Super Mario Kart

Super Mario Kart
Ilustracja
Logo gry
Producent

Nintendo EAD

Wydawca

Nintendo

Dystrybutor

PL: ATM (Super Nintendo)

Seria gier

Mario Kart

Reżyser

Tadashi Sugiyama(inne języki)
Hideki Konno(inne języki)

Artysta

Yōichi Kotabe(inne języki)
Mie Yoshimura
Yoshiaki Koizumi

Główny programista

Masato Kimura

Kompozytor

Soyo Oka

Data wydania

SNES
JP: 27 sierpnia 1992
Am.Płn.: 1 września 1992
EU: 21 stycznia 1993
Super NES Classic Edition
Am.Płn.: 29 września 2017

Gatunek

gra wyścigowa

Tryby gry

gra jednoosobowa, gra wieloosobowa

Platforma

Super Nintendo Entertainment System, Virtual Console, SNES Classic Edition

Następna gra w serii

Mario Kart 64

Multimedia w Wikimedia Commons

Super Mario Kart (jap. スーパーマリオカート Sūpā Mario Kāto) – komputerowa gra wyścigowa wyprodukowana i wydana przez Nintendo w 1992 roku na konsolę Super Nintendo Entertainment System (SNES). Jest to pierwsza część serii Mario Kart. Gracze ścigają się między sobą w gokartach, wcielając się w postacie ze świata Mario. Gra ukazała się w Japonii 27 sierpnia 1992 roku, w Ameryce Północnej 1 września 1992 roku, a w Europie 21 stycznia 1993 roku. Do 31 marca 2014 roku sprzedano 8,76 mln jej egzemplarzy. Później trafiła do usługi Virtual Console na konsolach Wii (2009), Wii U (2013) i New Nintendo 3DS (2016), a w 2017 roku znalazła się wśród gier wbudowanych w konsolę Super NES Classic Edition.

Gracz kieruje jedną z ośmiu postaci z serii Mario, które różnią się właściwościami jazdy. W trybie jednoosobowym ściga się z postaciami sterowanymi przez komputer w czterech pucharach po pięć tras, w trzech klasach: 50cc, 100cc i 150cc. W czasie wyścigu może używać power-upów, które pozwalają atakować rywali albo przyspieszyć. Może też ścigać się z czasem w trybie Time Trial. Dwóch graczy może razem rozgrywać puchary albo zmierzyć się ze sobą w wyścigu jeden na jeden (Match Race). W trzecim trybie wieloosobowym, trybie bitwy (Battle Mode), gracze atakują się power-upami i niszczą balony krążące wokół gokartu przeciwnika.

Gra zebrała dobre recenzje. Chwalono jej oprawę, nowatorstwo i grafikę w trybie Mode 7. Czasopisma i inne organizacje wielokrotnie umieszczały ją w rankingach najlepszych gier wszech czasów. Uchodzi za grę, która zapoczątkowała podgatunek gier kartingowych, a wielu producentów próbowało potem powtórzyć jej sukces. Według 1UP.com otworzyła drogę do późniejszych gier z Mario spoza głównej serii platformówek, a występy w grach wielu gatunków pozwoliły postaci zachować popularność. Kolejne części serii Mario Kart ukazały się na konsole stacjonarne, przenośne i automaty, a każda nowa część zbierała dobre recenzje i należała do najlepiej sprzedających się gier na swoją platformę. Choć seria się zmieniała, podstawy rozgrywki z Super Mario Kart pozostały te same.

Rozgrywka

Super Mario Kart to gra kartingowa z kilkoma trybami dla jednego i dwóch graczy. Gracz wybiera jedną z ośmiu postaci ze świata Mario, które różnią się właściwościami jazdy, i ściga się gokartem po trasach utrzymanych w stylistyce serii. Kamera pokazuje gokart od tyłu. Celem jest dojechanie do mety przed rywalami, którymi kieruje komputer albo drugi gracz, lub przejechanie trasy w jak najkrótszym czasie. W trybie bitwy gracze atakują nawzajem swoje gokarty. Strzałki na trasach przyspieszają gokart.

Na trasach rozmieszczono pola ze znakiem zapytania. Gokart, który po nich przejedzie, dostaje losowy przedmiot, czyli power-up. Skorupami i skórkami od bananów można trafić rywala, który wtedy wpada w poślizg. Gwiazda daje chwilową nietykalność. Postacie sterowane przez komputer mają własne specjalne moce, których mogą używać przez cały wyścig. Na trasach leżą też monety. Gracz może ich zebrać najwyżej dziesięć, a zebrane monety zwiększają prędkość gokartu. Gracz gubi monety po zderzeniu z rywalem, a gokart bez monet wpada w poślizg po każdym trafieniu. Gdy gokart wypadnie z trasy, Lakitu odstawia go z powrotem, ale pobiera za to monety.

Gracz może podskoczyć gokartem, naciskając przycisk na ramieniu kontrolera. Podskok wprowadza gokart w poślizg (drift), w którym można szybko pokonywać zakręty. Zbyt długi poślizg kończy się jednak obrotem gokartu. Recenzenci chwalili rozgrywkę. GameSpy uznał tryb bitwy za „najbardziej wciągający tryb bitwy dla dwóch graczy” na tej konsoli, a trasy dla jednego gracza za „wspaniale zaprojektowane”. Według IGN mechanika gry zdefiniowała gatunek.

Tryby gry

Ekran jest podzielony poziomo. W górnej połowie widać wyścig, a w dolnej mapę trasy albo widok w lusterku wstecznym. Super Mario Kart ma dwa tryby dla jednego gracza: Mario Kart GP (od Grand Prix) i Time Trial. W Mario Kart GP gracz ściga się z siedmioma postaciami sterowanymi przez komputer w serii pięciu wyścigów, zwanej pucharem. Do wyboru są cztery puchary: Mushroom Cup, Flower Cup, Star Cup i Special Cup. Gra ma trzy klasy silników: 50cc, 100cc i 150cc. Im wyższa klasa, tym szybsze gokarty gracza i rywali. Special Cup i klasę 150cc trzeba najpierw odblokować. Każdy puchar to pięć wyścigów po pięć okrążeń, każdy na innej trasie.

Aby przejść do kolejnego wyścigu, gracz musi zająć co najmniej czwarte miejsce. Ma ograniczoną liczbę żyć i traci jedno z nich, gdy zajmie piąte lub dalsze miejsce. Zawodnicy z czterech pierwszych miejsc dostają kolejno 9, 6, 3 i 1 punkt. Puchar wygrywa ten, kto po pięciu wyścigach ma najwięcej punktów. Za zwycięstwo w trzech wyścigach z rzędu gracz dostaje dodatkowe życie. W trybie Time Trial gracz jedzie sam po tych samych 20 trasach co w Mario Kart GP i próbuje uzyskać jak najlepszy czas.

Super Mario Kart ma trzy tryby dla dwóch graczy: Mario Kart GP, Match Race i Battle Mode. Drugi gracz korzysta z dolnej połowy ekranu, na której w trybach jednoosobowych widać mapę. Mario Kart GP przebiega tak samo jak w trybie jednoosobowym, ale wśród ośmiu zawodników jest dwóch graczy. W Match Race gracze ścigają się jeden na jednego na wybranej trasie. W trybie bitwy (Battle Mode) gracze walczą ze sobą na jednej z czterech specjalnych aren. Wokół gokartu każdego z nich krążą trzy balony, a każde trafienie power-upem niszczy jeden z nich. Wygrywa ten, kto pierwszy zniszczy wszystkie balony przeciwnika.

Postacie

W grze można wybrać jedną z ośmiu postaci z serii Mario: Mario, Luigiego, księżniczkę Peach, Yoshi, Bowsera, Donkey Konga Jr., Koopa Troopa lub Toada. Gokarty postaci różnią się prędkością maksymalną, przyspieszeniem i prowadzeniem. Postacie sterowane przez komputer mają specjalne przedmioty, czyli „supermoce”, których używają w czasie wyścigu. Moce są przypisane do postaci: na przykład Yoshi zostawia na trasie jajka, na których gracze wpadają w poślizg, a Donkey Kong Jr. rzuca skórki od bananów.

Postacie to sprite’y. Każdą narysowano z 16 różnych stron, aby gokart mógł się obracać. IGN chwaliło dobór postaci, pisało o „gwiazdorskiej obsadzie” i dobrze wyważonym zestawie zawodników. Według GameSpotu większość z ośmiu postaci pojawiała się potem w każdej kolejnej grze serii. W Mario Kart 64 miejsce Koopa Troopy zajął Wario, a Koopa Troopa wracał odtąd tylko w niektórych częściach. W miejsce Donkey Konga Jr. pojawił się w tej grze Donkey Kong.

Trasy

Trasy nawiązują do miejsc z gry Super Mario World, takich jak Donut Plains. Każdy z czterech pucharów obejmuje pięć różnych tras, czyli razem jest ich dwadzieścia. Do tego dochodzą cztery areny trybu bitwy. Na trasach są ostre nawroty, które gracze pokonują w poślizgu. Pojawiają się na nich przeszkody znane z serii Mario, na przykład Thwompy na trasach Bowser Castle, wyskakujące z wody ryby na Koopa Beach i rury na trasach Mario Circuit. Na trasach Choco Island są błotniste kałuże, w których gokart wpada w poślizg przy zbyt ostrym skręcie. Zjazd na żwir lub nierówną nawierzchnię spowalnia gokart. Na każdej trasie pucharu leżą monety i pola z power-upami. Są też pola przyspieszające i skocznie, z których gokarty wybijają się w powietrze.

Trasy zebrały dobre opinie. GameSpy chwalił je jako „wspaniale zaprojektowane”, a IGN nazwało je doskonałymi. Serwis 1UP.com, wybierając pięć najlepszych tras w historii serii Mario Kart, umieścił arenę Battle Mode Course 4 na trzecim miejscu, a Rainbow Road wraz z jej późniejszymi wersjami – na pierwszym. Motywy tras z Super Mario Kart wracały w późniejszych grach serii. To w tej grze po raz pierwszy pojawiły się między innymi nawiedzone trasy, zamek Bowsera i Rainbow Road.

