| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny/nieregularny, półmuszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
krótkopryzmatyczny, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,7–5,9 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
stalowy do ołowianoszarego, lekki zielonkawy odcień |
| Rysa |
stalowoszara |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: słaba pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.GA.50 |
Bournonit – minerał z gromady siarkosoli, rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga J. L. de Bournona (1751-1825), który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał.
Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupowe, często występują zbliźniaczenia; jego wielokrotne zbliźniaczenia przypominają czasami „koła zębate”. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera domieszki takie jak: srebro rodzime, cynk, żelazo, arsen, mangan, nikiel.
Stanowi składnik średniotemperaturowych utworów hydrotermalnych. Współwystępuje z tetraedrytem, kwarcem, syderytem, galeną, kalcytem, barytem, dolomitem, tenantytem, cynkiem, sfalerytem, pirytem, antymonitem, chalkopirytem.
Miejsca występowania:
W Polsce – znany z Sudetów (kopalnia w Jabłowie k. Boguszowa-Gorców), znaleziony w Radzimowicach, Grudnie, okolicach Świeradowa-Zdroju i Złotego Stoku.