| Max Marschalk | ||||
|---|---|---|---|---|
Max Marschalk | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Berlijn, 4 juli 1863 | |||
| Overleden | Pobierowo, 24 augustus 1940 | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie | Staatsbibliothek zu Berlin | |||
| Links | ||||
| ||||
Max Marschalk (Berlijn, 7 april 1863 – Pobierowo, 24 augustus 1940) was een Duits componist, muziekpedagoog, muziekcriticus en muziekuitgever. Hij was de zoon van de koopman en winkelier Fritz Marschalk en de zangeres Laura Marschalk (1834-1898). Max was de oudere broer van de violiste, actrice en vredesactiviste Margarete Hauptmann, de tweede echtgenote van de Duitse dichter Gerhart Hauptmann, een vioolleerling van Joseph Joachim.
Marschalk studeerde aan de Akademie der bildenden Künste in Berlijn en studeerde ook privé muziek bij Heinrich Urban. Vanaf 1885 werkte hij als muziekcriticus, van 1895 tot 1933 voor het dagblad Vossische Zeitung. Verder was hij bezig als zangleraar, een leerling was bijvoorbeeld de zangeres (alt) Margarete Klose (eigenlijk: Frida Klose), en was tot 1934 eigenaar van de muziekuitgeverij Dreililien in Berlijn. De bestanden uit deze muziekuitgeverij gingen in 1934 over naar de muziekuitgeverij Richard Birnbach. Marschalk was erg goed bevriend met de componisten Gustav Mahler en Richard Strauss.
Als componist schreef hij opera's en andere toneelmuziek, vooral voor zijn zwager Gerhart Hauptmann, maar ook orkestwerken en een aantal liederen.
| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto |
|---|---|---|---|---|
| 1896 | In Flammen ook: Phanor und Phanette |
1 akte | 1896, Gotha | Emil Strauß |
| 1897 | Das Wichtelchen | 1 akte | ca. 1900, Berlijn | Moritz Heimann |
| ca. 1902 | Aucassin und Nicolette | 6 taferelen | 27 oktober 1907, Stuttgart |
