Stanley Tucci (2017) | |
| Imię i nazwisko |
Stanley Oliver Tucci Jr. |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
11 listopada 1960 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Kate Tucci (1995–2009; jej śmierć) |
| Lata aktywności |
od 1985 |
Stanley Oliver Tucci Jr. (ur. 11 listopada 1960 w Peekskill) – amerykański aktor, producent filmowy, reżyser i scenarzysta pochodzenia włoskiego. Nominowany w 2010 do Oscara za drugoplanową rolę w filmie Nostalgia anioła.
Urodził się w Peekskill w stanie Nowy Jork. Jest synem nauczyciela artystycznej szkoły średniej Stanleya Tucci Sr. i jego żony, sekretarki Joan z domu Tropiano. Pochodzi z rodziny włoskich imigrantów, którzy wyjechali do USA w trakcie fali imigracji po wojnie – jego dziadkowie ze strony ojca i matki wywodzili się z Kalabrii. Ma dwie młodsze siostry: Ginę (ur. 1964) i Christine (ur. 19 stycznia 1967), a jego kuzynem jest Joseph Tropiano, scenarzysta i filmowiec.
Pierwsze trzy lata życia spędził w Peekskill, po czym wraz z rodziną przeniósł się do Katonah. W latach 70. przez rok mieszkał we Florencji i nauczył się języka włoskiego. Uczęszczał do John Jay High School w Lewisboro. Pod koniec lat 70. podjął pracę jako pomocnik barmana w restauracji „Alfredo’s” na Manhattanie. W 1982 ukończył studia na Wydziale Dramatycznym Nowojorskiego Uniwersytetu Stanowego w Purchase, po czym przeprowadził się do Nowego Jorku.
30 września 1982 wystąpił na scenie Broadwayu w sztuce Królowa i rebelianci (The Queen and the Rebels) z Colleen Dewhurst i Campbellem Scottem. Na kinowym ekranie zadebiutował jako żołnierz w komediodramacie Johna Hustona Honor Prizzich (Prizzi's Honor, 1985) z Jackiem Nicholsonem i Kathleen Turner. Wkrótce zwrócił na siebie uwagę rolą Ricka Pinzolo w serialu CBS Cwaniak (Wiseguy, 1987–1989).
W 1991 zagrał w sztuce Moliera na scenie Yale Repertory Theatre w New Haven. W kolejnych latach można go było zobaczyć m.in. w komedii Beethoven (1992), thrillerze sensacyjnym Raport Pelikana (The Pelican Brief, 1993) i thrillerze Pocałunek śmierci (Kiss of Death, 1995).
Jako reżyser i scenarzysta zadebiutował dramatem Wielkie otwarcie (Big Night, 1996. Za rolę komentatora Waltera Winchella w dramacie biograficznym HBO Winchell (1998) w reżyserii Paula Mazurskyego otrzymał Złoty Glob i nagrodę Emmy. Następnie m.in. zagrał elfa Pucka w filmie Sen nocy letniej (A Midsummer Night’s Dream, 1999) oraz wystąpił w dramacie gangsterskim Sama Mendesa Droga do zatracenia (Road to Perdition, 2002). W kolejnych latach wcielił się m.in. w Paula Childa, męża Julii Child w filmie Julie i Julia (2009) oraz George’a Harveya, gwałciciela i seryjnego mordercę w dramacie Nostalgia anioła. W 2011 wcielił się w postać Caesara Flickermana w filmie Igrzyska śmierci (2012), a rolę powtórzył także w kolejnych produkcji z tej serii: Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia (2013), Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1 (2014) i Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2 (2015).
W latach 2019–2020 zrealizował program kulinarny Stanley Tucci: Searching for Italy, który był emitowany na CNN w 2021 i 2022. Wydał cztery książki kucharskie: „The Tucci Cookbook” (2012), „he Tucci Table: Cooking With Family and Friends” (2014), „Taste: My Life Through Food” (2021; pol. „Smak. Życie i jedzenie”) i „What I Ate in One Year” (2024; pol. „Co zjadłem przez rok [I o czym wtedy myślałem]”).
18 kwietnia 1995, po czterech latach narzeczeństwa, ożenił się z Kathryn Louise Spath (ur. 1962, zm. 27 kwietnia 2009 na raka piersi). Mieli trójkę dzieci: bliźniaki – syna Nicolo Roberta i córkę Isabel Concettę (ur. 21 stycznia 2000) oraz córkę Camillę (ur. 2002). 29 września 2012 poślubił agentkę literacką Felicity Joannę Blunt, z którą ma syna Matteo Olivera (ur. 25 stycznia 2015) i córkę Emilię (ur. 19 kwietnia 2018). Mieszka w Londynie.
W 2017 zdiagnozowano u niego raka języka, przeszedł szereg radioterapii i chemioterapii.