DDR SDRAM

DDR SDRAM
Infineon HYB25D256800BT-5 yongalarıyla kurulmuş 512 MB'lık PC3200 DDR SDRAM modülü
GeliştirenJEDEC (JC-42.3 alt komitesi)
TürSDRAM
StandartJESD79, Haziran 2000; son sürüm JESD79F, Şubat 2008:i
Pazara giriş2000 (ana bellek olarak)
Veri hızı200-400 MT/s:9
Saat sıklığı100-200 MHz:9
Bant genişliği1,6-3,2 GB/s (64 bitlik modül):2
Önceden getirme2n:1
Banka4:1
GerilimVDDQ 2,5 V ± 0,2 V (VDD 2,5 V ya da ilk yongalarda 3,3 V); DDR400'de ikisi de 2,6 V ± 0,1 V:1
ÖncekiSDRAM
SonrakiDDR2 SDRAM (2003)

DDR SDRAM (İngilizce: double data rate synchronous dynamic random-access memory), veriyi saat sinyalinin hem yükselen hem düşen kenarında aktaran eş zamanlı DRAM türüdür ve JEDEC'in JESD79 standardıyla tanımlanır. Sonraki kuşaklardan ayırmak için geriye dönük olarak DDR1 diye de anılır.:10 Standart, 64 Mb ile 1 Gb arasındaki x4, x8 ve x16 veri arayüzlü yongaların işlevlerini, elektrik değerlerini, paketlerini ve bacak dizilimini tanımlar. DDR SDRAM'in özü, iç bellek dizisinin her erişimde dış veri yolunun iki katı genişliğinde veri okuyup yazdığı 2n önceden getirmedir. Bu sayede yonga, bacaklarda her saat çevriminde iki veri sözcüğü aktarır.:1

Micron'un 2001 tarihli teknik notuna göre DDR, tek veri hızlı SDRAM ile aynı bellek çekirdeğini, aynı adresleme ve komut arayüzünü ve aynı yenileme gereksinimlerini taşır; asıl fark veri arayüzündedir.:2 Bu veri arayüzü veriyi göndericinin kendi ürettiği çift yönlü bir veri örnekleme sinyaliyle (DQS) yakalar, sinyal düzeylerini 2,5 V'luk SSTL_2 arayüzüne taşır ve saati birbirinin tersi iki hattan oluşan bir çift olarak iletir.:1 JEDEC standardı DDR200, DDR266, DDR333 ve DDR400 hız sınıflarını tanımlar; bunlar 100, 133, 167 ve 200 MHz saat sıklıklarına ve 200-400 milyon aktarım/saniyelik veri hızlarına karşılık gelir.:9 64 bit genişliğindeki modüller bu sınıflara göre PC1600, PC2100, PC2700 ve PC3200 diye adlandırılır.

Kişisel bilgisayarlarda DDR SDRAM ana bellek olarak ilk kez AMD'nin Ekim 2000'de tanıttığı AMD-760 yonga setiyle yaygınlaşmaya başladı; Tom's Hardware bu yonga setini Athlon için ilk DDR yonga seti olarak anar. Intel'in RDRAM'i yeğlemesi yüzünden gecikmeli yayılan bellek, Intel 845 yonga setinin Aralık 2001'de DDR desteği kazanmasıyla Intel'in kendi yonga setlerine de girdi. 2004'ten başlayarak yerini DDR2 SDRAM'e bırakmaya başladı.

Tarihçe

Standartlaşma

DDR SDRAM standardı, JEDEC'in DRAM değerlerinden sorumlu JC-42.3 alt komitesinde hazırlandı.:i Alt komite, tek veri hızlı SDRAM'den sonra yeni kuşak bir SDRAM standardına neler katılabileceğini araştırıyordu.:460 ABD Columbia Bölgesi Temyiz Mahkemesi'nin 2008 kararındaki anlatıma göre alt komite üyelerine Ekim 1995'te, "ileri SDRAM" için düşünülen özellikleri soran bir anket oylaması gönderildi ve bu çalışma sonunda DDR SDRAM standardına dönüştü. Ankette sorulan özellikler arasında yongada faz ve gecikme kilitlemeli döngüler ile saatin iki kenarında veri aktarımı da vardı.:460 Aynı karara göre JC-42.3 standardı Mart 1998'de kabul etti, JEDEC Yönetim Kurulu ise 1999'da onayladı. Standart SDRAM'in programlanabilir CAS gecikmesi ve programlanabilir ardışık aktarım uzunluğu özelliklerini korudu, bunlara yongadaki döngüleri ve iki kenarlı saatlemeyi ekledi.:460

JEDEC'in kendi tarihçesi DDR belirtiminin JESD-79 adıyla 2000 yılında yayımlandığını yazar. Standardın 2003 tarihli C sürümünün başındaki kayda göre belge, JEDEC Yönetim Kurulu'nun JCB-99-70 oylamasından doğdu ve sonraki başka oylamalarla değiştirildi. İlk sürüm Haziran 2000'de, ikinci sürüm Mayıs 2002'de, C sürümü Mart 2003'te yayımlandı.:i Standardın son sürümü olan JESD79F Şubat 2008'de yayımlandı. JEDEC'in tarih sayfasına göre JEDEC ile Advanced Memory International, DDR SDRAM standardını geliştirdikleri için 2001'de PC Magazine dergisinin sistem tasarımı dalındaki teknik yenilik ödülünü aldı.

Standardın kapsamı x4, x8 ve x16 veri genişliğindeki 64 Mb ile 1 Gb arasındaki yongalarla sınırlıydı. JEDEC, kapsamın ileride x32 yongaları ve daha yüksek yoğunlukları da içerecek biçimde genişletileceğini belirtiyordu.:i JESD79C, ilk yongaların bir süre için 3,3 V'luk bir çekirdek beslemesiyle çıkabileceğini, zamanla bütün yongaların 2,5 V'a geçeceğini ve bu geçiş döneminde seçimin üreticiye ve yongaya göre değişeceğini yazar.:1

İlk yongalar

Samsung Electronics'in 2012 tarihli bir basın bültenindeki geriye dönük bir cümleye göre şirket, sektörün ilk DDR DRAM'ini 1997'de geliştirmişti. Samsung'un Şubat 1999 tarihli duyurusu ise şirketin Haziran 1998'de sektördeki ilk 64 Mb DDR SDRAM'i çıkardığını ve örneklerini dünyanın büyük bilgisayar üreticilerine gönderdiğini söyler. Hyundai Electronics'in (bugünkü SK Hynix) tarihçesine göre şirket Eylül 1998'de 64 Mb'lik bir DDR eş zamanlı DRAM geliştirdi.

Samsung, Şubat 1999'da 128 Mb'lik bir DDR SDRAM'in geliştirilmesini tamamladığını duyurdu ve yongayı 1998'de tanıttığı 128 Mb PC100 SDRAM'in ikinci kuşak bir geliştirmesi olarak tanımladı. Duyuruya göre yonga 266 MT/s'lik veri hızına ulaşıyor, 64 bit genişliğindeki bir bellek yolunda 2,13 GB/s tepe bant genişliği sağlıyordu. 2,5 V'luk besleme ve SSTL_2 arayüzü sayesinde etkin çalışmada yaklaşık 0,5 W harcıyordu; şirket, bu yongadan 64 tanesiyle kurulan bir sistemin bellek gücünün 7 W'ın altında kalacağını hesaplıyordu. Yonga PC100 ve PC133 SDRAM ile aynı olan 100 ya da 133 MHz'lik bellek yolu saatinde çalışıyordu. Samsung bunun önemini, sistem tasarımcısının üretimde zaten kullanılan anakart bileşenlerini ve tasarım kurallarını koruyabilmesi olarak açıklıyordu. Aynı tasarım, üretim sırasında yapılan bir seçimle PC100 ve PC133 uyumlu tek veri hızlı SDRAM olarak da üretilebiliyordu. Samsung 128 Mb'lik DDR yongasını 64 Mb'lik sürümüyle birlikte 1999'un ikinci yarısında seri üretime almayı planlıyor ve JEDEC'in önerdiği DDR standartlarını benimsediğini belirtiyordu.

Üreticiler DDR'nin bellek çekirdeğini SDRAM'inkiyle neredeyse aynı tuttu. Micron'un teknik notu iki yonga türünün benzerliğinin üreticiye maliyet üstünlüğü ve yüksek üretim verimi sağladığını, tasarımcının da önceki tasarımlardan edindiği teknikleri yeni platforma taşıyabildiğini yazar.:11 Tom's Hardware Ekim 2000'de Hitachi, Hyundai, IBM, Infineon, Micron, Mitsubishi, NEC ve Toshiba'dan oluşan sekiz bellek üreticisinin DDR DIMM ürettiğini sıraladı. Dergiye göre DDR, üretim bakımından olağan SDRAM'e çok benzediği için büyük bir fiyat farkı taşımayacaktı. Derginin fiyat listesinde 128 MB'lık bir PC2100 modülü 125 dolar, aynı boydaki bir PC133 modülü 116 dolardı.

Rambus ile rekabet

DDR SDRAM'in bilgisayarlara girişini geciktiren başlıca etken, Intel'in kişisel bilgisayarların gelecekteki yüksek başarımlı belleği olarak Rambus DRAM'i seçmesiydi. Tom's Hardware Ekim 2000'de Intel'in yaklaşık iki yıl önce bu yönde bir açıklama yaptığını ve o dönemde DDR'nin ana bellek olarak bilgisayara hiç giremeyecekmiş gibi göründüğünü yazdı. Dergiye göre bu durumdan yararlanan taraflar AMD ile Tayvanlı yonga seti üreticisi VIA oldu ve DDR, Intel'in desteği olmadan da başarılı olabildi. Aynı yazı, Intel'in Rambus ile yollarını ayırdığını ve DDR destekli Intel yonga setlerinin yakında geleceğini bildiriyordu.

Intel'in kendi belgeleri de SDRAM tabanlı çözümlerin bazı durumlarda RDRAM'le yarışabileceğini kabul ediyordu. The Register Şubat 2000'de Intel'in 840 yonga seti için yayımladığı bir teknik rapordan alıntı yaptı. Rapora göre sunucu uygulamalarındaki büyük bellek alt sistemleri bankalara bölünüp serpiştirildiğinde SDRAM'le kurulsalar bile RDRAM'inkine eşit bant genişliği sunabiliyordu. Aynı yazıya göre Intel'in başka bir belgesi, şirketin PC133 ve DDR belleğe yönelme olasılığını 1999'un son aylarında gördüğünü gösteriyordu.

Rambus ile DDR arasındaki çekişme hukuk alanına da taşındı. Rambus 1999'dan başlayarak büyük DRAM ve yonga seti üreticilerine, JEDEC'in SDRAM ve DDR SDRAM standartlarına giren teknolojiler üzerinde patent hakları olduğunu ve bu standartlara uyan ürünlerin üretimi, satışı ya da kullanımının bu hakları çiğnediğini bildirdi.:460 DDR'ye ilişkin tartışma, standarda giren yongadaki faz ve gecikme kilitlemeli döngüler ile iki kenarlı saatleme üzerinde yoğunlaştı.:469 Federal Ticaret Komisyonu 2006'da Rambus'ın standart sürecinde aldatıcı davrandığına karar verdi. Komisyonun emri, Rambus'ın üç yıl boyunca alabileceği telif oranını JEDEC uyumlu SDRAM için yüzde 0,25, JEDEC uyumlu DDR SDRAM için yüzde 0,5 ile sınırlıyor, sonrasında telif alınmasını yasaklıyordu.:462 Columbia Bölgesi Temyiz Mahkemesi 22 Nisan 2008'de, Komisyonun Rambus'ın tekel kurduğunu kanıtlayamadığına hükmederek emirlerini kaldırdı ve dosyayı yeniden incelenmek üzere Komisyona geri gönderdi.:459, 469 Mahkeme, bundan bağımsız bir kaygı olarak DDR SDRAM standardının Rambus'ın JC-42.3'e son katılışından iki yıldan fazla sonra kabul edildiğini vurguladı ve Komisyonun bu konudaki kanıt yorumunu zayıf buldu.:469 Kararın gerekçesinde DRAM üretiminin yüzde 90'ının dava konusu JEDEC standartlarına uygun olduğu da kaydedilir.:459

Kişisel bilgisayara giriş

AMD, AMD-760 yonga setini 30 Ekim 2000'de tanıttı ve onu DDR'yi Athlon işlemcilere getiren ürün olarak sundu. The Registerin aktardığına göre 1,2 GHz'lik bir Athlon'un çekirdek saati bellek yolundan dokuz kat hızlı çalışıyordu ve AMD yeni yonga setini bu bellek yolu darboğazının çözümü olarak tanıtıyordu. O güne dek yayımlanan sınamalar DDR'nin Athlon'un başarımını yüzde 5 ile yüzde 20 arasında artırdığını gösteriyordu. Yonga seti binlik alımlarda 39 dolardı. AMD aynı gün 266 MT/s'lik sistem yolunu kullanan 1,2 GHz, 1,13 GHz ve 1 GHz'lik Athlon işlemcileri de tanıttı. Sistemler Kasım'da gelecek, ABD'de MicronPC'den, Avrupa'da NEC Computers'tan hemen ısmarlanabilecek, dünya çapında ise 2001'in ilk çeyreğine dek satışa sunulacaktı. Tom's Hardwaree göre AMD-760'ın 133 MHz'lik sistem yolu desteği Athlon'un işlemci yolunun bant genişliğini 1,6 GB/s'den 2,1 GB/s'ye çıkarıyordu; bu da PC2100 DDR belleğin sağlayabildiği 2,1 GB/s ile örtüşüyordu.

VIA, Ekim 2000'de hem Pentium III hem Athlon için DDR uyumlu yonga setleri geliştirdiğini açıkladı. Tom's Hardware Ekim 2000 tarihli karşılaştırmasında VIA'nın Pentium III ve Celeron için hazırladığı Apollo Pro266 yonga setinin çıkışa yakın olduğunu yazdı; çizelgedeki bilgiye göre Apollo Pro266 ve AMD-760 dört DDR DIMM ya da iki SDRAM DIMM yuvasını ve 4 GB'a dek belleği destekliyordu. VIA'nın Athlon için hazırladığı Apollo KT266 ise ancak Nisan 2001'de piyasaya çıkabildi. Tom's Hardwaree göre bu, AMD-760'tan yaklaşık altı ay sonraydı. VIA, Eylül 2001'de DDR200 ve DDR266 belleği destekleyen Apollo KT266A'yı çıkardı ve bu yonga setinin rakiplerinden yüzde 20'ye dek hızlı olduğunu öne sürdü.

