| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Specjalność: fizyka | |
| Alma Mater |
Furman University, |
| Uczelnia |
Massachusetts Institute of Technology |
| Odznaczenia | |
| Nagrody | |
Charles Hard Townes (ur. 28 lipca 1915 w Greenville w stanie Karolina Południowa, zm. 27 stycznia 2015 w Berkeley) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1964 za badania dotyczące elektroniki kwantowej i wynalezienie masera.
Opracował też podstawy naukowe, które umożliwiły skonstruowanie lasera rubinowego przez Theodore’a Maimana.
Studiował fizykę i lingwistykę na Furman University, tytuł Master of Arts uzyskał w roku 1936 na Duke University, doktorat z fizyki otrzymał w California Institute of Technology w roku 1939. Do 1948 roku pracował w Bell Labs. Wykładał na Columbia University, wtedy też rozpoczął prace nad maserem. W latach 1959–1961 był przewodniczącym Institute for Defense Analyses w Waszyngtonie. Przez sześć lat był profesorem w Massachusetts Institute of Technology. W roku 1967 został profesorem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Tam rozwinął badania astronomii podczerwieni, które zaowocowały wykryciem lodu i amoniaku w obłokach międzygwiazdowych.

Townes uważał, że nauka nie stoi w sprzeczności z religią: różnice między naukami przyrodniczymi a religią są w większości przypadków sztuczne. Dziedziny te są bardzo sobie bliskie, jeśli popatrzymy na to, co w nich najistotniejsze. Był baptystą, członkiem Papieskiej Akademii Nauk.
Charles Townes przyczynił się do skonstruowania pierwszego interferometru astronomicznego. Wraz z Arturem Leonardem Schawlowem opublikował w roku 1955 pracę Microwave Spectroscopy, która była przełomem w badaniach kosmosu w świetle podczerwonym. W latach 1966–1970 był przewodniczącym komitetu doradczego NASA programu księżycowego Apollo 11.
Jest laureatem licznych nagród, między innymi: