Jedlicze

Jedlicze
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Pałac Stawiarskich
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

krośnieński

Gmina

Jedlicze

Data założenia

XV wiek

Prawa miejskie

1768

Burmistrz

Wojciech Tomkiewicz

Powierzchnia

10,6 km²

Populacja (01.01.2024)
• liczba ludności
• gęstość


5530
522 os./km²

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-460

Tablice rejestracyjne

RKR

Położenie na mapie gminy Jedlicze
Mapa konturowa gminy Jedlicze, w centrum znajduje się punkt z opisem „Jedlicze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Jedlicze”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Jedlicze”
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa konturowa powiatu krośnieńskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Jedlicze”
Ziemia49°42′45″N 21°38′29″E/49,712500 21,641389
TERC (TERYT)

1807044

SIMC

0953237

Urząd miejski
ul. Rynek 6
38-460 Jedlicze
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Strona internetowa

Jedlicze – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, położone nad rzeką Jasiołką. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jedlicze. Miasto znajduje się w zachodniej części Kotliny Jasielsko-Krośnieńskiej, będącej centralną częścią Dołów Jasielsko-Sanockich. Jedlicze leży w dawnej ziemi sandomierskiej historycznej Małopolski, położone było w powiecie pilzneńskim w województwie sandomierskim.

Jedlicze należy do Miejskiego Obszaru Funkcjonalnego miasta Krosna. Obszar ten liczy 115 tys. mieszkańców.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 5530 mieszkańców, będąc 27. najludniejszym miastem w województwie.

W Jedliczu działa rafineria ropy naftowej, uruchomiona w 1899 roku.

Historia

Genezy nazwy miejscowości doszukiwać się można w prasłowiańskim słowie „jedla”, które oznacza jodłę. Nazwa ta została podczas zaboru austriackiego przekształcona na bliższe miejscowemu językowi Jedlicze. Osada powstała u schyłku XIV wieku. Odnotowana była w 1409. W pierwszych wzmiankach, poświadczających istnienie miejscowości, wymieniony został w 1410 sołtys Piotr z Jedlicza, jako uczestnik bitwy pod Grunwaldem. W tych czasach Jedlicze było własnością rodu Mleczków i Bączalskich. W 1427 w miejscowych dokumentach figuruje Piotr Mleczko z Jedlicza (właściciel Polanki 1429-1435), który pożycza szlachetnemu Fryderykowi z Jaćmierza 100 marek. W 1464 Mikołaj Mleczko z Jedlicza sprzedał wolne użytkowanie lasu w Polance Klemensowi Zebrzydowskiemu. W 1530 Jedlicze należało jeszcze do Mikołaja Mleczki i Stanisława Bączalskiego. W 1536 do parafii Jedlicze należały wsie szlacheckie Polanka i Żarnowiec, jako własność Mikołaja Żarnowieckiego. Jemu to bp Piotr z Chrząstowa darował Pałac Biskupi w Krośnie na czas jego życia. Przy tym zobowiązał bliskich dziedzica, aby po śmierci Żarnowieckiego budynek przekazać biskupowi przemyskiemu.

Pod koniec XVI wieku właścicielem Jedlicza był Justus Romer z Chyżowa, który utworzył w 1598 prebendę, zaś w 1630 właścicielem Jedlicza był Jan Bączalski. W 1655 i 1657 miejscowość splądrowały wojska szwedzkie i siedmiogrodzkie. W 1680 dziedzicem Jedlicza był Piotr Wielowiejski, a następnie była w posiadaniu rodziny Wielowiejskich. Przy ogólnej tendencji do zakładania miast, rodzina Wielowiejskich starała się o nadanie praw miejskich osadzie. Remigiusz Wielowiejski w 1740 zbudował w Jedliczu kościół. W II poł. XVIII wieku wieś stanowiła własność Karnickich, za których staraniem Jedlicze w 1768 otrzymało prawa miejskie. Stanisław August Poniatowski potwierdził nadanie tych praw, m.in. do urządzania pięciu jarmarków rocznie. W kwietniu 1769 na Ziemi Krośnieńskiej pod Jedliczem, odbył się zjazd szlachty zawiązującej konfederację. Szlachta wybrała marszałkiem konfederacji Adama Parysa (ok. 1740-1817). Oficjalne wybory na konfederackiego marszałka sandomierskiego, odbyły się w Pilźnie. 5 kwietnia 1770 rozegrała się bitwa pod Jedliczem konfederackiego oddziału Mączyńskiego przeciw wojskom rosyjskim Jełczaninowa.

