| Nosodendridae | |
| Erichson, 1848 | |
 Nosodendron zealandicum | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina |
skałubnikowate |
Skałubnikowate (Nosodendridae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny Derodontoidea.
Rodzina opisana została w 1848 roku przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona. W 1859 roku Carl Gustaf Thomson połączył skałubnikowate z otrupkowatymi (Byrrhidae) i skórnikowatymi (Dermestidae) w grupę Brachymera, wchodzącą w skład Diversicornia. Później zarzucono ten pogląd. Do niedawna skałubnikowate włączano do nadrodziny kapturnikokształtnych (Bostrichoidea). Obecnie skałubnikoawte wraz z Derodontidae i Jacobsonidae tworzą nadrodzinę Derodontoidea.
Chrząszcze drobne, o krótkim, silnie wypukłym i owalnym ciele. Głowa niewciągana w przedplecze. Czułki 11-członowe z buławką. Warga górna niewidoczna. Pokrywy z charakterystycznymi pędzelkami złożonymi z włosków.
Przedstawiciele rodziny występują w Europie, palearktycznej i orientalnej Azji, Oceanii, na Nowej Gwinei, Nowej Zelandii i Madagaskarze oraz w obu Amerykach.
Jedynym gatunkiem europejskim jest skałubnik.
Opisano dotychczas 75 gatunków, zgrupowanych w 3 rodzaje, z czego jeden wymarły: