Tw12-12 w skansenie w Chabówce | |
| Producent |
StEG Wien |
|---|---|
| Lata budowy |
1911-1921 |
| Układ osi |
E |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
39 000 kg |
| Masa służbowa |
69 400 kg |
| Długość |
10 861 mm |
| Długość z tendrem |
17 284 mm |
| Wysokość |
4 570 mm |
| Średnica kół napędnych |
1260 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
16 Cl1 |
| Ciśnienie w kotle |
14 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
137,8 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
31,0 m² |
| Powierzchnia rusztu |
3,4 m² |
| Średnica cylindra |
590 mm |
| Skok tłoka |
632 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Prędkość konstrukcyjna |
50 km/h |
Tw12 – polskie oznaczenie austriackiego parowozu towarowego serii (kkStB/BBÖ) 80.
Parowóz ten został wprowadzony do użytku na kolejach austriackich w 1909 roku jako ulepszona wersja parowozu Tw11. W odróżnieniu od poprzedniej wersji posiadał silnik bliźniaczy, który wykorzystywał parę przegrzaną. Maszyna zaprojektowana została przez Karla Gölsdorfa z przeznaczeniem wykorzystania jej na trasach górskich. Produkowana była w latach 1911-1921. W okresie międzywojennym na PKP pracowało 14 maszyn tej serii. Po II wojnie światowej polskie koleje posiadały 12 takich parowozów. Parowóz Tw12-12 znajduje się w skansenie w Chabówce.