W czasie zaborów Jedlicze utraciło prawa miejskie. W pierwszej połowie XIX wieku Jedlicze stało się własnością rodziny Stojowskich. Adam Stojowski, dziedzic Jedlicza, wspierał działalność emisariuszy Edwarda Dembowskiego i był jednym z organizatorów Gwardii Narodowej. Od Ewy Stojowskiej Jedlicze nabył przemysłowiec naftowy Seweryn Stawiarski, który zakupił również: Wolę Dębowiecką (odziedziczoną potem przez Waleriana Stawiarskiego), Załęże koło Osieka (w 1871) i majątek po Ignacym Łukasiewiczu – Chorkówkę (w 1882). W latach 1872–1884 wybudowano linie kolejowe przez Jedlicze: ze Stróż do Zagórza, a w 1890 łączącą Rzeszów z Krosnem ze stacją kolejową. Wraz z wybudowaniem w latach 1899–1902 dużej rafinerii ropy naftowej Jedlicze zaczęło nabierać większego znaczenia gospodarczego. Walerian Stawiarski miał spółkę Co. „Fabryka Nafty w Krośnie” w latach 1922–1925. Jego ród był ostatnim właścicielem Jedlicza.

Po I rozbiorze Polski (1772) Jedlicze znalazło się pod panowaniem Habsburgów, w austriackiej Galicji, w której pozostawało do 1918 roku; w 1884 władze austriackie odebrały mu prawa miejskie. W okresie międzywojennym należało administracyjnie do powiatu krośnieńskiego w województwie lwowskim. Według spisu powszechnego z 1921 roku 82,0% mieszkańców stanowili Polacy, a 17,3% Żydzi.

8 września 1939 bataliony 1 pułku Strzelców Podhalańskich skoncentrowały się w rejonie Jedlicza, skąd rozpoczęły odwrót na wschód w kierunku Lwowa.
W czasie okupacji 25 lutego 1942 w Pałacu Stawiarskich Gestapo z Krakowa aresztowało: pisarza Kazimierza Zdziechowskiego, hr. Władysława Krasickiego, dr. Stanisława Żejmo-Żejmisa, oficera ZWZ Rudka z Krakowa i Adama Stanisława Mickiewicza – męża Zofii Konopnickiej – Mickiewiczowej, córki Marii Konopnickiej, a w następnych dniach, na plebanii: ks. Józefa Przybylskiego, prof. Stefana Firleja oraz hr. Tadeusza Dzieduszyckiego (6 lutego 1995 odsłonięto tablicę upamiętniającą aresztowanych i zamordowanych w Auschwitz-Birkenau).

W 1942 Niemcy zlikwidowali getto, wywożąc ok. 200 Żydów do Warzyc.

W roku 1944 gestapo jasielskie rozstrzelało w Jedliczu 22 mężczyzn, najprawdopodobniej więźniów z Jasła w odwecie za zastrzelenie policjanta. Zwłoki pomordowanych leżały dwa dni na drodze jako przestroga dla ludności. Ciała ofiar złożono do wspólnej mogiły przy drodze do Długiego. W Jedliczu działała Placówka AK Jaśmin, Jaga, OP-15, która brała udział w wielu akcjach. Placówką dowodził por. Józef Domaniecki Szczerba (do I 1942), a następnie chor. Franciszek Kaczkowski Dragat (od II 1942 do IX 1944). Do największej akcji na terenie gminy należało zaatakowanie, w kwietniu 1943, szkoły ukraińskich Werkschutzów, później wcielonej do SS „Galizien”, oraz wysadzenie torów kolejowych w lecie 1944. Wykoleiło się wówczas 13 wagonów z bronią i amunicją przeznaczoną dla frontu wschodniego. Po por. Domanieckim komendę placówki przejął ppor. Stanisław Betlej (1910 – 22 kwietnia 1945) ps. „Lampart”, „Sierp”, który dowodził placówką w Akcji „Burza” i wspólnie z placówkami w Krośnie („Korzeń”) i Korczynie („Konwalia”), wystawił 2 batalion 6 Pułku Strzelców Podhalańskich, biorący udział w zgrupowaniu w Odrzykoniu i w walkach w okolicach Iwonicza.

