Grenokit

Grenokit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

CdS

Twardość w skali Mohsa

3-3,5

Przełam

muszlowy

Łupliwość

wyraźna, doskonała

Układ krystalograficzny

heksagonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

4,9–5 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

żółta, pomarańczowa, brunatnoczerwona, czerwona, żółtozielona

Rysa

żółta, ceglastoczerwona, żółtopomarańczowa

Połysk

tłusty, żywiczny, diamentowy, metaliczny, matowy

Grenokit, greenockit – rzadki minerał z gromady siarczków.

Nazwa upamiętnia Charlesa Murraya, lorda Greenock, który odkrył ten minerał w 1840 roku.

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju krótkosłupowym, piramidalnym, słupowym, igiełkowym, tabliczkowym, płytkowym, są to formy hemimorficzne z przeważającym słupem pionowym (najczęściej są to słupy heksagonalne z jednej strony zakończone piramidą). Występuje w skupieniach zbitych, proszkowych, naciekowych. Tworzy naskorupienia, naloty, powłoki. Występuje w geodach i migdałach. Jest kruchy, przezroczysty lub prześwitujący. Na powierzchniach przełamu ma połysk tłusty bądź żywiczny, na ścianach kryształów zwykle diamentowy lub metaliczny, z kolei skupienia zbite ziemiste i proszkowe charakteryzują się matowym połyskiem. Odmiany zasobne w cynk w promieniach nadfioletowych ujawniają fluorescencję żółtopomarańczową lub żółtą. Rozpuszcza się w kwasie solnym. Jest izomorficzny z wurcytem.

Występowanie

Minerał wtórny pojawiający się w formie nalotów i powłok w strefie wietrzenia złóż kruszców cynku i ołowiu. Jest także produktem pożarów w kopalniach tych pierwiastków. Jako minerał pierwotny występuje w żyłach kruszcowych złóż siarczkowych. Współwystępuje ze sfalerytem, wurcytem, galeną. Spotykany jest w towarzystwie kalcytu, kwarcu, smithsonitu, prehnitu, zeolitów, wavelitu, realgaru, pirytu, markasytu.

Miejsca występowania: USA – Arkansas, Missouri, Kanada, Wielka Brytania, Czechy.

W Polsce bywa znajdowany w kopalniach cynku okolic Bytomia, Olkusza, w okolicach Kowar i Miedzianki (Rudawy Janowickie), w Górach Sowich, Sudetach i Masywie Śnieżnika.

Zastosowanie

Monokryształy siarczku kadmu aktywowane złotem, CdS(Ag), stosowane są jako scyntylator o długim czasie scyntylacji 10−4 sekundy i maksimum emisji na fali o długości 590 nm.

Wykorzystywany jest do produkcji złącza p-n w ogniwach fotowoltaicznych typu CIGS.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Eligiusz Szełęg: Minerały i skały Polski. Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 50. ISBN 978-83-7073-816-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 162-163. ISBN 978-83-8293-231-7.

Bibliografia

Linki zewnętrzne