Weilit
 w towarzystwie różowego erytrynu z Hesji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca(HAsO4) |
|---|---|
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Pokrój kryształu |
proszkowy, masywny |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,48 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
woskowy, tłusty, matowy, porcelanowy, perłowy |
| Współczynnik załamania |
1,644–1,688 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,044 dyspersja (optyka): stosunkowo silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.AD.10 |
Weilit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów.
Zatwierdzony jako nowy minerał w 1963 roku. Nazwa pochodzi od Renéa Weila (1901-1983), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Strasburgu.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Występuje w formie masywnej lub proszkowej, zazwyczaj jako pseudomorfozy lub inkrustacje po farmakolicie lub haidingerycie. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym. Posiada białą rysę i woskowy, perłowy, porcelanowy, tłusty bądź matowy połysk. Jest izostrukturalny z monetytem.
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania złóż hydrotermalnych bogatych w arsen. Towarzyszą mu najczęściej pikrofarmakolit, sainfieldyt, guérinit, aurypigment, realgar, farmakolit, annabergit, erytryn, hörnesyt, ferrimolibdenit oraz haidingeryt.
Miejsce występowania
Występuje w Kanadzie (Ontario), Chile (Atakama), Chinach (Hunan), Czechach, we Francji (Grand Est), Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Hesja, Saksonia), Maroku (Dara-Tafilalt), Szwajcarii (Valais), Anglii (Kumbria) i Stanach Zjednoczonych (Michigan, Nevada).