Jedlicze prawa miejskie uzyskały ponownie w 1967.

W 1968 na budynku szkoły podstawowej odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci Armii Ludowej.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. krośnieńskiego.

Społeczność żydowska

Do XIX wieku gmina żydowska w Jedliczu była bardzo mała i podlegała gminom w Krośnie lub Jaśle; została zorganizowana na nowo na początku XX wieku. Według Pinkas Hakehillot w 1880 roku Żydzi stanowili 64 z 389 mieszkańców wsi (16,5%), w 1900 roku 125 z 565 (22,1%), a w 1921 roku 148 z 782 (18,9%). Większość mieszkańców nieżydowskich pracowała na kolei lub w majątku.

W listopadzie 1918 roku dezerterzy z wojska i miejscowi chłopi napadli w czasie pogromu na żydowskie domy i sklepy; spalono czternaście żydowskich domów. W okresie międzywojennym gmina zatrudniała rzezaka i miała rabina: Menachem Nahum Waksberg kierował sądem rabinackim, a następnie wyjechał do Krakowa, by stanąć na czele tamtejszego sądu religijnego, zaś Icchak Weissbrot był ostatnim rabinem Jedlicza; obaj zginęli w Zagładzie. W miejscowości działał oddział Syjonistów Ogólnych, w 1927 roku odnotowano oddział towarzystwa „Ezra” dla chaluców (pionierów), a założone w 1927 roku bractwo „Agudat Achim” skupiało większość młodzieży żydowskiej i prowadziło kursy hebrajskiego.

W połowie września 1939 roku esesmani przeszukiwali żydowskie domy w poszukiwaniu rzekomej broni, rabując pieniądze i kosztowności; zebrali także księgi i zwoje Tory i spalili je na głównej ulicy. Od stycznia 1940 roku Żydzi powyżej dwunastego roku życia musieli nosić białą opaskę z niebieską gwiazdą, w 1941 roku skonfiskowano futra, a Żydów wielokrotnie łapano do pracy przymusowej. W czasie okupacji liczba ludności żydowskiej wzrosła w wyniku napływu uchodźców z Krakowa, Tarnowa, Gorlic i Jasła, a Żydowska Samopomoc Społeczna (J.S.S.) udzielała pomocy 200 osobom. W lipcu 1942 roku (według niektórych źródeł 12 sierpnia) jedliczańskich Żydów zgromadzono i pod eskortą ukraińskiej policji popędzono do pobliskiego Krosna; dwie osoby zabito w Jedliczu, a wiele zmarło w drodze. Wojnę przeżyło tylko ok. 20 Żydów z Jedlicza, część w ukryciu, inni w Rosji. Polskie opracowania lokalne, opisując likwidację getta, wspominają natomiast o wywiezieniu ok. 200 Żydów do Warzyc.

Klimat

Jedlicze leży na granicy klimatu oceanicznego (Cfb w klasyfikacji Köppena-Geigera) i klimatu kontynentalnego wilgotnego (Dfb), w zależności od tego, czy przyjmie się izotermę −3 °C, czy 0 °C. Na terenie miasta nie ma stacji meteorologicznej, dlatego poniższe dane pochodzą z najbliższej stacji wieloletnich obserwacji w Krośnie, oddalonej o około 10 km, i mogą nieznacznie różnić się od warunków panujących w Jedliczach. Zimy są mroźne i śnieżne, lata ciepłe, a opady są największe od maja do sierpnia.

W Krośnie najcieplejszym miesiącem jest lipiec ze średnią dobową temperaturą 18,7 °C, a najzimniejszym styczeń (−2,2 °C). Średnia roczna temperatura w latach 1991–2020 wynosi 8,6 °C. Roczna suma opadów to około 758 mm; najwięcej opadów przypada na lipiec (105,6 mm), a najmniej na styczeń (37,7 mm). Pokrywa śnieżna zalega przez około 73 dni w roku, niemal wyłącznie od listopada do marca, a usłonecznienie wynosi około 1 789 godzin rocznie.