Intel'in Pentium 4 için çıkardığı 845 yonga setinin ilk sürümü yalnız PC133 SDRAM destekliyordu. PC Watchun 17 Aralık 2001 tarihli haberine göre Intel, 845'in DDR SDRAM destekleyen B adımını resmen duyurdu. Habere göre yeni adım DDR266 ile 2,1 GB/s'lik tepe aktarım hızı sağlıyor, bu değer RDRAM kullanan Intel 850'nin 3,2 GB/s'sine yetişmese de SDRAM ile elde edilen 1,06 GB/s'nin çok üstüne çıkıyordu. En büyük bellek kapasitesi SDRAM ile 3 GB, DDR ile 2 GB'tı. Aynı haber, DDR'ye tam geçişin 2002'de beklendiğini ve Intel'in bu geçişi hızlandırdığını, Akihabara'daki dükkânlarda DDR destekli 845 anakartlarının resmî duyurudan önceki haftadan beri satıldığını da aktarır.

PC1600'den PC3200'e

Modül adları DDR döneminde değişti. Tom's Hardwarein anlatımına göre DDR modülleri başlangıçta 100 MHz'lik yol için PC200, 133 MHz için PC266 diye adlandırılıyordu. Rambus kendi modüllerine PC600, PC700 ve PC800 adlarını verince bellek sanayisi PC1600 ve PC2100 adlarına geçti. Yeni adlar modülün MB/s cinsinden tepe aktarım hızını gösterir. 64 bitlik, başka deyişle 8 baytlık bir modül 100 MHz'te 8 bayt × 2 × 100 MHz = 1.600 MB/s, 133 MHz'te yaklaşık 2.133 MB/s aktarır.:10 Ulrich Drepper, SDR modüllerinin PC100 gibi saat sıklığıyla anıldığını, sıklık değişmediği için DDR'nin daha etkileyici görünen bayt cinsinden bir adlandırmaya geçtiğini ve gerçek ilerlemenin yalnız iki kat olduğunu yazar.:10

Mart 2003 tarihli JESD79C, DDR200, DDR266 ve DDR333 sınıflarının yanında DDR400 sınıfını da tanımlar.:9 Bu sınıfın yongaları öteki sınıfların 2,5 V'luk beslemesi yerine 2,6 V ± 0,1 V ile çalışır ve 3 saat çevrimlik CAS gecikmesi bu sınıfta zorunludur.:1, 9 AMD'nin 2004 tarihli Opteron veri sayfası, işlemcinin içine yerleştirilmiş bellek denetleyicisinin 100, 133, 166 ve 200 MHz'te çalışan 144 bitlik (128 bit veri ve 16 bit ECC) DDR SDRAM'i desteklediğini ve 200 MHz desteğinin C0 ve sonraki revizyonlarla geldiğini belirtir.:1

Intel 14 Nisan 2003'te, kod adı Canterwood olan 875P yonga setini duyurdu. Şirkete göre yonga seti çift kanallı DDR400 sistem belleğini destekliyordu. The Registere göre iki DDR400 kanalı, 800 MHz diye anılan sistem yolunun sağladığı 6,4 GB/s'lik aktarım hızına eşit bir bant genişliği veriyordu. 21 Mayıs 2003'te tanıtılan 865 ailesinde 865G ve 865PE çift kanallı DDR400'ü, 865P ise çift kanallı DDR333 ve DDR266'yı destekliyordu.

DDR2'ye geçiş

Tom's Hardwarein 2004 tarihli bir yazısına göre DDR2 için JEDEC belirtimi 12 Eylül 2003'ten beri vardı. Yazı, birçok üreticinin DDR'yi 233 MHz'in üstüne çıkardığını, DDR2'de ise ortak belirtimin uyumluluk sorunlarını önlemeye yardım edeceğini belirtiyordu. Samsung'un 2012 tarihli bülteni, şirketin ilk DDR2 DRAM'i 2001'de tanıttığını yazar. DDR2'nin önceden getirme genişliği 4n'ye çıktı, besleme gerilimi 1,8 V'a indi ve G/Ç arayüzü SSTL_18 oldu.:1 DDR2 modülleri 184 yerine 240 bacaklıdır, yongalar yalnız FBGA paketinde gelir ve sonlandırma dirençleri yonganın içine alınmıştır. Bir DDR modülü genişlik bakımından 240 bacaklı DDR2 yuvasına sığsa da çentiğin yeri farklıdır.

Intel'in DDR2 destekleyen ilk yonga setleri 21 Haziran 2004'te satışa çıkan 915G, 915P ve 925X Express oldu. Bu geçiş bir anda olmadı. Intel'in fiyat çizelgesine göre 925X yalnız DDR2'yi desteklerken 915P çift kanallı DDR ve DDR2 belleğin ikisiyle de çalışabiliyordu. AMD'nin masaüstü işlemcileri DDR'yi daha uzun süre kullandı. Şirket 23 Mayıs 2006'da Socket AM2'yi tanıtarak bütün masaüstü işlemci ailesini DDR2'ye geçirdi. The Registerin aktardığına göre AMD, DDR2-667'nin Socket 939 platformundaki DDR400 ile benzer başarım verdiğini söylüyordu; yazar da PC2-5300 belleğin yüksek başarımlı DDR400'den daha uzun gecikme taşıdığını not ediyordu. AnandTech de Nisan 2006'daki ön sınamasında AM2'deki DDR2 denetleyicisini, 2-2-2 zamanlamalı hızlı DDR400 bellekle çalışan Socket 939 sistemiyle karşılaştırmıştı. Micron'un 1 Gb DDR veri sayfası, 2011 tarihli sürümünde DDR400B sınıfındaki yongayı yeni tasarımlar için önermez.:1

Çalışma ilkesi

Çift veri hızı ve 2n önceden getirme

2n önceden getirmede iç dizi her saat çevriminde 2n bitlik tek bir aktarım yapar, G/Ç bacakları aynı sürede n bitlik iki aktarım yapar.

JEDEC standardı DDR SDRAM'in çift veri hızlı mimarisini esasen 2n önceden getirmeli bir mimari olarak tanımlar. Bu mimaride yonganın arayüzü, G/Ç bacaklarında her saat çevriminde iki veri sözcüğü aktaracak biçimde tasarlanmıştır. Tek bir okuma ya da yazma erişimi, iç DRAM çekirdeğinde bir saat çevrimi süren 2n bit genişliğinde tek bir aktarımdan ve G/Ç bacaklarında yarım saat çevrimi süren n bit genişliğinde iki aktarımdan oluşur.:1, 7 Micron'un teknik notu bunu üretici açısından iç veri yolunun dış veri yolunun iki katı genişlikte olabilmesi, dolayısıyla iç sütun erişim sıklığının dış aktarım hızının yarısına inebilmesi diye açıklar.:3 Notun blok çiziminde x4 bir yongada iç veri yolu SDR'de 4, DDR'de 8 bit genişliğindedir.:2

Drepper, DDR'nin hiçbir saat sıklığını artırmadan aktarım hızını yükselttiğini anlatır. Bunu yapabilmek için bellek dizisi ile veri yolu arasına her veri hattı için iki bit tutan bir ara bellek konur. Dizi tarafındaki değişiklik küçüktür, aynı sütun adresi iki hücreye birlikte erişmek için kullanılır.:10 Drepper bu tasarım seçimini enerjiyle de ilişkilendirir. Bellek dizisinin sıklığını artırmak çok sayıda hücre yüzünden pahalıdır, çünkü enerji tüketimi sıklıkla birlikte artar ve sıklığı artırmak çoğu zaman gerilimi de yükseltmeyi gerektirir.:10

Kullanıcı açısından 2n önceden getirmenin sonucu, veriye çiftler hâlinde erişilmesidir. Tek bir okuma iki veri sözcüğü getirir, tek bir yazma iki veri sözcüğü ya da maske biti ister. Bu yüzden en kısa ardışık aktarım iki dış aktarımdan oluşur.:3 Denetleyici iki sözcükten yalnız birine gereksinim duysa bile ikisinin zaman dilimi de dolu kalır. Okumada fazladan sözcük yok sayılır, yazmada maskelenir.:3 Ardışık aktarım uzunluğu 2, 4 ya da 8 olarak programlanabilir.:1 Teknik nota göre sekiz sözcüklük bir okumanın tamamını almak için okuma komutundan sonra ardışık aktarımı kesmeyen üç komut gerekir. Kesen bir komut okumadan sonraki ilk yükselen saat kenarında verilirse yalnız iki, ikinci kenarda verilirse dört sözcük okunur.:4

Saat ve komut yolu

DDR SDRAM'de saat, birbirinin tersi iki hattan (CK ve CK#) oluşan bir çifttir. CK yükselirken CK#'nin düştüğü kesişme anı, saatin yükselen kenarı sayılır.:5 SDR yongaları veriyi yükselen saat kenarının orta noktasında tuttuğu için kaymalara açıktır. Micron'a göre DDR'de orta nokta yerine iki hattın kesişme noktasının kullanılması saat kenarlarındaki kısa süreli sapmaların etkisini azaltır ve zamanlama paylarını artırır.:11 Adres ve denetim sinyallerinden oluşan komutlar her yükselen saat kenarında alınır. Giriş verisi DQS'nin iki kenarında alınır, çıkış verisi de hem DQS'nin hem saatin iki kenarına göre verilir.:5

Komut yolu saat etkinleştirme (CKE), yonga seçme (CS#), satır ve sütun adresleri, banka adresi ve yazma etkinleştirme sinyallerinden oluşur.:2 Erişimler bir ACTIVE komutuyla başlar. Bu komutla birlikte alınan adres bitleri erişilecek bankayı ve satırı, sonraki READ ya da WRITE komutuyla alınan bitler de ardışık aktarımın başlayacağı sütunu seçer.:7 SDR SDRAM'de okumada çıkış etkinleştirme, yazmada veri maskesi işi gören DQM sinyali, DDR'de yerini yalnız yazma verisini maskeleyen DM sinyaline bıraktı.:1-2 Okumada çıkış etkinleştirme olmadığından, süren bir okumayı çabuk bitirmek için BURST TERMINATE komutu kullanılır.:2 JEDEC standardının işlev çizimindeki nota göre DM yalnız giriş olarak çalışır, ama içeride veri ve DQS hatlarıyla aynı yükü görecek biçimde yüklenir.:5

Micron'un veri sayfasına göre DDR SDRAM, SDR SDRAM'den farklı olarak bir okuma ya da yazma sürdüğü sürece CKE'nin etkin kalmasını ister, bu yüzden saati askıya alma özelliğini desteklemez.:81 JESD79C'nin notlarına göre saat sıklığının değişmesine yalnız öz yenileme kipindeyken izin verilir.:52

Veri örnekleme sinyali

Okumada DQS veriyle kenar hizalı, yazmada verinin ortasına hizalı gönderilir.

DDR'yi SDR'den ayıran en önemli öğe veri örnekleme sinyalidir (İngilizce: data strobe, DQS). Micron'un teknik notu bu sinyalin gerekçesini şöyle kurar. Tümüyle eş zamanlı bir sistemde veri, ortak ve sürekli çalışan bir sistem saatine göre gönderilip yakalanır. Böyle bir sistem, çıkış erişim süresi ile sinyalin hat üzerindeki uçuş süresinin toplamı bir bitlik süreye yaklaştığında ulaşabileceği en yüksek veri hızına varır.:4 Saati geciktirerek veriyi erken göndermek ya da geç yakalamak hızı bir ölçüde artırsa da geçerli veri penceresi sıcaklık, gerilim ve yük değiştikçe sabit bir saate göre kayar. Daha yüksek hızlar için DDR yongalarına veri örnekleme sinyalleri eklendi.:4

DQS sürekli çalışmaz ve veriyi hangi aygıt sürüyorsa onu da o aygıt sürer. Yazmada denetleyici, okumada DRAM bu sinyali üretir.:4 Yonga düzeyinde okumada DQS, önceden belirlenmiş bir desen taşıyan ek bir veri çıkışı gibi davranır. Yazmada ise girişteki veriyi yakalayan saat işini görür. Kart düzeyinde DQS hatları veri hatlarıyla aynı yükü taşır ve onlar gibi döşenmelidir.:4 Bu düzene veri yakalamanın göndericiden gelen sinyalle yapılması anlamında kaynak eş zamanlı (İngilizce: source-synchronous) aktarım denir.:1

Okumada DQS veriyle kenar hizalı gelir. Veri ve DQS aynı iç saatle çıkışa sürülür ve çıkışta aynı anda geçiş yapar. Denetleyici gelen DQS'yi içeride geciktirerek veri penceresinin ortasına getirir.:5 Yazmada ise denetleyici DQS'yi verinin ortasına hizalanmış olarak gönderir. DQS geçişleri, saat sıklığına göre veri geçişlerinden yaklaşık 90 derece kaymış olur ve DRAM, içeride eşlenmiş yollar sayesinde DQS'yi doğrudan veri yakalamak için kullanabilir.:5 Teknik nota göre okuma ve yazmanın farklı hizalanmasının nedeni, gecikme devresinin sistemdeki her DRAM yongasında yinelenmek yerine tek bir yerde, denetleyicide toplanmasıdır. Not bu yaklaşımın sonraki DDR kuşaklarına da taşınacağını öngörüyordu.:5 Teknik nota göre çoğu denetleyici bellek saatinin iki katı sıklıkta bir iç saat kullandığı için veriyi bu saatin bir kenarıyla, DQS'yi öteki kenarıyla sürerek 90 derece kaymış sinyali kolayca üretebilir.:7

DQS sayısı veri hattı sayısına oranla uygulamaya göre değişir. Masaüstü bilgisayarların x8 ya da x16 yongalardan kurulu 64 bitlik DIMM'lerinde her bayt için bir DQS kullanılır. Bu düzende x8 yongada bir, x16 yongada iki DQS vardır.:5 x4 yongalarla kurulan 72 bitlik sunucu modüllerinin denetleyicileri her dört bit için bir DQS ister. Grafik ya da iletişim uygulamalarının denetleyicileri ise 32 bit için bir ile dört arasında DQS kullanabilir.:5 Micron'un x16 yongası alt ve üst bayt için ayrı DQS ve ayrı DM bacakları taşır.:1

DQS deseninin, ardışık aktarımdan önce gelen ve sonra gelen kısımları vardır (İngilizce: preamble ve postamble). Öndeki kısım, alıcının yakalama devresini DQS hattında bilinen ve geçerli bir düzey varken açabilmesi için bir zaman penceresi sağlar ve böylece yakalama devresinin yanlış tetiklenmesini önler.:7 Bu kısmın ardından DQS ardışık aktarım boyunca saatle aynı sıklıkta salınır. Her yükselen ve her düşen geçiş bir veri aktarımına karşılık gelir; son geçişten sonraki düşük süre arkadaki kısımdır.:7 Veri yolunu süren aygıt değiştiğinde, örneğin farklı DRAM takımlarından art arda okunurken ya da okumadan yazmaya geçilirken, her kaynak bu iki kısım dahil tam deseni üretmelidir. Teknik not, ilk kaynağın arkadaki kısmı bitmeden ikincinin öndeki kısmının başlamamasını tutucu bir yaklaşım olarak önerir. Aynı kaynaktan art arda okumalarda ise DQS'nin salınan kısmı uzatılır ve aradaki iki kısma gerek kalmaz.:7

Gecikme kilitlemeli döngü

DDR yongaları, veri ve DQS geçişlerini saate hizalayan bir gecikme kilitlemeli döngü (İngilizce: delay-locked loop, DLL) taşır.:1 DLL olağan çalışma için açık olmalıdır. Açılması hem ilk çalıştırmada hem de hata ayıklama ya da değerlendirme için kapatılan DLL'ye dönülürken gerekir.:11 DLL her açıldığında bir DLL sıfırlaması yapılmalı ve herhangi bir komut verilmeden önce 200 saat çevrimi beklenmelidir.:11 Micron'un veri sayfası DLL kapalıyken yonganın işlevlerinin değişebileceğini ve veri sayfasındaki zamanlama değerlerinin DLL açık çalışma için geçerli olduğunu belirtir.:5, 49

Öz yenileme kipine girerken DLL kendiliğinden kapanır, kipten çıkarken kendiliğinden açılır. Bundan sonra okuma komutu verilebilmesi için yine bir DLL sıfırlaması ve 200 saat çevrimi gerekir.:79 Bütün bankalar boşken girilen güç düşürme kipinde ise en büyük güç tasarrufu için DLL dondurulur.:81 Micron'un veri sayfasına göre bir yongaya en çok sekiz otomatik yenileme komutu önceden verilebilir; bu esneklik ileride DLL güncellemelerinin yalnız otomatik yenileme çevrimleriyle sınırlanabilmesi ve bu güncellemeler arasında çıkış zamanlamasının fazla kaymaması için tanınmıştır.:78

SSTL_2 arayüzü

SSTL_2 bağlantısında hat VTT'ye sonlandırılır, alıcı girişi VREF ile karşılaştırır. İkisi de beslemenin yarısı, 1,25 V'tur.

SDR SDRAM sabit bir eşik gerilimine dayanan LVTTL arayüzünü kullanıyordu. DDR SDRAM ise bütün arayüz sinyallerinde girişi bir fark yükseltecinde başvuru gerilimiyle (VREF) karşılaştırarak okur. Bu arayüzün adı SSTL_2'dir ve İngilizce stub series terminated logic for 2.5 volts sözlerinden gelir. Arayüz JEDEC'in EIA/JESD8-9 belgesinde tanımlıdır.:9 Micron, simetrik alçak ve yüksek mantık düzeylerini, daha iyi sinyal bütünlüğünü ve giriş düzeylerinin besleme gerilimindeki küçük oynamaları izlemesinden doğan gürültü bağışıklığını SSTL_2'nin üstünlükleri arasında sayar.:9

Çıkış devresinin mantığı değişmedi, ama çıkış katlarının beslemesi (VDDQ) 3,3 V'tan 2,5 V'a indi.:9 Girişlerdeki alıcılar ise üst üste dizili n ve p kanallı kapılardan oluşan yapıdan, ortak kaynaklı bir fark yükselteci çiftine geçti. Teknik nota göre bu daha karmaşık alıcı daha geniş bant genişliği ve sıcaklıkla daha az değişim sağlar, VREF de sıcaklık boyunca besleme payını iyileştirmek için eklendi.:9 Tipik bir SSTL_2 bağlantısında seri sonlandırma direnci ve sonlandırma gerilimine (VTT) çeken bir direnç vardır. Başvuru gerilimi besleme geriliminin yarısıdır ve sonlandırma gerilimi başvuru gerilimine eşittir; 2,5 V'luk beslemede VREF ile VTT 1,25 V olur.:10

SSTL_2 girişlerinin hem doğru akım hem alternatif akım için tanımlanmış eşikleri vardır. Yonga, giriş sinyali hedef DC eşiğinden geçerken yeni mantık düzeyine geçmeye başlar ve sinyal son AC eşiğini aştığında değeri tutar. Tutulan değer, giriş yeniden DC eşiğinden geri geçene dek korunur.:10 Micron'un çizelgesinde VREF, VDDQ'nun 0,49 ile 0,51 katı arasında tanımlıdır. Giriş VREF'in 0,15 V üstüne çıktığında DC olarak 1, 0,15 V altına indiğinde 0 sayılır; AC eşikleri ise VREF'in 0,31 V üstü ve altıdır.:10

Çıkışların olağan sürücü gücü SSTL_2 Class II düzeyindedir.:11 JEDEC standardı bazı üreticilerin hafif yüklü ya da noktadan noktaya bağlantılı ortamlar için daha zayıf bir sürücü seçeneği de sunabileceğini belirtir.:11 Micron'un yongasında bu azaltılmış sürücü gücü, SSTL_2 Class II gücünün yaklaşık yüzde 54'üdür.:49 Micron'un teknik notu, x16 DDR yongalarının azaltılmış sürücü seçeneği sunduğunu SDR ile DDR arasındaki farklar arasında sayar.:1

Gerilim ve ilk çalıştırma

JESD79C, DDR200, DDR266 ve DDR333 yongaları için VDDQ'yu 2,5 V ± 0,2 V, çekirdek beslemesi VDD'yi ise 3,3 V ± 0,3 V ya da 2,5 V ± 0,2 V olarak tanımlar. DDR400 yongalarında iki besleme de 2,6 V ± 0,1 V'tur.:1 JEDEC'e göre yongalar, VDD ile VDDQ tek bir güç dönüştürücüsünden besleniyorsa, VTT 1,35 V ile sınırlıysa ve VREF VDDQ'nun yarısını izliyorsa açılışta belirli bir sıra gerektirmez. Bu koşullar sağlanmıyorsa VDDQ, VTT ve VREF beslemeleri kendilerinden önce gelen beslemeyle birlikte ya da ondan sonra verilmelidir.:7

Micron'un veri sayfasında ilk çalıştırma adım adım tanımlanır. Önce VDD ile VDDQ birlikte, ardından VREF ve VTT verilir; yongaya kalıcı zarar verebilecek ve İngilizcede latch-up denen olayı önlemek için VTT, VDDQ'dan sonra gelmelidir.:43 Açılış sırasında CKE düşük tutulur, böylece veri ve DQS çıkışları yüksek empedansta kalır. Kararlı saat sağlandıktan sonra en az 200 µs beklenir.:43 Ardından bütün bankalar kapatılır, genişletilmiş kip yazmacıyla DLL açılır, kip yazmacıyla çalışma değerleri yazılırken DLL sıfırlanır, iki otomatik yenileme komutu verilir ve JEDEC'in istediği biçimde DLL sıfırlama biti temizlenir. DLL sıfırlaması ile ilk okuma komutu arasında en az 200 saat çevrimi geçmelidir.:43

