Tr21-53 w skansenie w Karsznicach | |
| Producent | |
|---|---|
| Lata budowy |
1922–1925 |
| Układ osi |
1'D |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
72,5 t |
| Masa służbowa |
80 t |
| Długość |
11 790 mm |
| Długość z tendrem |
18 216 mm (z tendrem 22D23) |
| Wysokość |
4 650 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
7 620 mm |
| Średnica kół napędnych |
1 350 mm |
| Średnica kół tocznych |
1 000 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
16C11 i 22D23 |
| Powierzchnia przegrzewacza |
58,8 m² |
| Powierzchnia rusztu |
4,1 m² |
| Średnica cylindra |
615 mm |
| Skok tłoka |
660 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa | |
| Maksymalna siła pociągowa | |
| Prędkość konstrukcyjna |
60 km/h |
Tr21 – pierwszy produkowany w Polsce parowóz, opracowany przez zespół polskich inżynierów przy współpracy z Biurem Konstrukcyjnym Fabryki Lokomotyw StEG w Wiedniu (Staats Eisenbahn Gesellschaft) w 1921. Pierwszych 36 zbudowano w StEG. W latach 1922–1925 Fabryka Lokomotyw w Chrzanowie (Fablok) wyprodukowała 72 szt., a 40 szt. powstało w belgijskich zakładach Cockerill.
Do celów muzealnych zachowano tylko jeden parowóz tego typu. Lokomotywa Tr21-53 (przedwojenna Tr21-84) powstała w Haine-Saint-Pierre w roku 1924. Obecnie jest eksponatem w skansenie w Karsznicach, jako depozyt Stacji Muzeum.
Jak to zwykle bywa w wypadku parowozów normalnotorowych, maksymalna siła pociągowa maszyny jest ograniczona jej przyczepnością. Tak też jest i w przypadku Tr21. Podana w tekście powyżej siła pociągowa nie mogła być praktycznie wykorzystywana, gdyż siła pociągowa przyczepna Tr21 wynosi 157 kN czyli 16 000 kG. Przy zastosowaniu węgla o lepszej jakości parowóz po torze poziomym mógł ciągnąć składy towarowe ładowne o masie 635 ton z prędkością 65 km/h lub 1200 T – 50 km/h.