Ty37
 Ty37-17 | |
| Producent | |
|---|---|
| Lata budowy |
1937–1941 |
| Układ osi |
1'E |
| Wymiary | |
| Masa pustego parowozu |
91,6 t + 22,6 t tender |
| Masa służbowa |
98,8 t + 54,1 t tender |
| Długość |
12 550 mm |
| Długość z tendrem |
20 500 mm |
| Wysokość |
4620 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
9050 mm |
| Średnica kół napędnych |
1450 mm |
| Średnica kół tocznych |
850 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
22D23 |
| Ciśnienie w kotle |
16 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
196,7 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
84,1 m² |
| Powierzchnia rusztu |
4,5 m² |
| Średnica cylindra |
630 mm |
| Skok tłoka |
700 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Moc znamionowa |
1720 KM (1264 kW) |
| Maksymalna siła pociągowa |
21 000 kG |
| Prędkość konstrukcyjna |
75 km/h |
| Nacisk osi na szyny |
17,25 t |
Ty37 – seria ciężkich parowozów towarowych PKP, polskiej konstrukcji. Skonstruowana w związku z rosnącą w drugiej połowie lat 30. XX wieku masą składów towarowych.
Był odpowiedzią na niewystarczające parametry robocze parowozu Ty23, miał też wyższą od niego sprawność z uwagi na wyższe ciśnienie pary w kotle. Do wybuchu II wojny światowej, w latach 1937–1939, zbudowano w zakładach H. Cegielski w Poznaniu tylko 27 parowozów. 18 z nich zostało po wybuchu wojny przejęte przez koleje niemieckie, a jeszcze jeden w 1944 roku. Otrzymały na nich oznaczenie serii 5829, z numerami od 59 2901 do 2929. Ponadto po zajęciu fabryki przez Niemców, zmontowano w latach 1940–1941 z przygotowanych części 10 kolejnych maszyn tej serii. Siedem parowozów zostało przejętych przez koleje ZSRR. Po wojnie na stan PKP wróciło 17 parowozów, które pracowały do połowy lat 70. XX wieku. Ostatnią lokomotywą wycofaną z ruchu w 1978 był Ty37-17, który jako jedyny zachował się do dziś – znajduje się on w skansenie w Chabówce.
Na bazie dokumentacji parowozu Ty37 skonstruowano po wojnie parowóz Ty45.
Przypisy
- ↑ Terczyński 2000 ↓, s. 12.
- 1 2 3 4 Terczyński 2000 ↓, s. 13–14.
- ↑ Michael Reimer, Volkmar Kubitzki, Eisenbahn in Polen 1939–1945, Stuttgart: Transpress, 2004, ISBN 3-613-71213-X, OCLC 831116835.
Bibliografia
- Bogdan Pokropiński, Parowozy normalnotorowe produkcji polskiej dla PKP i przemysłu, Warszawa, WKiŁ, 1987, ISBN 83-206-0483-4, s. 43–45.
- Paweł Terczyński. Parowóz serii Ty37. „Świat Kolei”. nr 8/2000 (61), s. 10–15, 2000. Łódź: Emi-press.
- J. Fijałkowski, W. Kowalewski: Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych. Wydawnictwa Komunikacyjne, 1959.