|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| ciało stałe | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C11H14N4O4 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
266,25 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Doksofilina (łac. doxofyllinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna teofiliny, stosowany jako lek rozszerzający oskrzela.
Doksofilina działa przeciwzapalnie oraz rozszerzająco na oskrzela, jednakże mechanizm molekularny jej działania pozostaje nieznany. Unikalny mechanizm działania leku wynika z obecności podstawnika dioksolanowego w pozycji 7 w pierścieniu ksantynowym. Doksofilina w stężeniach, które zwykle są osiągane w osoczu krwi, nie hamuje bezpośrednio żadnej deacetylazy histonów (HDAC) jak również inhibitorów fosfodiesterazy, nie jest także antagonistą receptorów adenozyny. W bardzo wysokich stężeniach hamuje jedynie inhibitor fosfodiesterazy PDE2A1 oraz receptor adenozyny A2A. Doksofilina nie wywiera wpływu na kanały wapniowe w komórkach i w związku z tym nie ma interakcji farmakologicznej z antagonistami kanału wapniowego.
Doksofilina nie jest dopuszczona do obrotu w Polsce (2020).
Doksofilina najczęściej może powodować następujące działania niepożądane u ponad 1% pacjentów: ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, dyspepsja oraz nudności.