Klimatogrami dla Krosna
IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXII
 
 
38
 
0
-5
 
 
39
 
2
-4
 
 
38
 
7
0
 
 
53
 
14
4
 
 
95
 
19
9
 
 
93
 
22
12
 
 
106
 
24
14
 
 
75
 
24
14
 
 
77
 
19
10
 
 
62
 
13
6
 
 
44
 
7
2
 
 
40
 
1
-3
Temperatury w °C
Opad całkowity w mm
Źródło: Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, normy 1991–2020
Dane klimatyczne dla Krosna (normy 1991–2020, ekstrema 1961–2021)
Wskaźnik sty lut mar kwi maj cze lip sie wrz paź lis gru Rok
Rekord ciepła (°C) 13,5 16,4 23,0 28,1 30,5 33,2 34,3 34,3 34,5 25,5 23,5 14,9 34,5
Średnia maksymalna dobowa (°C) 0,2 2,1 7,3 14,3 19,0 22,2 24,1 24,0 18,6 13,0 7,1 1,4 12,8
Średnia dobowa (°C) −2,2 −0,9 3,1 9,0 13,6 17,0 18,7 18,5 13,7 9,0 4,2 −0,9 8,6
Średnia minimalna dobowa (°C) −4,6 −3,6 −0,4 4,2 8,7 12,2 13,8 13,5 9,5 5,8 1,7 −3,1 4,8
Rekord zimna (°C) −29,9 −36,9 −29,9 −9,8 −4,2 −2,2 3,0 0,8 −4,7 −8,0 −18,1 −29,4 −36,9
Opady (mm) 37,7 38,6 38,3 53,0 95,2 92,5 105,6 75,0 76,6 61,9 43,9 39,6 757,9
Dni z opadem (≥ 0,1 mm) 17,17 15,61 14,67 13,73 15,43 14,57 15,73 12,07 12,93 14,33 14,47 17,30 178,01
Dni z pokrywą śnieżną (> 0 cm) 20,6 19,4 8,9 1,1 0,0 0,0 0,0 0,0 0,0 0,5 5,3 17,0 72,8
Średnia grubość pokrywy śnieżnej (cm) 9,7 11,9 6,9 1,8 0,0 0,0 0,0 0,0 0,0 0,7 4,1 6,7 —
Wilgotność względna (%) 85,7 82,6 75,6 69,5 74,2 75,8 76,0 75,6 80,2 82,2 84,6 86,7 79,1
Usłonecznienie (godz.) 62,6 72,1 125,2 181,6 224,6 229,2 246,1 243,1 164,0 120,0 69,1 51,4 1 789
Źródło 1: Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej
Źródło 2: Meteomodel.pl (rekordy, wilgotność względna 1991–2020)

Osiedla

Jedlicze ma 3 osiedla: Jedlicze-Centrum, Jedlicze-Męcinka, Jedlicze-Borek.

Demografia

Według danych z 2012 miasto miało 5788 mieszkańców.

Od 2009 roku liczba mieszkańców utrzymuje się w przedziale od ok. 5500 do ok. 5800 osób.

Ludność Jedlicza
RokLiczba mieszkańców
2009 (2 czerwca) 5645
2012 5788
2014 (30 czerwca) 5766
2021 (31 marca) 5574
2024 (1 stycznia) 5530
Piramida wieku mieszkańców Jedlicza w 2014 roku

Gospodarka

Gospodarka Jedlicza od dawna jest związana z przeróbką ropy naftowej. Rafinerię w Jedliczu uruchomiło w 1899 roku towarzystwo „Hanoverian Galician Oil Mining Association”; prowadzono w niej rektyfikację benzyny i rafinację nafty przy użyciu kwasu siarkowego. W 1919 roku przejęła ją spółka „Dąbrowa Oil Company” z siedzibą w Drohobyczu. W latach 1939–1944 zakładem zarządzały niemieckie władze okupacyjne, a podczas ewakuacji większość urządzeń zdemontowano i wywieziono. Produkcję wznowiono w 1945 roku.

