|
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C24H34N2O | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
366,53 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Beprydyl (łac. bepridilum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna pirolidyny, lek stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, o działaniu blokującym wolne kanały wapniowe oraz szybkie kanały sodowe.
Beprydyl jest antagonistą kanału wapniowego działającym na wolne kanały wapniowe oraz na szybkie kanały sodowe, hamując wchodzenie do komórek mięśnia sercowego oraz komórek tkanki mięśniowej gładkiej naczyń krwionośnych, zarówno jonów wapniowych, jak i sodowych. Beprydyl hamuje również aktywację kalmoduliny. Maksymalny efekt następuje po 2–3 godzinach od podania.
Lek ten stosuje się w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca u chorych opornych na leczenie lub nietolerujących innych leków przeciwdławicowych.
W 2016 roku beprydyl nie był dopuszczony do obrotu w Polsce.
Beprydyl może powodować następujące działania niepożądane: