Athyras

Athyras
Antik Yunanca: Ἀθύρας
Türkiye üzerinde Athyras
Athyras
Athyras
Türkiye haritasındaki konumu
KonumBüyükçekmece, İstanbul,
 Türkiye
BölgeTrakya
Koordinatlar41°1′52″K 28°32′54″D / 41.03111°K 28.54833°D / 41.03111; 28.54833
TürYerleşim yeri
Sit ayrıntıları
Athyras
antik kent
kültürAntik Yunanistan Değiştir
ülkesiTürkiye Değiştir
içinde/üzerinde bulunduğu fiziksel yerMarmara Bölgesi Değiştir
konum koordinatları Değiştir
Antik kent Athyras, günümüz Büyük Çekmece yakınlarındaydı.

Athyras (Antik Yunanca: Ἀθύρας), Propontis bölgesinde bulunan antik Trakya'daki bir Grek şehriydi.

Antik sit, Türkiye'de, İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesinin yakınında bulunmaktadır.

Athyra ismi altında, hem Doğu Ortodoks Kilisesi'nin hem de Roma Katolik Kilisesi'nin unvanlı piskoposluğudur.

Tarihçe

Athyras, MÖ 5.-4. yüzyıllarda Delian Birliği'ne, ardından da İkinci Atina İmparatorluğu'na ait olan önemli bir yerleşim yeriydi. MÖ 341'de II. Philip'in Makedonya Krallığı (MÖ 359-336) Cersobleptes'i (MÖ 358-341) Odrysian Krallığı'ndan uzaklaştırdı ve yerine (Athyras'ın bulunduğu Boğaz'daki küçük kısımlar hariç) Trakya valisi olarak iki Makedon generali atadı. MÖ 2. yüzyıldan itibaren Romalılar yavaş yavaş bölgeyi kontrol altına aldılar ve 44 yılına gelindiğinde İmparator Claudius (hükümdarlık dönemi 41-54) döneminde Trakya, Roma eyaleti haline getirildi.

Diocletianus'un (h. 284-305) liderliğindeki reformlarla Trakya dört eyalete bölündü ve Athyras, Europa'da Apros ve Heracleia Perinthus (Marmara Ereğlisi) ile birlikte gruplandırıldı. 405 yılında Brescilı Gaudentius, Papa I. Innocentius (401–417) ve Batı Roma İmparatoru Honorius (h. 395–423) tarafından İoannis Hrisostomos'u savunmak üzere bir heyetin parçası olarak gönderildi, ancak heyetin Konstantinopolis'e girmesi engellendi ve Athyras'da kaldı. Romalı tarihçilere göre, Attila'nın 441-442'deki saldırıları sırasında (h. 434-453), Athyras da dahil olmak üzere en az 70 Trakya şehri yağmalandı. Justinianus döneminde (h. 527-565) yerleşim yeniden onarıldı ve daha sonra, 812'de, Bulgar Krum'un (h. 803-814) Bizans İmparatorluğu'na karşı seferi sırasında, yerleşim yeri ile birlikte ünlü köprüsü de yıkıldı.

1077'de Yaşlı Nikiforus Briennios'un VII. Mihail'e (hükümdarlık dönemi 1071-1078) karşı isyanında Jose Brienyos, Konstantinopolis'in banliyölerini yağmaladıktan ve halkın öfkesini kışkırttıktan sonra Athyras'a doğru çekildi. Bunun farkında olan Mihail, kendisini şehirde kuşatmak için generaller Aleksios Komnenos ve Roussel de Bailleul liderliğindeki bir kara saldırısının yanı sıra bir Vareg filosu gönderdi. Filo şehre ilk ulaşan oldu ve çok az dirençle şehre girmeyi başardı. Ancak Jose Brienyos ve destekçileri küçük bir çatışmanın ardından kaçmayı başardılar.  Atira şu anda Annuario Pontificio (Papalık Yıllığı)'nda Katolik Kilisesi'nin itibari makamları arasında listelenmektedir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Özel

  1. ↑ Grammenos, Dēmētrios V.; Petropoulos, E. K., (Ed.) (2007). Ancient Greek colonies in the Black Sea 2. BAR international series. Oxford: Archaeopress. ISBN 978-1-4073-0110-5. OCLC 171110715.
  2. ↑ The cities in Thrace and Dacia in late antiquity: (studies and materials) by Velizar Iv Velkov,1977,sayfa 124
  3. ↑ Loukopoulou, Louisa (11 Kasım 2004), Thrace From Nestos To Hebros, Oxford University PressOxford, ss. 870-88416 Ekim 2024
  4. ↑ Talbert, Richard J. A., (Ed.) (2000). Barrington atlas of the Greek and Roman world. Princeton: Princeton Univ. Press. ISBN 978-0-691-03169-9.
  5. ↑ "Athyras, Büyükçekmece – Digital Atlas of the Roman Empire". imperium.ahlfeldt.se. 23 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2024.
  6. ↑ NewsRoom. "Bishop Dimitrios of Therma was elected Metropolitan of Metres and Athyra | Orthodox Times (en)". orthodoxtimes (İngilizce). Erişim tarihi: 16 Ekim 2024.
  7. ↑ "Athyra (Titular See) [Catholic-Hierarchy]". www.catholic-hierarchy.org. 23 Kasım 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2024.
  8. ↑ Boeft 1995, sayfa 100.
  9. ↑ Ashley 2004, s. 139.
  10. ↑ Mallory 1997, s. 576.
  11. ↑ Smith 1870, s. 1190.
  12. ↑ Chapman 1913.
  13. ↑ Kelly 2011, s. 104.
  14. ↑ Von Bredow 2006.
  15. ↑ Bury 1912, s. 355-356.
  16. ↑ Blöndal 2007, s. 116.
  17. ↑ Vatikan 2013, s. 819-1013.

Genel