|
| |||||||||
| |||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||
| Wzór Hilla |
C17H27NO4 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
309,40 g/mol | ||||||||
| Identyfikacja | |||||||||
| Numer CAS | |||||||||
| PubChem | |||||||||
| DrugBank | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||
| ATC | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Nadolol – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy II leków przeciwarytmicznych blokujących receptory adrenergiczne β. Działa w sercu podobnie jak propranolol. Redukuje impulsy nerwowe w mięśniu sercowym oraz naczyniach krwionośnych, powodując tym samym zmniejszenie częstości skurczów. Zmniejsza pojemność minutową serca oraz wydłuża czas przewodzenia w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym.
W związku znajdują się 3 centra stereogeniczne, w efekcie czego możliwych jest 8 stereoizomerów. Preparat leczniczy jest mieszaniną racemiczną dwóch par enancjomerów:

Lek wchłania się w ok. 30% z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na jego wchłanianie) i osiąga maksymalne stężenie we krwi po 3–4 godzinach. Biologiczny okres półtrwania wynosi 20–24 godziny. Wydalanie nadololu następuje w niezmienionej postaci, głównie przez nerki.
Wielkość dawki jest ustalana przez lekarza, indywidualnie dla każdego pacjenta. Zwykle jest to u osób dorosłych 40–80 mg w dawce dobowej.
Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy stosowaniu u osób z cukrzycą, niewydolnością nerek oraz niewydolnością wątroby. U chorych z chorobą wieńcową nie należy nagle przerywać leczenia, gdyż może to spowodować zaburzenia rytmu serca oraz nasilić niewydolność krążenia. Na początku leczenia może wystąpić upośledzenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie wolno zażywać leku w okresie ciąży i karmienia piersią.
W USA został zatwierdzony do stosowania przez FDA w 1979 r. Zarejestrowane preparaty to Nadolol i Corzide, jako preparaty proste lub w kombinacji z bendroflumetiazydem. W Polsce jego praparaty nie są dostępne (stan na lata 2012–2026).