Kip yazmaçları

Yonganın çalışma biçimi iki yazmaçla belirlenir. Temel kip yazmacı, ardışık aktarım uzunluğunu, ardışık aktarım türünü, CAS gecikmesini ve çalışma kipini seçer.:46 Kip yazmacı, bütün bankalar boşken ve süren bir ardışık aktarım yokken yazılmalıdır. Doğru yapıldığında yeniden programlanması bellek içeriğini değiştirmez.:46 Ardışık aktarım içindeki erişimler sıralı ya da serpiştirilmiş düzende yapılacak biçimde programlanabilir. Erişim sırası ardışık aktarım uzunluğuna, türüne ve başlangıç sütun adresine bağlıdır.:9 Örneğin sekiz sözcüklük bir aktarım 2 numaralı sütundan başlarsa sıralı düzende 2-3-4-5-6-7-0-1, serpiştirilmiş düzende 2-3-0-1-6-7-4-5 sırasıyla ilerler.:47

Genişletilmiş kip yazmacı DLL'nin açılıp kapatılmasını ve çıkış sürücü gücünün seçimini denetler.:11 İki yazmaç da aynı MODE REGISTER SET komutuyla yazılır; banka adresi bitleri (BA0 ve BA1) hangisine yazılacağını seçer.:11 JEDEC standardına göre genişletilmiş kip yazmacının A2 biti, ilk DDR yongalarıyla uyumluluk için 0 tutulmalıdır.:11

CAS gecikmesi ve zamanlama

CAS gecikmesi (CL), bir okuma komutunun alınmasıyla ilk çıkış verisinin hazır olması arasındaki saat çevrimi sayısıdır.:9 JESD79C'ye göre DDR200, DDR266 ve DDR333 için gecikme 2 ya da 2,5 saat çevrimine ayarlanabilir; 1,5 ve 3 isteğe bağlıdır ve bazı üreticiler bunlardan birini ya da ikisini destekleyebilir. DDR400 için gecikme 3 saat çevrimidir; 2 ve 2,5 isteğe bağlıdır.:9 İsteğe bağlı 1,5 çevrimlik gecikme yalnız DDR200 sınıfı için tanımlıdır.:52 Yarım çevrimlik gecikmeler DDR'ye özgü kaldı. Micron'un DDR2 veri sayfası, DDR2'nin yarım çevrimlik CAS gecikmelerini desteklemediğini belirtir.:80

JEDEC standardı ana hız sınıflarının bazı zamanlama değerleriyle ayrılan alt sınıflarını da tanımlar. Örneğin DDR266A ve DDR266B, CAS gecikmesine bağlı çalışma bakımından ayrı sınıflardır.:9 Standardın çizelgesine göre DDR266A, CL = 2'de 7,5 ns'lik saat çevrimiyle, başka deyişle 133 MHz'te çalışabilir; DDR266B'de ise CL = 2 için saat çevrimi en az 10 ns'dir, başka deyişle sıklık en çok 100 MHz olabilir; 133 MHz için 2,5 çevrimlik gecikme gerekir.:51 DDR400'ün üç alt sınıfı CL-tRCD-tRP biçiminde DDR400A (2,5-3-3), DDR400B (3-3-3) ve DDR400C (3-4-4) olarak tanımlanır.:50 Tom's Hardware 2000'de CL = 2 ile çalışan PC266 belleğin daha hızlı ve pahalı olduğunu, JEDEC'in bunu DDR-266A, CL = 2,5 ile çalışanı DDR-266B diye adlandırdığını yazmıştı.

Micron'un 1 Gb DDR yongasında -5B hız sınıfı (DDR400B) CL = 3 ile 133-200 MHz, CL = 2,5 ile 75-167 MHz, CL = 2 ile 75-133 MHz aralığında çalışabilir.:49 Aynı hız sınıfında satır etkinleştirmeden okuma ya da yazmaya geçiş süresi (tRCD) ve satır kapatma süresi (tRP) en az 15 ns, etkinleştirmeden kapatmaya geçen süre (tRAS) en az 40 ns, iki etkinleştirme arasındaki süre (tRC) en az 55 ns'dir.:20 En yavaş -75 sınıfında (DDR266B) tRCD ve tRP 20 ns'ye, tRC 65 ns'ye çıkar.:24 Saat çevrimi cinsinden tRCD ve tRP iki sınıfta da 3 çevrime denk gelir; tRC ise -75 sınıfında 133 MHz'te 9, -5B sınıfında 200 MHz'te 11 çevrime karşılık gelir.:20, 24

Yenileme ve güç kipleri

JESD79C'ye göre DDR SDRAM'lerin bütün satırları her 64 ms'lik kayan aralıkta yenilenmelidir. Yenileme ya açıkça verilen bir AUTO REFRESH komutuyla ya da öz yenileme kipinde yonganın kendi zamanlamasıyla yapılır.:20 64 ms'nin satır sayısına bölünmesi ortalama yenileme aralığını (tREFI) verir. Örneğin 8.192 satırlı bir 256 Mb yongada tREFI 7,8 µs'dir. Daha yoğun yongalar denetleyiciyi fazla kesmemek için 7,8 µs'lik aralığı korur ve her komutta içeride birden çok yenileme yapar; bu yüzden yenilemeden sonra beklenmesi gereken süreler uzar.:20 64 Mb ve 128 Mb yongalarda ortalama aralık 15,6 µs'dir.:49 Micron'un 1 Gb yongasında bir otomatik yenileme komutunun süresi (tRFC) 120 ns'dir.:20

Öz yenileme kipinde yonga dış saat olmadan veriyi korur. Bu kipte CKE dışındaki girişler önemsizdir ama VREF gerilimi kip boyunca verilmelidir.:79 Güç düşürme kipine CKE düşük okunduğunda girilir. Bütün bankalar boşken girilen kipe precharge power-down, bir bankada satır açıkken girilene active power-down denir.:81 Bu kipte CK, CK# ve CKE dışındaki giriş ve çıkış katları kapatılır. Ancak kipte kalınabilecek süre yenileme gereksinimiyle sınırlıdır.:81 JEDEC standardına göre DLL kapatılarak girilen güç düşürme kipinden çıkıldıktan sonra okuma komutundan önce 200 saat çevrimi beklenmelidir. Standart, bu kipte kalınabilecek süre yenileme gereksinimiyle sınırlı olduğu için çoğu uygulamada DLL'nin kapatıldığı güç düşürme kipi yerine öz yenileme kipinin yeğlendiğini belirtir.:43

Micron'un 1 Gb DDR yongasının x4 ve x8 düzenlerinde DDR400B sınıfında öz yenileme akımı 10 mA, tek bankalı etkinleştirme-kapatma çevriminde çekilen akım 165 mA'dir.:12 Micron'un teknik notu DDR'nin güç tüketiminin benzer bir SDR yongasınınkinden belirgin biçimde düşük olduğunu yazar.:11 Tom's Hardware de 2000'de 2,5 V'luk besleme ve daha düşük iç sığaların güç tüketimini azalttığını, bunun DDR'yi dizüstü bilgisayarlar için de çekici kıldığını belirtmişti.

Hız sınıfları

DDR SDRAM hız sınıfları ile karşılık gelen saat sıklıkları, modül adları ve bant genişlikleri.

JEDEC, hız sınıflarının adlarındaki sayıları milyon aktarım/saniye cinsinden veri hızı olarak tanımlar. Standarda göre "MHz" bu bağlamda gevşek bir kullanımdır ve teknik olarak daha doğru tanım veri bacağı başına saniyede milyon aktarımdır.:9 Her sınıfın zamanlama değerleri belirli bir saat sıklığına göre ayarlanmıştır, ama yongalar bir sıklık aralığında çalışabilir.:9

DDR SDRAM'in JEDEC hız sınıfları
Yonga sınıfıModül adıSaat sıklığı (MHz)Saat çevrimi (ns)Veri hızı (MT/s)64 bitlik modülde bant genişliğiJEDEC alt sınıfları
DDR200PC1600100102001,6 GB/sDDR200, DDR200B
DDR266PC21001337,52662,1 GB/sDDR266A, DDR266B
DDR333PC270016763332,7 GB/sDDR333B
DDR400PC320020054003,2 GB/sDDR400A, DDR400B, DDR400C

Çizelgedeki saat sıklıkları ve veri hızları JESD79C'deki tanımlardan, saat çevrimleri standardın akım ölçüm koşullarından, alt sınıflar standardın zamanlama çizelgelerinden alınmıştır.:9, 46, 50-51 Modül adları JEDEC'in modül kayıtlarından, bant genişlikleri Micron'un modül veri sayfalarından ve Tom's Hardwarein hesabından alınmıştır.:2:2

Micron'un 1 Gb yongasının veri sayfası hız sınıfları ile modül sınıfları arasındaki uyumu da verir. -5B sınıfı PC3200 (3-3-3), PC2700 (2,5-3-3), PC2100 (2-2-2, 2-3-3 ve 2,5-3-3) ve PC1600 (2-2-2) modüllerinde kullanılabilir. -6T sınıfı PC3200 dışındakilerle, -75 sınıfı ise yalnız PC2100 (2,5-3-3) ve PC1600 ile uyumludur.:2 Micron'un 2004 tarihli yazmaçsız modül ailesinde PC2700 modülleri 333 MT/s'de CL = 2,5 ile, PC2100 modülleri ise 266 MT/s'de 2-2-2, 2-3-3 ya da 2,5-3-3 zamanlamalarıyla satılıyordu.:2

Yongalar

Yoğunluk ve düzen

JEDEC standardı 64 Mb, 128 Mb, 256 Mb, 512 Mb ve 1 Gb'lik yongaları tanımlar. Bütün yoğunluklarda dört iç banka vardır ve yongalar x4, x8 ve x16 veri genişliğinde yapılır.:1 Örneğin 256 Mb'lik bir yonga 64M × 4, 32M × 8 ya da 16M × 16 düzeninde, 1 Gb'lik bir yonga 256M × 4, 128M × 8 ya da 64M × 16 düzeninde olabilir.:1

JESD79C'ye göre yoğunluğa göre adresleme
YoğunlukSatır adresix4 sütun adresix8 sütun adresix16 sütun adresi
64 MbA0-A11A0-A9A0-A8A0-A7
128 MbA0-A11A0-A9, A11A0-A9A0-A8
256 MbA0-A12A0-A9, A11A0-A9A0-A8
512 MbA0-A12A0-A9, A11, A12A0-A9, A11A0-A9
1 GbA0-A13A0-A9, A11, A12A0-A9, A11A0-A9

Bütün yoğunluklarda bankalar BA0 ve BA1 bacaklarıyla seçilir.:3 A10 bacağı adreslemenin yanı sıra otomatik kapatma (İngilizce: auto precharge) seçimini de taşır.:5 Micron'un 1 Gb yongası 16K satır (A0-A13) ve 8K yenileme sayısı taşır; sütun sayısı x4 düzende 4K, x8 düzende 2K, x16 düzende 1K'dır.:2

Micron'un veri sayfasına göre 256 Meg × 4 düzenindeki 1 Gb'lik yonga, her biri 64 Meg × 4 olan dört bankadan oluşur.:1

Paketler

JESD79C, 64 Mb ile 1 Gb arasındaki yongalar için 66 bacaklı, 10,16 mm genişliğinde ve 0,65 mm bacak aralıklı TSOP II paketini tanımlar.:3 Aynı standart 128 Mb ile 1 Gb arasındaki yongalar için 0,8 mm × 1,0 mm top aralıklı bir BGA paketi de tanımlar.:4-5 TSOP dizilimi, iki kırmığın üst üste yığıldığı yongalarda ikinci kırmık için ayrı CS1 ve CKE1 bacaklarına yer bırakır.:3 Micron'un 1 Gb yongası 66 bacaklı, 400 mil genişliğinde ve 0,65 mm bacak aralıklı TSOP paketinde satılıyordu.:1 Tom's Hardwarein 2004 tarihli yazısına göre DDR2'ye geçişte TSOP paketleri bırakıldı ve yalnız FBGA kullanılmaya başlandı.

Modüller

Üstte 168 bacaklı, 128 MB'lık bir PC133 SDRAM modülü, altta 184 bacaklı, 512 MB'lık bir DDR-400 (PC3200) modülü

JEDEC'in modül tasarım kayıtlarında DDR için PC1600, PC2100, PC2700 ve PC3200 sınıfları altında 184 bacaklı yazmaçsız ve yazmaçlı DIMM'ler, 200 bacaklı SO-DIMM'ler, 214 bacaklı Micro DIMM'ler ve 100 bacaklı 32 bitlik DIMM'ler yer alır. Bu kayıtlar JEDEC'in bellek modüllerinden sorumlu JC-45 komitesinde hazırlanır.

DIMM

Masaüstü bilgisayarlarda kullanılan DDR modülleri 184 bacaklıdır. Tom's Hardwaree göre modül, SDRAM'in 168 bacaklı DIMM'ine çok benzer ama SDRAM DIMM'lerindeki iki çentik yerine tek çentik taşır ve SDRAM yuvalarıyla uyumlu değildir. Micron'un 2004 tarihli yazmaçsız modül ailesi 256 MB ile 2 GB arasındaki çift takımlı (İngilizce: dual rank) x64 modüllerden oluşur. Modüller 2,5 V ile beslenir, x8 düzenli DDR yongalarıyla kurulur ve iki takım S0# ile S1# yonga seçme sinyalleriyle ayrılır.:1 Ailede 2 GB'lık modül 1 Gb'lik yongalarla, 256 MB'lık modül 128 Mb'lik yongalarla kurulur. 256 MB'lık modülde ortalama yenileme aralığı 15,6 µs, daha büyüklerinde 7,8125 µs'dir.:1 Modüllerin kart yüksekliği standart sürümde 31,75 mm'dir; ailede daha alçak sürümler de vardır.:1

Yazmaçlı ve ECC'li modüller

Transcend'in 3-3-3 zamanlamalı, 512 MB'lık yazmaçlı DDR400 modülü

Sunucularda yazmaçlı (İngilizce: registered) ve hata düzeltme kodlu modüller kullanılır. Micron'un PC3200 yazmaçlı modülleri 512 MB ve 1 GB'lık, 72 bit genişliğinde (64 bit veri ve 8 bit ECC) tek takımlı modüllerdir.:1 Bu modüllerde komut ve adres sinyalleri yükselen saat kenarında modül üzerindeki yazmaçlarda tutulur ve bir sonraki yükselen kenarda DDR yongalarına iletilir. Bu yüzden veri erişimi bir saat çevrimi gecikir ve veri sayfası CAS gecikmesine bir çevrim eklendiğini belirtir.:1, 8 Modül üzerindeki bir faz kilitlemeli döngü (PLL), fark saat sinyallerini alıp DDR yongalarına yeniden sürer. Yazmaçlar ile PLL birlikte sistemin ve saatin gördüğü yükü azaltır.:8 Bu modüllerin yongaları x4 düzenlidir ve modül 2,6 V ile beslenir.:1 Micron'un teknik notuna göre x4 yongalarla kurulan 72 bitlik sunucu modüllerinin denetleyicileri her dört bit için bir DQS sinyali kullanır.:5