Produkcja

Shigeru Miyamoto, producent gry (zdjęcie z 2015 roku)

Producentem gry był Shigeru Miyamoto, a reżyserami – Tadashi Sugiyama i Hideki Konno. Gra wyrosła z prototypu wieloosobowej wersji gry F-Zero. Główny programista, Masato Kimura, pracował wcześniej nad F-Zero. Zespół chciał stworzyć wyścigi, w których na ekranie widać jednocześnie dwóch graczy, w przeciwieństwie do jednoosobowego F-Zero. Z tego powodu trasy musiały być bardziej zwarte niż w F-Zero. Według „Computer and Video Games” właśnie z tego nastawienia na grę we dwoje wynika podział ekranu na pół także w trybie jednoosobowym. Tryb bitwy powstał, bo twórcy chcieli dodać pojedynek jeden na jednego, w którym o zwycięstwie nie decyduje tylko miejsce na mecie.

W jednym z prototypów gokartem jechał anonimowy kierowca. Zespół uznał, że do projektu gokartów najlepiej pasują postacie o wzroście trzech głów. Na postacie z Mario twórcy zdecydowali się dopiero po kilku miesiącach prac. Przyglądali się, jak jeden gokart wygląda z perspektywy drugiego, który go mija, i postanowili sprawdzić, jak wyglądałby w nim Mario. Wszystkim spodobało się to bardziej niż wcześniejsze projekty.

W grze wykorzystano tryb graficzny Mode 7. Mode 7, użyty po raz pierwszy w F-Zero, to funkcja SNES-a, która pozwala dowolnie obracać i skalować warstwę tła. Warstwa staje się wtedy oteksturowaną płaszczyzną, co daje wrażenie trójwymiarowości. Według 1UP.com Mode 7 dał Super Mario Kart to samo „olśniewające wrażenie ruchu w trzech wymiarach” co wcześniej F-Zero. Późniejsze oceny grafiki były mieszane. IGN pisało w 2008 roku, że niegdyś rewolucyjna technika wygląda dziś „okropnie topornie i migocze”. Gra korzysta z układu DSP (procesora sygnałowego). Takich układów używano w grach na SNES, bo lepiej radziły sobie z obliczeniami zmiennoprzecinkowymi potrzebnymi w grafice trójwymiarowej. Układ DSP-1 zadebiutował w Super Mario Kart i zyskał dość dużą popularność. Inne odmiany tego układu trafiły tylko do jednej lub dwóch gier. Muzyka do gry jest autorstwa Soyo Oki. Wcześniejsze kompozycje Oki dla Nintendo można było usłyszeć między innymi w grach Pilotwings(inne języki) i Ice Hockey.

Odbiór

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
„Computer and Video Games” 96%
„Electronic Gaming Monthly” 9/10, 9/10, 8/10, 8/10
„Famitsū” 8/10, 9/10, 8/10, 7/10
„Gambler” 9/10, 8/10, 10/10, 10/10, 10/10
„Bad Influence!” 9/10
Cubed3 9/10
„Electronic Games” 93%
HonestGamers 10/10
„Mean Machines” 92%
Nintendojo 9,5/10
„SNES Force” 90%
Thunderbolt 10/10
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

94%

Sprzedaż

Super Mario Kart odniosła sukces komercyjny. Do 31 marca 2014 roku sprzedano na świecie 8,76 mln jej egzemplarzy. IGN w 2007 roku i „Computer and Video Games” wymieniały ją jako trzecią najlepiej sprzedającą się grę na SNES. W Japonii we wrześniu 1992 roku prowadziła w cotygodniowych zestawieniach sprzedaży pisma „Famicom Tsūshin”, a jeszcze w tym samym roku jej sprzedaż liczono tam w milionach egzemplarzy. Łącznie w Japonii sprzedano 3,82 mln egzemplarzy gry. W kwietniu 1993 roku „Famicom Tsūshin” umieściło ją na pierwszym miejscu listy gier popularnych w Wielkiej Brytanii, przed grami Sonic the Hedgehog 2 i Streets of Rage 2(inne języki) na Sega Mega Drive. Gra prowadziła też w zestawieniu gier na konsole sieci sklepów Virgin Games Centre, opublikowanym 4 marca 1993 roku przez magazyn teletekstowy Digitiser. W całym 1993 roku była siódmą najlepiej sprzedającą się grą w Wielkiej Brytanii, z ponad 250 tys. sprzedanych egzemplarzy.

Recenzje

Według agregatora GameRankings średnia ocen gry wynosi 94%. Krytycy chwalili grafikę w trybie Mode 7. Chwalono też rozgrywkę. Serwis Thunderbolt pisał o „jednej z najgłębszych i najbardziej wciągających rozgrywek, jakie można znaleźć na SNES”. Późniejsze recenzje również były pozytywne, a serwisy Thunderbolt i HonestGamers wystawiły grze maksymalne oceny. Doceniano styl i postacie z serii Mario oraz zróżnicowanie zawodników. W retrospektywnym komentarzu na stronie pisma „Mean Machines(inne języki)” napisano, że Nintendo „trafiło na żyłę złota”, a żaden z licznych naśladowców nie zbliżył się do oryginału. GameSpot zaliczył grę do najlepszych gier wszech czasów za nowatorstwo, rozgrywkę i styl graficzny. Według pisma „Entertainment Weekly” gra mogła wyglądać na „cyniczną próbę zarobienia przez Nintendo na marce Super Mario”, ale „umieszczenie znanych postaci w podrasowanych gokartach daje w efekcie uroczą grę wyścigową”. Pismo „GamePro” napisało, że gra „świetnie oddaje emocje wyścigów gokartów i otacza je znajomą, wesołą atmosferą świata Mario”. Recenzent chwalił też wykorzystanie Mode 7 i wymagających przeciwników sterowanych przez komputer.