W 1963 roku rafineria jako pierwsza w Polsce rozpoczęła regenerację olejów odpadowych, a w 2010 roku otrzymała godło „Teraz Polska” za technologię regeneracji olejów odpadowych. W 1996 roku przedsiębiorstwo państwowe przekształcono w spółkę akcyjną Rafineria Nafty Jedlicze; w 2011 roku Skarb Państwa sprzedał swoje udziały PKN Orlen, który w 2012 roku został jedynym właścicielem. 5 stycznia 2015 roku spółkę włączono do Rafinerii Trzebinia, przemianowanej na ORLEN Południe.

Gmina

Jedlicze jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Jedlicze, która zajmuje 58,21 km² (w 2002 roku użytki rolne stanowiły 79%, a lasy 10% powierzchni) i w 2024 roku liczyła 14 852 mieszkańców. Poza miastem w jej skład wchodzi dziesięć sołectw: Chlebna, Długie, Dobieszyn, Jaszczew, Moderówka, Piotrówka, Podniebyle, Poręby, Potok i Żarnowiec. W latach 1975–1998 gmina należała do województwa krośnieńskiego.

Architektura

W Jedliczu warto zobaczyć neogotycki kościół z 1925, projektu Jana Sasa – Zubrzyckiego, a także zespół pałacowo-parkowy, Pałac Stawiarskich z 1925 jest również jego projektu. W Pałacu Stawiarskich obecnie mieści się Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej, a w parku jest ścieżka przyrodnicza. Zespół pałacowy wpisany jest do rejestru zabytków. Na uwagę zasługuje również neogotycka kaplica cmentarna z 1864. Na tutejszym cmentarzu pochowane są dwie córki Marii Konopnickiej – Laura Pytlińska (zm. 1935) i Zofia Konopnicka – Mickiewiczowa (zm. 1956), rodzina Edmunda Karola Łozińskiego, rodzina reżysera Wojciecha Smarzowskiego. Tu także spoczywa Stanisław Betlej oraz znajduje się zbiorowa mogiła 22 bezimiennych patriotów, rozstrzelanych przez Niemców. Spoczywała tu również aktorka Wanda Siemaszkowa, zmarła w Jedliczu w 1947.

Dworek z XVIII wieku w Żarnowcu, w którym mieszkała Maria Konopnicka został jej przekazany jako dar narodu polskiego w dwudziestopięciolecie twórczości pisarskiej. Jest on pięknie położony w parku krajobrazowym, na stromej skarpie, tuż obok rzeki Jasiołki. W dworku mieści się Muzeum Biograficzne im. Marii Konopnickiej.

Kościół parafialny św. Antoniego Padewskiego zbudowano w latach 1911–1925 według projektu lwowskiego architekta Jana Sasa-Zubrzyckiego; konsekrowano go 18 października 1925 roku. Pałac Stawiarskich wzniesiono w latach 1921–1925 obok starszego dworu z XVIII wieku jako siedzibę rodziny przemysłowców naftowych; jest to murowany, piętrowy budynek, wysoko podpiwniczony, nakryty dachem wielospadowym łamanym. Otacza go park krajobrazowy z pierwszej połowy XIX wieku ze starymi dębami, grabami, jesionami, lipami i wielopniowym klonem jaworem. W czasie II wojny światowej Niemcy zajęli część pałacu na rezydencję dla urzędników okupacyjnych; pod koniec wojny stacjonowało w nim wojsko radzieckie, a potem polskie, co przyczyniło się do zniszczeń. Po wojnie, wobec braku spadkobierców, władze zezwoliły miejscowemu gimnazjum na przeniesienie się do pałacu; po gruntownym remoncie w pierwszej połowie 1946 roku szkołę formalnie przeniesiono tam 30 maja 1946 roku i liceum ogólnokształcące mieści się w nim do dziś.

Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu powstało w 1957 roku; dworek z XVIII wieku, przebudowany pod koniec XIX wieku, wraz z parkiem o powierzchni ponad 3 hektarów został w 1903 roku przekazany pisarce jako dar narodu z okazji jubileuszu 25-lecia pracy twórczej. Konopnicka zamieszkała tam 8 września 1903 roku wraz z malarką Marią Dulębianką; po śmierci poetki dworek pozostał w rodzinie do 1956 roku, kiedy Zofia Mickiewiczowa i pozostali spadkobiercy ofiarowali go wraz z parkiem narodowi polskiemu. W czasie okupacji dworek był przez pewien czas siedzibą Inspektoratu AK Krosno, a w 1943 roku mieścił szpital wojenny. Ekspozycje muzeum otwarto 15 września 1960 roku, a w 1991 roku oddano do użytku lamus, w którym mieści się część wystaw i administracja.

Oświata i kultura

Placówki oświatowe w Jedliczu to: Przedszkole Samorządowe, Niepubliczne Przedszkole Sióstr Michalitek, Zespół Szkół Publicznych (szkoła podstawowa i gimnazjum), Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej, Zespół Szkół im. Armii Krajowej. W mieście działa także Gminny Ośrodek Kultury i Gminna Biblioteka Publiczna im. Kaspra Wojnara.

Wspólnoty wyznaniowe

Parafia została erygowana w I połowie XIV wieku. Pierwszy drewniany kościół został przed 1595 rokiem przebudowany, ale w 1712 roku spłonął; w 1740 roku zbudowano drewniany kościół z fundacji Remigiusza Wielowiejskiego, konsekrowany w 1855 roku przez bpa Franciszka Wierzchlejskiego. W latach 1911–1925 zbudowano obecny murowany kościół neogotycki, uszkodzony w 1944 roku i wyremontowany w latach 1947–1949. W 2015/2016 roku w parafii mieszkało 7250 wiernych, w tym w Jedliczu 5310, w Chlebnej 675, w Długiem 691 i w Porębach 374.

Proboszczowie parafii:

Transport

Do Jedlicza można dojechać liniami komunikacji miejskiej Krosna „2”, „11”, „16” i nocną „N1”. Dojazd oferują także busy. Ponadto dojechać można komunikacją PKP od strony Jasła oraz od strony Sanoka (linia kolejowa 108). Stacja Jedlicze leży na linii nr 108 (Stróże – Krościenko), między stacjami Jedlicze Męcinka i Krosno Turaszówka; ma jeden peron, nie ma kasy biletowej, a dobowa wymiana pasażerska wynosi ok. 10–19 osób (2017 i 2022).

Sport

Miasta partnerskie

Ludzie związani z Jedliczem

Z miastem związani są także:

