Ty5
 | |
| Producent |
|
|---|---|
| Lata budowy |
1939-1944 |
| Układ osi |
1’E h2 |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
104,3 t |
| Masa służbowa |
146,4 t |
| Długość |
13 680 mm |
| Długość z tendrem |
22 940 mm |
| Wysokość |
4500 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
18 890 mm |
| Średnica kół napędnych |
1400 mm |
| Średnica kół tocznych |
850 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
26D5 |
| Ciśnienie w kotle |
16 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
177,6 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
64,1 m² |
| Powierzchnia rusztu |
3,9 m² |
| Średnica cylindra |
600 mm |
| Skok tłoka |
660 mm |
| Pojemność skrzyni węglowej |
8/10t |
| Pojemność skrzyni wodnej |
26m3 |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa |
1195kW/1625hp |
| Prędkość konstrukcyjna |
80 km/h |
Ty5 – niemiecki parowóz towarowy produkowany w latach 1939–1944 dla kolei niemieckich.
Historia
Parowozy towarowe Baureihe 50 zostały zaprojektowane do prowadzenia ciężkich pociągów towarowych. Pierwsza lokomotywa została przekazana w marcu 1939 roku. Zostało wyprodukowanych 3141 parowozów na zamówienie kolei niemieckich. Kursowały z pociągami towarowymi na terenach okupowanych. Po drugiej wojnie światowej 54 lokomotywy parowe były eksploatowane przez Polskie Koleje Państwowe do prowadzenia pociągów towarowych. Ostatni parowóz skreślono z inwentarza parowozowni Poznań we wrześniu 1979 roku. W krajach niemieckich dokonano wymiany kotłów parowych. Na zachodnioniemieckich kolejach zostały zamontowane spawane kotły z komorą spalania i spalinowe podgrzewacze systemu Franco-Crosti. Niektóre parowozy kursowały z tendrem kabinowym. Na kolejach wschodnioniemieckich zostały przebudowane na opalanie mazutem. Kursowały na niemieckich szlakach do listopada 1987 roku. Parowozy były dodatkowo eksploatowane przez kilka krajów europejskich. Kilka niemieckich parowozów zachowano jako eksponaty zabytkowe.
Konstrukcja
Do parowozu produkowano stalowy kocioł parowy konstrukcji Wagnera z przegrzewaczem Schmidta. Zastosowano dwa zawory bezpieczeństwa systemu Ackermanna oraz pompę tłokową z podgrzewaczem powierzchniowym umieszczonym przed kominem. Parowóz posiadał wiatrownice Wagnera oraz system ogrzewania do pociągów pasażerskich. Do hamowania lokomotywy został zainstalowany hamulec ciśnieniowy Knorra. W parowozie dodatkowo została zamontowana piasecznica ze sprężonym powietrzem oraz niskotonowa gwizdawka parowa.
Przypisy
- 1 2 3 4 Paweł Terczyński. Parowóz serii Ty5. „Świat Kolei”. 06/2002, s. 12-19. EMI-PRESS. ISSN 1234-5962. (pol.).
- ↑ Paweł Terczyński: Atlas parowozów. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2003, s. 53. ISBN 83-901902-8-1.
- ↑ Franz Rittig. Die Baureihe 50.40 der Deutschen Bundesbahn. „Eisenbahn-Journal”. 07/2003, s. 13-15. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.
- ↑ Udo Geum. Die Baureihe 50. „Eisenbahn-Journal”. 02/1988, s. 4-9. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.
- ↑ Andreas Knipping. Fahrzeugportrait Baureihe 50. „Lok Magazin”. 10/2012, s. 13-15. München: GeraMond Verlag. ISSN 0458-1822.
- ↑ Horst Obermayer. Die Baureihe 50. „Eisenbahn-Journal”. 11/1992, s. 4-12. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.