AMD'nin Opteron işlemcisi, bu tür ECC'li belleğe işlemcinin içindeki denetleyiciyle doğrudan bağlanıyordu. Veri sayfasına göre denetleyici 128 bit veri ve 16 bit ECC'den oluşan 144 bitlik bir DDR arayüzü kullanıyordu ve DDR arayüzü JEDEC belirtimine uygun SSTL_2 sinyalleriyle çalışıyordu.:1

SO-DIMM ve öteki modüller

200 bacaklı, 256 MB'lık DDR SDRAM SO-DIMM

Dizüstü bilgisayarlarda kullanılan küçük DDR modülleri 200 bacaklı SO-DIMM'lerdir. Micron'un 2004 tarihli 200 bacaklı SO-DIMM ailesi 128 MB, 256 MB ve 512 MB'lık tek takımlı x64 modüllerden oluşur, PC2100 ya da PC2700 hızındadır ve 2,5 V ile beslenir.:1 Bu modüllerde 128 MB'lık sürüm 128 Mb'lik, 512 MB'lık sürüm 512 Mb'lik x8 yongalarla kurulur.:1

Seri varlık algılama

DDR modülleri, modülün türünü ve zamanlama değerlerini taşıyan bir seri varlık algılama (İngilizce: serial presence detect, SPD) yongası içerir. Micron'un modül veri sayfalarına göre SPD işlevi 2.048 bitlik bir EEPROM ile gerçeklenir. Bu kalıcı bellekte 256 bayt vardır; ilk 128 baytı üretici modülün türünü, SDRAM düzenini ve zamanlama değerlerini bildirmek için programlar, kalan 128 bayt müşterinin kullanımına bırakılır.:8 Sistem mantığı ile modül üzerindeki EEPROM arasındaki okuma ve yazma, modülün SCL saat ve SDA veri sinyallerini kullanan standart bir I²C yolu üzerinden yapılır. SA0-SA2 bacakları sekiz ayrı modül adresi sağlar.:8 Micron'un modüllerinde yazma koruma bacağı toprağa bağlıdır, bu da donanım yazma korumasını kalıcı olarak kapatır.:8 SPD yongasının beslemesi 2,3 V ile 3,6 V arasında olabilir.:1

Başarım

Cuppu, Jacob, Davis ve Mudge'ın IEEE Transactions on Computers dergisinde 2001'de yayımlanan benzetim çalışması, DDR DRAM'in saatin iki kenarında veri aktararak SDRAM'in bant genişliğini iki katına çıkardığını ve öteki bütün özelliklerde tek veri hızlı SDRAM'e çok benzediğini yazar.:1136 Çalışmanın 128 bitlik ve 100 MHz'lik yol üzerinde yapılan benzetimlerinde DDR, incelenen DRAM mimarilerinin en hızlısı çıktı. Yazarlara göre bu, bant genişliğinin ötekilerin iki katı olmasından ötürü şaşırtıcı değildi. Üst düzey mimariler (SDRAM, ESDRAM, Direct Rambus ve DDR) arasında sıralama uygulamadan uygulamaya değişmiyordu ve bunların en hızlısı ile en yavaşı arasındaki fark yalnız yüzde 10-15'ti.:1141-1142

Aynı çalışma DDR'nin sınırlarını da gösterdi. Yazarlara göre DDR'nin çekirdeği temelde SDRAM'inkine benzediği ve yalnız arayüzü daha hızlı olduğu için, DDR erişim süresinin gecikmeden doğan bölümünü ESDRAM kadar azaltamadı.:1143 DDR zamanının yüzde 40'ından fazlasını yol aktarımında geçiriyordu. Yazarlar bunu 100 MHz'lik 128 bitlik yolun DDR çekirdeğinin hızına yetişemediği biçiminde yorumladı.:1143 İstek boyutunda bir yol modellendiğinde en hızlı tasarım DDR değil ESDRAM (İngilizce: enhanced SDRAM) çıktı, çünkü DDR'nin üstünlüğü yalnız bant genişliğindeydi ve bu üstünlük o modelde ortadan kalkıyordu.:1144

Gerçek sistemlerde kazanç uygulamaya göre değişti. The Register, AMD-760'ın tanıtıldığı gün o güne dek yayımlanan sınamaların DDR'nin Athlon başarımını yüzde 5 ile 20 arasında artırdığını gösterdiğini aktardı. Tom's Hardware ise Nisan 2001'de, PC133 bellekle çalışıp işlemci yolunu 266 MT/s'de sürebilen VIA Apollo KT133A'nın karşısında AMD-760'ın bile belirgin biçimde daha iyi başarım sağlamakta zorlandığını yazdı. Intel'in 875P'si 2003'te sınandığında The Register, bellek bant genişliği sınamaları dışında kazancın bir sonraki en iyi çözüme göre genellikle yüzde 3-8 olduğunu aktardı.

Grafik kartlarında DDR ve GDDR

DDR teknolojisi grafik belleğinde ana bellekten önce yaygınlaştı. Samsung Eylül 1998'de, bacak başına 286 Mb/s veri hızıyla olağan 16 Mb SGRAM'in iki katı hıza ulaşan 16 Mb'lik bir DDR SGRAM'in ticari örneklerini grafik denetleyicisi üreticilerine verdiğini duyurdu. Şirkete göre yonga JEDEC standartlarına uyuyordu ve Samsung hem ana bellek hem grafik belleği için DDR yongası çıkaran ilk üretici olmuştu. Tom's Hardware Ekim 2000'de DDR SDRAM'in bilgisayar dünyasına yaklaşık bir yıl önce Nvidia'nın GeForce grafik işlemcisiyle girdiğini, o tarihten sonra hemen hiçbir üst düzey üç boyutlu ekran kartının bu bellek türü olmadan yapamadığını yazdı. ComputerBase'in 2020 tarihli geriye dönük yazısına göre GeForce 256'nın SDR sürümü 166 MHz bellek saatinde 2,7 GB/s, DDR sürümü 150 MHz bellek saatinde 4,8 GB/s bant genişliği sağlıyordu; iki sürümün bellek arayüzü 128 bit genişliğindeydi.

Sonraki kuşaklarla karşılaştırma

DDR SDRAM kuşaklarının veri hızı aralıkları, önceden getirme genişlikleri ve besleme gerilimleri.
DDR ile DDR2 yongalarının başlıca farkları
ÖzellikDDRDDR2
Önceden getirme2n4n
Besleme gerilimi2,5 V (DDR400'de 2,6 V)1,8 V
G/Ç arayüzüSSTL_2SSTL_18
İç banka sayısı (1 Gb yonga)48
Ardışık aktarım uzunluğu2, 4, 84, 8
DIMM bacak sayısı184240
Yonga paketiTSOP II ya da BGAFBGA

DDR değerleri JESD79C'den ve Tom's Hardwareten,:1, 3 DDR2 değerleri Micron'un 1 Gb DDR2 veri sayfasından ve Tom's Hardwarein 2004 tarihli yazısından alınmıştır.:1 DDR2 standardının güncel sürümü 256 Mb ile 4 Gb arasındaki yongaları kapsar ve SSTL_18 arayüzünü kullanır. Micron'un DDR2 veri sayfasında veri örnekleme sinyali isteğe bağlı olarak birbirinin tersi iki hattan (DQS ve DQS#) oluşabilir, yonga içinde sonlandırma ve ertelenmiş CAS vardır.:1