Rankingi

Gra wielokrotnie trafiała do rankingów najlepszych gier wszech czasów. W 1995 roku pismo „Total!(inne języki)” umieściło ją na 16. miejscu w rankingu Top 100 SNES Games. W 1996 roku „Next Generation(inne języki)” umieściło ją na 37. miejscu w rankingu Top 100 Games of All Time. Redakcja pisała, że sterowanie daje graczowi dużą kontrolę i „największą frajdę”. W tym samym roku gra zajęła 16. miejsce w rankingu pisma „GamesMaster”, również zatytułowanym Top 100 Games of All Time. W 1997 roku „Electronic Gaming Monthly” umieściło grę na 15. miejscu w rankingu 100 Best Games of All Time. Wyższe miejsce niż Mario Kart 64 (49.) pismo uzasadniło lepszym projektem tras i power-upów. W 1999 roku gra zajęła 7. miejsce w rankingu The Fifty Best Games of All Time pisma „Next Generation”. Redakcja napisała, że Mario Kart, „naśladowany tysiąc razy, ale nigdy, przenigdy niedościgniony”, zmienił zasady gier wyścigowych i dał światu jedną z najbardziej wciągających rozgrywek dla dwóch graczy.

IGN w 2005 roku umieściło grę na 15. miejscu wśród najlepszych gier wszech czasów i nazwało ją pierwszym arcydziełem serii Mario Kart. W rankingu z 2007 roku gra zajęła 23. miejsce, a IGN zwróciło uwagę, że w chwili premiery była zupełną nowością. Dziennik „The Age(inne języki)” umieścił ją w 2005 roku na 19. miejscu listy 50 najlepszych gier, a pismo „Edge” w 2007 roku na 14. miejscu listy 100 najlepszych gier. „Edge” wskazało przy tym, że gra wciąż wpływa na projektowanie gier. Gra znalazła się na liście stu najlepszych gier wszech czasów serwisu Yahoo! Games UK, który chwalił jej postacie i power-upy, oraz na liście Essential 50 serwisu 1UP.com. W rankingu stu najlepszych gier Nintendo, opublikowanym przez pismo „Official Nintendo Magazine(inne języki)”, zajęła 13. miejsce. Księga rekordów Guinnessa umieściła ją na pierwszym miejscu listy 50 najlepszych gier konsolowych wszech czasów, ocenianych według wpływu w chwili premiery i trwałego znaczenia. „Game Informer” w 2001 roku umieściło ją na 35. miejscu listy 100 najlepszych gier i pisało, że skalowanie w trybie Mode 7 zrewolucjonizowało wygląd gier wyścigowych. W 2018 roku gra zajęła 7. miejsce na liście najlepszych gier na SNES pisma „Complex”. W 2019 roku muzeum The Strong National Museum of Play(inne języki) wprowadziło ją do World Video Game Hall of Fame(inne języki).

Znaczenie

Super Mario Kart uchodzi za grę, która stworzyła podgatunek gier kartingowych. Po jej premierze wielu producentów próbowało powtórzyć jej sukces. Według 1UP.com próbowała tego między innymi Sega w grze Sonic Drift. Jedną z bardziej znanych prób był Street Racer(inne języki) firmy Ubisoft z trybem dla czterech graczy. Na wzór Super Mario Kart powstały też między innymi South Park Rally(inne języki), Konami Krazy Racers(inne języki), Diddy Kong Racing i kilka gier wyścigowych z serii Crash Bandicoot. Gry kartingowe wydane po Super Mario Kart oceniano różnie. GameSpot pisał o „tanio zrobionych, w większości niezbyt zabawnych” grach wyścigowych z maskotkami, a według 1UP.com niezliczeni twórcy bezskutecznie próbowali ulepszyć formułę gry.

Według IGN po sukcesie Super Mario Kart gry z Mario ukazujące się pomiędzy częściami głównej serii zyskały ogromną popularność. Nintendo wydało od tego czasu wiele gier sportowych z Mario. Postacie z serii Mario wystąpiły w grach o koszykówce, baseballu, golfie, tenisie i piłce nożnej. Według IGN bez Super Mario Kart mogłyby nie powstać takie gry jak Super Smash Bros. czy Mario Party. Postacie z serii Mario pojawiły się też gościnnie w grach SSX on Tour(inne języki) i NBA Street V3(inne języki) wydanych przez EA Sports. Według 1UP.com występy w grach różnych gatunków, zapoczątkowane przez Super Mario Kart, zapewniły Mario długotrwałą popularność, choć klasyczne platformówki z tą postacią ukazywały się coraz rzadziej. W 2007 roku dziennik „The Independent” uznał Mario za najlepiej sprzedającą się serię gier w historii. Według jego listy sprzedano 193 mln egzemplarzy gier z tej serii, prawie 40 mln więcej niż gier z drugiej na liście serii Pokémon, również należącej do Nintendo.

W usłudze Virtual Console na Wii gra ukazała się w Japonii 9 czerwca 2009 roku, a w Ameryce Północnej 23 listopada 2009 roku. Wcześniej, w listopadzie 2008 roku, Eurogamer wymienił ją wśród najbardziej oczekiwanych gier na Virtual Console. Napisał, że gry nie ma w usłudze podobno z powodu problemów z emulacją grafiki Mode 7. Na Wii U gra ukazała się w Japonii w czerwcu 2013 roku, w Europie 27 marca 2014 roku, a w Ameryce Północnej 6 sierpnia 2014 roku. W 2016 roku trafiła na New Nintendo 3DS, a w 2017 roku znalazła się wśród gier wbudowanych w konsolę Super NES Classic Edition. Etap Mount Must Dash w grze Super Mario 3D World jest inspirowany Super Mario Kart i ma nową aranżację muzyki z tras Mario Circuit.

Kolejne gry z serii Mario Kart zawierają nowe wersje tras z Super Mario Kart. Wśród odnowionych klasycznych tras w Mario Kart 8 jest Donut Plains. Do Mario Kart 8 Deluxe na Nintendo Switch dodano jako zawartość do pobrania nowe wersje tras Mario Circuit 3 i Bowser Castle 3. Aktualizacja gry Mario Kart World z września 2026 roku dodała do trybu VS dziesięć tras z Super Mario Kart w nowej wersji.

Kontynuacje

Kolejne części Super Mario Kart ukazywały się na następne generacje konsol Nintendo. Wszystkie odniosły sukces i zebrały dobre recenzje, a każda należała do najlepiej sprzedających się gier na swoją platformę. Choć seria się zmieniała, podstawy rozgrywki pozostały takie same jak w Super Mario Kart. Pierwsza kontynuacja, Mario Kart 64 na konsolę Nintendo 64, miała trójwymiarową grafikę. GameSpot uznał tryb dla jednego gracza za zbyt łatwy, ale tryby dla czterech graczy jednocześnie zebrały pochwały. Mario Kart 64 była pierwszą grą na Nintendo 64 dla czterech graczy. Druga kontynuacja, Mario Kart: Super Circuit na Game Boy Advance, ukazała się w 2001 roku. Według GameSpotu była bardziej remakiem Super Mario Kart niż kontynuacją Mario Kart 64. Wróciła też do stylu graficznego oryginału. Mario Kart: Double Dash!! ukazała się na GameCube w 2003 roku. W każdym gokarcie jadą w niej dwie postacie: jedna kieruje, a druga używa przedmiotów. Dzięki temu dwóch graczy może współpracować na nowy sposób.

Mario Kart DS na Nintendo DS była pierwszą grą serii z rozgrywką przez internet w usłudze Nintendo Wi-Fi Connection. Według Księgi rekordów Guinnessa z 7,83 mln sprzedanych egzemplarzy była najlepiej sprzedającą się grą wyścigową na konsolę przenośną. Do 31 marca 2016 roku sprzedano 23,60 mln jej egzemplarzy, co dało jej trzecie miejsce wśród gier na Nintendo DS. Mario Kart Wii na konsolę Wii ukazała się w 2008 roku. Pozwala sterować ruchem kontrolera i ścigać się dwunastu zawodnikom. Podobnie jak Mario Kart DS ma rozgrywkę przez internet. Gracze mogą jeździć także swoimi postaciami Mii(inne języki). Do gry dołączano kierownicę Wii Wheel, w którą wkłada się kontroler Wii Remote. W 2008 roku Mario Kart Wii sprzedała się na świecie lepiej niż jakakolwiek inna gra. Do 31 marca 2024 roku sprzedano 37,38 mln jej egzemplarzy, co daje jej drugie miejsce wśród gier na Wii. Mario Kart 7 z 18,99 mln sprzedanych egzemplarzy jest najlepiej sprzedającą się grą na Nintendo 3DS.

Mario Kart 8 ukazała się na Wii U 30 maja 2014 roku. Nowością były wyścigi w warunkach antygrawitacji, w których można jeździć do góry nogami i po pionowych ścianach. Wróciły lotnie i jazda pod wodą z Mario Kart 7 oraz wyścigi dwunastu graczy przez internet. Rozszerzona wersja Mario Kart 8 Deluxe ukazała się na Nintendo Switch 28 kwietnia 2017 roku i stała się zdecydowanie najlepiej sprzedającą się grą na tę konsolę.

Najnowsza część serii, Mario Kart World, ukazała się 5 czerwca 2025 roku jako tytuł startowy konsoli Nintendo Switch 2. W jednym wyścigu może brać udział do 24 kierowców, najwięcej w historii serii. Gra ma otwarty świat i tryb swobodnej jazdy. Są w niej odcinki terenowe, skutery wodne, jazda po szynach i skoki od ścian.

Poza konsolami Nintendo ukazała się też gra na automaty Mario Kart Arcade GP(inne języki) (2005), stworzona wspólnie przez Nintendo i Namco. Występują w niej także postacie z gier Namco, między innymi Pac-Man, Ms. Pac-Man i Blinky.

Z czasem wiele elementów Super Mario Kart rozwinięto lub zmieniono. W Super Mario Kart pola z power-upami są wtopione w nawierzchnię, według „Computer and Video Games” prawdopodobnie z powodu ograniczeń wydajności. Tryby wieloosobowe pozostały ważną częścią serii. W Super Mario Kart mogło grać dwóch graczy, w Mario Kart 64 cztery osoby na podzielonym ekranie, w Mario Kart: Double Dash!! do 16 osób w sieci lokalnej (z odpowiednim sprzętem), a w Mario Kart Wii do dwunastu graczy przez internet. Rainbow Road była trasą decydującą w każdej grze serii, od Super Mario Kart po Mario Kart Wii. Niektóre elementy Super Mario Kart z serii zniknęły: „supermoce” postaci sterowanych przez komputer, piórko, które pozwala wysoko podskoczyć, i ograniczona liczba żyć. Monety zwiększające prędkość wróciły w późniejszych grach, między innymi w Mario Kart 8, Mario Kart 8 Deluxe i Mario Kart World. Ponieważ seria zachowała styl i rozgrywkę Super Mario Kart, Nintendo bywa krytykowane za brak oryginalności. Mimo to IGN pisało, że seria Mario Kart jest lubiana, a jej nazwę zna niemal każdy.

Uwagi

  1. ↑ Mimo tytułu ranking obejmuje tylko gry konsolowe. Wstęp do artykułu (s. 100–101) zaznacza, że gry na komputery osobiste i automaty nie były brane pod uwagę.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Super Mario Kart (1992). Nintendo Life. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  2. 1 2 Super Mario Kart. „Gambler”. 2/96, s. 34. Lupus. [dostęp 2026-10-12].
  3. 1 2 3 4 Super Mario Kart – 1992 Developer Interview. Shmuplations. [dostęp 2021-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-12)]. (ang.).
  4. ↑ Nintendo Entertainment Analysis & Development, Super Mario Kart. Nintendo, 1992-09-01. Dokument tekstowy w grze: staff credits (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Jamie O'Neill: Review: Super Mario Kart (Wii U eShop / SNES). Nintendo Life, 2014-03-28. [dostęp 2026-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 Super NES Classic Edition. Nintendo of America, Inc., 2017-09-29. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-28)]. (ang.).
  7. 1 2 3 Mario Kart 8 sells more than 1.2 million units worldwide over first weekend. Nintendo UK, 2014-06-03. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Nathan Heckel: Reviews – Super Mario Kart. Nintendojo. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-11-14)]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Jason Venter: Super Mario Kart : Staff Review. Honest Gamers. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-05)]. (ang.).
  10. 1 2 3 4 Peer Schneider: Mario Kart 64. IGN, 1997-02-20. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-23)]. (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Alex Navarro: The Greatest Games of All Time: Super Mario Kart. GameSpot. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-08)]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 IGN's 100 top games Of All Time 2007. IGN, 2007. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-14)]. (ang.).
  13. 1 2 Tom Ivan: Guinness ranks top 50 games of all time. Computer and Video Games, 2009-02-28. [dostęp 2009-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-15)]. (ang.).
  14. 1 2 Edges's Top 100 Games of All Time. Edge, 2007-07-02. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-22)]. (ang.).
  15. 1 2 3 4 Super Mario Kart (SNES). GameSpy. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-04)]. (ang.).
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Ravi Hirandand: The Essential 50 #29. 1UP.com. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-13)]. (ang.).
  17. 1 2 Danny Cowan: Critical Reception: Nintendo's Mario Kart Wii. Gamasutra, 2008-05-07. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-28)]. (ang.).
  18. 1 2 Matt Casamassina: Mario Kart GP Comes Stateside. IGN, 2005-09-26. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-21)]. (ang.).
  19. 1 2 3 Jeremy Parish, Bob Mackey: Retronauts Crashes Into Mario Kart. 1UP.com, 2008-04-10. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-23)]. (ang.).
  20. 1 2 3 4 5 6 7 Super Mario Kart. „Nintendo Power”. 41, s. 83–91, 1992-10. Nintendo. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  21. ↑ Brett Alan Weiss: Super Mario Kart. Allgame. [dostęp 2008-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-06)]. (ang.).
  22. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Chris Hicks: 10 forgotten features of Super Mario Kart. Computer and Video Games, 2008-04-10. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-04)]. (ang.).
  23. 1 2 3 4 5 Mark Bozon: Retro Remix: Round 8. IGN, 2006-04-25. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-29)]. (ang.).
  24. ↑ Lark Anderson: Then & Now: Mario Kart Wii. GameSpot, 2008-04-28. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-01)]. (ang.).
  25. ↑ Lark Anderson: Then & Now: Mario Kart Wii. GameSpot, 2008-04-28. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-10)]. (ang.).
  26. 1 2 3 Michael Thomsen: Generation Gap: Mario Kart. IGN, 2008-04-25. [dostęp 2026-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-20)]. (ang.).
  27. 1 2 Top 5 Mario Kart Tracks. 1UP.com. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-01)]. (ang.).
  28. ↑ Lark Anderson: Then & Now: Mario Kart Wii. GameSpot, 2008-04-28. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-10)]. (ang.).
  29. ↑ David Houghton: Super Mario Kart began life as an F-Zero multiplayer prototype, reveals Retro Gamer interview. GamesRadar+, 2017-04-14. [dostęp 2026-01-31]. (ang.).
  30. 1 2 3 4 It Started With A Guy In Overalls. Nintendo. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-11)]. (ang.).
  31. 1 2 Jose Otero: HOW ANTI-GRAVITY MADE MARIO KART BETTER. IGN, 2014-05-29. [dostęp 2014-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-02)]. (ang.).
  32. 1 2 3 Ray Barnholt: Purple Reign: 15 Years of the Super NES. 1UP.com, 2006-04-09. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)]. (ang.).
  33. ↑ Soyo Oka: 今月の作家. Japan Composers & Arrangers Association, 2001-06. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-13)]. (jap.).
  34. ↑ Super Mario Kart. „Computer and Video Games”. 133 (December 1992), s. 36–8, 1992-11-15. [dostęp 2021-10-01]. [zarchiwizowane z adresu]. (ang.).
  35. ↑ Steve Harris, Ed Semrad, Martin Alessi, Sushi-X. Review Crew. „Electronic Gaming Monthly”. 5 (11), s. 26, 1992-11. [dostęp 2025-09-22]. (ang.).
  36. ↑ Hamamura Tsūshin, Mizuno, Mariko Morishita, Giorgio Chuji. New Games Cross Review. „Weekly Famitsu”. 198, s. 37, 1992-10-02. ASCII Corporation. [dostęp 2026-10-12]. (jap.).
  37. ↑ Main Review: Super Mario Kart. Bad Influence!. ITV. 17 grudnia 1992. Odcinek 8, seria 1. 3:37 minuta. [dostęp 2021-10-14].
  38. ↑ Karn Spyder Lee Bianco: Super Mario Kart. Cubed³, 2003-09-07. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-24)]. (ang.).
  39. ↑ Electronic Games, December 1992, pp. 79-80. 1992-12. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  40. 1 2 Super Mario Kart review – Super NES. Mean Machines. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-07)]. (ang.).
  41. ↑ The Super League. „SNES Force”. 8 (January 1994), s. 30, 1993-12-23. (ang.).
  42. 1 2 3 Josh Kramer: Super Mario Kart – SNES Review at Thunderbolt Games. Thunderbolt, 2004-07-29. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-07)]. (ang.).
  43. 1 2 Super Mario Kart reviews. GameRankings. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-06)]. (ang.).
  44. ↑ Weekly Top 30 (9月18日). „Famicom Tsūshin”. 198, s. 14–5, 1992-10-02. [dostęp 2026-10-12]. (jap.).
  45. ↑ Weekly Top 30 (9月25日). „Famicom Tsūshin”. 199, s. 14–5, 1992-10-09. [dostęp 2026-10-12]. (jap.).
  46. ↑ Super Savings!. „N-Force”. 10 (April 1993), s. 12, 1993-03. Europress. (ang.).
  47. ↑ Japan Platinum Chart Games. The Magic Box. [dostęp 2021-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-07)]. (ang.).
  48. ↑ Count Down Hot 100: Worldwide!. „Famicom Tsūshin”. 226, s. 89, 1993-04-16. [dostęp 2026-10-12]. (jap.).
  49. ↑ Charts (Data supplied by Virgin Games Centre). Digitiser, 1993-03-04. [dostęp 2021-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-16)]. (ang.).
  50. ↑ Top-Selling Video Game Titles In UK — 1993 (All Formats). [w:] Screen Digest [on-line]. Screen Digest Limited, 1994. s. 110. [dostęp 2021-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-11)]. Cytat: nb sales level at number 5 = 400,000 units, at number 9 = 250,000 units, at number 10 = 200,000 units
    Source: Gallup-ELSPA/Electronic Arts/CTW (ang.).
  51. ↑ Chris Scullion. What Do You Mean, You've Never Played... Super Mario Kart. „Official Nintendo Magazine”. 15, s. 15. Future Publishing. (ang.).
  52. ↑ Holiday video game guide: 1992. EW.com. [dostęp 2018-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-07)]. (ang.).
  53. ↑ Bro. Buzz. Super NES Pro Review: Super Mario Kart. „GamePro”. 41, s. 80–82, 1992-12. [dostęp 2019-12-13]. [zarchiwizowane z adresu]. (ang.).
  54. ↑ Top 100 SNES Games. „Total!”. 43, s. 41, 1995-07. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  55. ↑ Top 100 Games of All Time. „Next Generation”. 21, s. 56, 1996-09. Imagine Media. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  56. ↑ Top 100 Games of All Time. „GamesMaster”. 44, s. 77, 1996-07. [dostęp 2022-07-13]. [zarchiwizowane z adresu]. (ang.).
  57. 100 Best Games of All Time. „Electronic Gaming Monthly”. 100, 1997-11. Ziff Davis. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
    1. ↑ s. 100–101
    2. ↑ s. 148
  58. ↑ The Fifty Best Games of All Time. „Next Generation”. 50, s. 80, 1999-02. Imagine Media. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  59. ↑ IGN's Top 100 Games. IGN, 2005. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-19)]. (ang.).
  60. ↑ Jason Hill: The 50 best games. The Age, 2005-06-10. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-09)]. (ang.).
  61. ↑ The 100 greatest computer games of all time. Yahoo! Games UK. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-10)]. (ang.).
  62. ↑ Feature: 100 Best Nintendo Games – Part Five. Official Nintendo Magazine. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-28)]. (ang.).
  63. ↑ Jeff Cork: Game Informer's Top 100 Games Of All Time (Circa Issue 100). Game Informer. [dostęp 2020-11-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-24)]. (ang.).
  64. ↑ Rich Knight: The Best Super Nintendo Games of All Time. Complex, 2018-04-30. [dostęp 2022-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-09)]. (ang.).
  65. ↑ Super Mario Kart. [w:] The Strong National Museum of Play [on-line]. The Strong. [dostęp 2022-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-06)]. (ang.).
  66. 1 2 3 4 5 6 Andy Robinson: Mario Kart: From SNES to Wii. Computer and Video Games, 2008-04-09. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-28)]. (ang.).
  67. ↑ Andrew Alfonso: Mario Kart Double Dash!! Guide. IGN. [dostęp 2008-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-01)]. (ang.).
