| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C14H22ClNO2 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
271,78 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Bupranolol (łac. bupranololum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, o działaniu blokującym receptory adrenergiczne β1, β2 oraz β3.
Bupranolol jest lekiem β-adrenolitycznym o działaniu na receptory adrenergiczne β1, β2 oraz β3 bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej.
Głównym i jedynym istotnym klinicznie metabolitem bupranololu jest karboksybupranolol (M1), powstały poprzez utlenianie grupy metylowej do grupy karboksylowej w pierścieniu aromatycznym, drugim metabolitem jest hydroksybupranolol (M2) powstający poprzez hydroksylowanie pierścienia aromatycznego poprzez cytochrom P450 (CYP2D6).
W 2016 roku bupranolol nie był dopuszczony do obrotu w Polsce.
Penbutolol może powodować następujące działania niepożądane, występujące ≥1/1000 (bardzo często, często i niezbyt często):