Philipsburgit

Philipsburgit
Ilustracja
okaz w towarzystwie kwarcu z Montany
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Cu5Zn(AsO4)(PO4)(OH)6·H2O

Twardość w skali Mohsa

3–4

Łupliwość

brak

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna

Gęstość

4,07 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

niebieskawozielona, zielona w odcieniach

Rysa

jasnozielona

Połysk

szklisty

Współczynnik załamania

1,729–1,775 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,046 pleochroizm: słaby

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.DE.35

Philipsburgit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów i fosforanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego. Posiada szklisty połysk i bladozieloną rysę.

Występowanie

Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania hydrotermalnych złóż metali nieszlachetnych. Towarzyszą mu zwykle bayldonit, chryzokola, mimetyt, kwarc, pseudomalachit, kornwalit, veszelyit, goethyt, duftyt, azuryt, malachit, oliwenit.

Miejsce występowania

Występuje przede wszystkim w Anglii (Kornwalia, Kumbria) i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Nevada, Utah, Montana). Spotykany także w Argentynie, Australii, we Włoszech, Bułgarii, Chile, Chinach, Czechach, Niemczech (Saksonia), Grecji (Attyka), Namibii (Tsumeb), Rosji i Polsce (Miedzianka).

niebieskawy philipsburgit z Montany