  68. 1 2 Andrew S. Bub: Reviews: Mario Kart: Super Circuit (GBA). GameSpy. [dostęp 2008-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-03)]. (ang.).
  69. ↑ Brian Ekberg: History of Mario Sports. GameSpot. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-03)]. (ang.).
  70. 1 2 Brian Ekberg: History of Mario Sports. GameSpot. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-29)]. (ang.).
  71. ↑ David Jenkins: Mario Tops Best Selling Game Franchise List. Game Developer, 2007-01-10. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-17)]. (ang.).
  72. ↑ Virtual Console バーチャルコンソール. Nintendo. [dostęp 2008-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-09)]. (jap.).
  73. ↑ Dan Whitehead: Virtual Console: The Most Wanted. Eurogamer, 2008-05-11. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-20)]. (ang.).
  74. ↑ Japan's Wii U VC releases next week include Super Mario Kart. 2013-06-12. [dostęp 2014-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-03)]. (ang.).
  75. ↑ Review: Super Mario Kart (New 3DS / SNES). Nintendo Life, 2016-03-23. [dostęp 2023-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-08-16)]. (ang.).
  76. ↑ Thomas Whitehead: Review: Super Mario 3D World (Wii U). Nintendo Life, 2013-11-19. [dostęp 2026-08-08]. (ang.).
  77. 1 2 New items, characters and courses make for gravity-defying fun in Mario Kart 8 – launching May 30th on Wii U. Nintendo UK, 2014-04-03. [dostęp 2026-10-12]. (ang.).
  78. 1 2 Jason Guisao: Mario Kart 8 Deluxe – Booster Course Pass Wave 2 Races Into Action Next Month. [w:] Game Informer [on-line]. GameStop, 2022-07-28. [dostęp 2022-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-10)]. (ang.).
  79. ↑ Mario Kart 8 Deluxe 'Booster Course Pass' Wave 6 launches November 9. Gematsu, 2023-11-01. [dostęp 2023-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-08-16)]. (ang.).
  80. ↑ Mario Kart World adds SNES courses and Knockout Tour routes in a free update. www.nintendo.com. [dostęp 2026-10-01]. (ang.).
  81. ↑ Ricky Frech i inni, Version 1.8.0 Free Update Patch Notes - Mario Kart World Guide [online], IGN, 9 września 2026 [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  82. 1 2 3 Trent C. Ward: Mario Kart 64 Review. GameSpot, 1997-02-06. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-25)]. (ang.).
  83. ↑ Amer Ajami: Mario Kart Super Circuit Review. GameSpot, 2008-04-17. [dostęp 2008-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-18)]. (ang.).
  84. 1 2 Ryan Davis: Mario Kart: Double Dash!! (GameCube). CNET, 2003-11-13. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-29)]. (ang.).
  85. ↑ NINTENDO RECORDS. Guinness World Records Limited. [dostęp 2008-12-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-31)]. (ang.).
  86. ↑ Sales Data - Top Selling Software Sales Units - Nintendo DS Software. Nintendo, 2020-09-30. [dostęp 2020-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-27)]. (ang.).
  87. 1 2 Bozon: Mario Kart Wii Review. IGN, 2008-04-20. [dostęp 2022-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-23)]. (ang.).
  88. ↑ Tom Magrino: Mario Kart Wii sells 8.94M in 2008. GameSpot, 2009-02-02. [dostęp 2020-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-15)]. (ang.).
  89. ↑ Top Selling Software Sales Units. Nintendo. [dostęp 2026-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-30)]. (ang.).
  90. ↑ Top Selling Title Sales Units. Nintendo, 2024-03-31. [dostęp 2024-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-23)]. (ang.).
  91. 1 2 3 Paul Tassi: Nintendo Reveals 'Mario Kart World' For Switch 2, Here's The Trailer. Forbes, 2025-04-02. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-06)]. (ang.).
  92. ↑ Steve Watts: Mario Kart World Hands-On: The Conservative Switch 2 Gets A Bold Sequel. GameSpot, 2025-04-03. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-04)]. (ang.).
  93. ↑ Dashiell Wood: Mario Kart World Nintendo Direct: new free roam details confirmed and everything announced about the Switch 2 game. TechRadar, 2025-04-17. [dostęp 2025-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-16)]. (ang.).
  94. ↑ Victoria Kennedy: Mario Kart World announced as Switch 2 launch title, complete with 24 player races, new modes and more. Eurogamer, 2025-04-02. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-06)]. (ang.).
  95. ↑ Rebekah Valentine: Nintendo Switch 2 Mario Kart Game Officially Revealed as Mario Kart World. IGN, 2025-04-02. [dostęp 2025-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-06)]. (ang.).
  96. ↑ Parents' Info. Mario Kart: Double Dash!!'s official website. [dostęp 2009-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-14)]. (ang.).
  97. ↑ Jeff Ramos: What do coins do in Mario Kart 8 Deluxe?. Polygon, 2017-05-17. [dostęp 2026-03-11]. (ang.).
  98. ↑ Samuel Moreno: Yes, You Absolutely Should Load Up On Coins In Mario Kart World. Kotaku, 2025-06-25. [dostęp 2026-03-11]. (ang.).

Linki zewnętrzne