):

L-Arginina ⇌ Agmatyna + CO2

Następnie deiminaza agmatyny (EC 3.5.3.12) przekształca agmatynę w N-karbamoiloputrescynę:

Agmatyna + H2O ⇌ N-Karbamoiloputrescyna + NH3

Ostatnim etapem jest hydroliza grupy karbamoilowej przez amidazę N-karbamoiloputrescyny (EC 3.5.1.53):

N-Karbamoiloputrescyna + H2O ⇌ Putrescyna + CO2 + NH3

Agmatyna może też ulegać bezpośredniej hydrolizie do putrescyny i mocznika. Reakcję tę katalizuje agmantynaza (EC 3.5.3.11), enzym powszechnie występujący u różnych organizmów:

Agmatyna + H2O ⇌ Putrescyna + Mocznik

Produkcja i zastosowanie

Putrescyna produkowana na skalę przemysłową jest surowcem do produkcji leków, środków ochrony roślin i polimerów. Reaguje z kwasem adypinowym do poliamidu nylon-4,6, który jest wprowadzony do obrotu przez koncern DSM pod nazwą handlową Stanyl[potrzebny przypis].

Zobacz też