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Jedliczem.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2024 roku [online], Główny Urząd Statystyczny, 22 lipca 2024 [dostęp 2024-10-23] (pol.).
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 45902.
  3. ↑ Franciszek Błoński: Biecz. Studia historyczne. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1963, s. 129.
  4. ↑ Zasięg MOF Krosno.
  5. 1 2 3 4 5 Our history. ORLEN Południe. [dostęp 2026-10-27]. (ang.).
  6. ↑ JEDLICZE, miasto w woj. krośnieńskim. Nazwa notowana w 1409 r. w: Kazimierz Rymut, „Nazwy miast Polski”, 1987, s. 94.
  7. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. XIII. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 19.
  8. ↑ Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945”, Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, s. 391.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jedlicze (District of Krosno, Region of Lemberg). [w:] Pinkas Hakehillot Polin: Encyclopedia of Jewish Communities, Poland, t. III (Galicja Zachodnia i Śląsk), s. 222–223 [on-line]. Yad Vashem; tłum. William Leibner dla JewishGen. [dostęp 2026-10-27]. (ang.).
  10. ↑ Markus Kottek, Jürgen Grieser, Christoph Beck, Bruno Rudolf i inni. World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated. „Meteorologische Zeitschrift”. 15 (3), s. 259–263, 2006. DOI: 10.1127/0941-2948/2006/0130. (ang.).
  11. ↑ M.C. Peel, B.L. Finlayson, T.A. McMahon. Updated world map of the Köppen-Geiger climate classification. „Hydrology and Earth System Sciences”. 11 (5), s. 1633–1644, 2007. DOI: 10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606. (ang.).
  12. 1 2 Średnia dobowa temperatura powietrza. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-03)]. (pol.).
  13. ↑ Średnia minimalna temperatura powietrza. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-15)]. (pol.).
  14. ↑ Średnia maksymalna temperatura powietrza. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-15)]. (pol.).
  15. ↑ Miesięczna suma opadu. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-09)]. (pol.).
  16. ↑ Liczba dni z opadem >= 0,1 mm. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-15)]. (pol.).
  17. ↑ Średnia grubość pokrywy śnieżnej. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-15)]. (pol.).
  18. ↑ Liczba dni z pokrywą śnieżna > 0 cm. [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-21)]. (pol.).
  19. ↑ Średnia suma usłonecznienia (h). [w:] Normy klimatyczne 1991–2020 [on-line]. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej. [dostęp 2026-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-15)]. (pol.).
  20. ↑ Krosno Absolutna temperatura maksymalna. Meteomodel.pl. [dostęp 2026-10-26]. (pol.).
  21. ↑ Krosno Absolutna temperatura maksymalna. Meteomodel.pl. [dostęp 2026-10-26]. (pol.).
  22. ↑ Krosno Absolutna temperatura minimalna. Meteomodel.pl. [dostęp 2026-10-26]. (pol.).
  23. ↑ Krosno Absolutna temperatura minimalna. Meteomodel.pl. [dostęp 2026-10-26]. (pol.).
  24. ↑ Krosno Średnia wilgotność. Meteomodel.pl. [dostęp 2026-10-26]. (pol.).
  25. ↑ BIP gminy.
  26. 1 2 Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
  27. ↑ Population. Size and structure by territorial division. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2026-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-26)]. (ang.).
  28. ↑ Ludność. Stan i struktura demograficzno-społeczna. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  29. ↑ Bank Danych Lokalnych: ludność miejscowości Jedlicze (0953237). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  30. ↑ Jedlicze w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-11], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  31. ↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  32. ↑ Statystyczne Vademecum Samorządowe. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  33. ↑ Gmina Jedlicze. Urząd Statystyczny w Rzeszowie. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  34. ↑ https://mostthemost.pl/nasz-zabytek-podkarpackie-2022/jedlicze-palac-waleriana-i-zofii-stawiarskich/.
  35. ↑ https://dwakarpiejedlicze.pl/sciezka-przyrodnicza-w-parku-przy-dworze-stawiarskich-w-jedliczu/
  36. ↑ https://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/4382/Jedlicze/
  37. ↑ https://jedlicze.grobonet.com/grobonet/start.php?id=wyniki&name=%C5%82ozi%C5%84sk.
  38. ↑ https://jedlicze.grobonet.com/grobonet/start.php?id=wyniki&name=smarzowsk&submit=Szukaj.
  39. 1 2 Historia kościoła. Parafia św. Antoniego Padewskiego w Jedliczu. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  40. 1 2 Jedlicze – Pałac Waleriana i Zofii Stawiarskich. mostthemost.pl. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  41. ↑ Parafie [online], przemyska.pl [dostęp 2023-03-27].
  42. ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2014-05-25].
  43. ↑ Rocznik Archidiecezji Przemyskiej 2015/2016, s. 151–152.
  44. ↑ Schematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Premiskiensis ritus latini Anno Domini 1842. s. 61. (łac.).
  45. ↑ Schematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos ritus latini Premisliensis pro Anno Domini 1853. s. 74. (łac.).
  46. ↑ Schematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premiskiensis rit. lat. pro Anno Domini 1933. s. 75. (łac.).
  47. ↑ Największe i najmniejsze stacje w Polsce. Urząd Transportu Kolejowego. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  48. ↑ Wymiana pasażerska – Dane o stacjach 2022. Urząd Transportu Kolejowego. [dostęp 2026-10-27]. (pol.).
  49. ↑ Strona klubu ZKS Nafta Jedlicze.
  50. ↑ https://kolocyba.pl/propozycja-sciezek-spacerowych-po-gminie-jedlicze-grupy-cybanci/
  51. ↑ https://dwakarpiejedlicze.pl/sciezki-przyrodnicze-i-spacerowe-w-gminie-jedlicze/
  52. ↑ Partnerstwo [online], jedlicze.pl [dostęp 2023-06-01] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne