Klewidypina jest antagonistą kanału wapniowego działającym na kanały wapniowe typu L (CACNA1C) zlokalizowane w tkance mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego oraz miocytach mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Klewidypina inaktywuje kanały wapniowe typu L zależnie od napięcia i przejawia wysoką specyficzność do naczyń krwionośnych. Obniżenie ciśnienia krwi powodowane jest obniżeniem całkowitego oporu obwodowego bez wpływu na przepływ objętościowy w żyłach oraz obciążenie wstępne w sercu. Klewidypina w porównaniu z nitroprusydkiem sodu wpływa w większym stopniu na tętnice niż na naczynia żylne. Początek działania klewidypiny następuje po 5–15 minutach od rozpoczęcia podawania, a jej wpływ na spadek ciśnienia tętniczego jest wprost zależny od podawanej dawki leku.
Zastosowanie
nadciśnienie tętnicze w sytuacjach klinicznych kiedy terapia doustna jest niemożliwa lub niepożądana
↑Rote Liste Service GmbH (Hrsg.): Rote Liste 2017 – Arzneimittelverzeichnis für Deutschland (einschließlich EU-Zulassungen und bestimmter Medizinprodukte). Rote Liste Service GmbH, Frankfurt/Main, 2017, Aufl. 57, ISBN978-3-946057-10-9, s. 171.
↑RafałR.RolaRafałR., DanutaD.RyglewiczDanutaD., Kanałopatie neuronalne, „Postępy Nauk Medycznych” (1), 2012, s. 51–59.
1234E.D.E.D.DeeksE.D.E.D., G.M.G.M.KeatingG.M.G.M., S.J.S.J.KeamS.J.S.J., Clevidipine: a review of its use in the management of acute hypertension, „American Journal of Cardiovascular Drugs”, 9 (2), 2009, s. 117–134, DOI:10.2165/00129784-200909020-00006, PMID:19331440.