Game Gear

Game Gear
Ilustracja
Europejskie logo
Ilustracja
Podstawowy model konsoli
Typ

przenośna konsola gier wideo

Producent

Sega

Generacja

czwarta generacja

Premiera

Japonia: października 1990
Ameryka Północna/Europa: kwiecień 1991
Polska: 1994

CPU

3.58 MHz Z80

GPU

4096 kolorów

Pamięć operacyjna

8 KB RAM, 16 KB VRAM

Nośniki danych

kartridż

Wyświetlacz

3.2' LCD, 160 × 144

Wsteczna
kompatybilność

Master System (wymaga adaptera)

Sprzedanych
jednostek

11 milionów

Najlepiej
sprzedawana gra

Sonic the Hedgehog - 400 tysięcy

— Sega Nomad

Game Gear – przenośna (pierwsza) konsola firmy Sega, wydana po raz pierwszy w 1990 roku, która miała być konkurencją dla konsoli Game Boy). Konsola od początku jej sprzedaży do końca w 1997 roku została sprzedana w 11 milionach egzemplarzy.

Historia

Azjatyckie logo konsoli

Produkcja

Pracę nad urządzeniem rozpoczęto w 1989 roku z kodową nazwą "Mercury". Pod względem technicznym była zdecydowanie lepsza od swojego konkurenta, posiadała m.in. kolorowy wyświetlacz (oryginalny Game Boy był czarno-biały). Architekturę systemu oparto na 8-bitowej stacjonarnej konsoli Segi czyli Master System. Wiele późniejszych gier było wydawanych na te dwa systemy jednocześnie, z powodu ich podobnej budowy. Nazwę "Game Gear" wymyślił Michael Katz, prezes amerykańskiego oddziału. W czerwcu 1990 roku, konsola została zaprezentowana na targach w Tokio.

Premiera i sprzedaż

Amerykańskie logo konsoli

Premiera konsoli odbyła się w październiku 1990 roku w Japonii wraz z 3 grami na start - Columns (podobny do popularnego Tetrisa), Super Monaco GP i Pengo. Pomimo początkowych sukcesów (90,000 sztuk sprzedany w pierwszym miesiącu), przenośne Nintendo zaczęło umacniać się na rynku. Ostatecznie sprzedaż Game Geara w rodzimym kraju uznawana była przez Segę za poniżej oczekiwań. Wraz z upływem lat wypuszczono limitowane, kolorowe wersje systemu np. niebieskie, żółte, czerwone oraz ze wzorami marek np. Coca Cola czy Virtua Fighter. Większość z nich była dostępna wyłącznie w Japonii.

W Ameryce Północnej i Europie Zachodniej system zadebiutował w kwietniu 1991 roku. Tak jak w przypadku innych produktów Segi obecnych na rynku, USA przyjęły agresywny marketing, natomiast Europa przyjęła bardziej młodzieżowy typ reklam. Na starym kontynencie Sega miała wsparcie wielu lokalnych programistów, dzięki wypracowanym już wcześniej więzą. W latach 1993-1995, powstało wiele udanych portów z Mega Drivea jak m.in Aladdin, The Lion King, FIFA International Soccer, Streets of Rage czy Ecco the Dolphin. Do końca 1993 roku, obroty urządzenia na świecie były uznawane za lepsze niż w Japonii. Jednak już od kolejnego roku producent zaczął stopniowo wygaszać sprzedaż, ze względu na japońską premierą stacjonarnej Sega Saturn w grudniu 1994 roku, pojawieniem się w USA przenośnej wersji konsoli Genesis pod koniec 1995 roku nazwanej Sega Nomad oraz wydaniem nowego wariantu Game Boya - Pocket w połowie 1996 roku.

W Polsce konsolę zaczęto sprowadzać od 1994 roku a za dostarczanie systemu odpowiadało przedsiębiorstwo Nissho Iwai Corporation Warszawa, natomiast sprzedaż była w rękach paru poddystrybutorów m.in Bobmark International. Urządzenie zostało ocenione pozytywnie przez lokalną prasę, choć zwracano uwagę na mankamenty znane z zagranicznych dyskusji (wysokie ceny, krótki czas pracy). Według dystrybutorów akcesorium TV Tuner cieszyło się sporą popularności wśród lokalnych taksówkarzy.

Wbrew bycia bardziej zaawansowanym niż konkurencja, podstawową wadą Game Geara był bardzo duży pobór prądu z baterii, które wystarczały zaledwie na 3 do 5 godzin gry, w czasie gdy Game Boy nawet do 30 godzin. Choć Sega przegrała z Nintendo, to do czasu wydania PlayStation Portable Game Gear był najlepiej sprzedającą się konsolą przenośną niewyprodukowaną przez Nintendo.

Reedycje

W 2001 przedsiębiorstwo Majesco nabyło prawa do sprzedaży nowego modelu Sega Game Gear wraz z 10 grami na start w Stanach Zjednoczonych. Spółka była już znana z powodu wypuszczenia w 1998 roku nowego modelu 16-bitowej Sega zwanej Genesis 3. Celem było stworzenie taniej alternatywy dla dominujących w tamtym czasie kolejnych wariantów marki Game Boy. Pomimo obniżenia kosztów produkcji poprzez użycie tańszych komponentów i uzyskanie lepszej ceny, to wadami systemu były zbyt słabe wykonanie obudowy i ekranu, brak kompatybilności z wieloma akcesoriami a także brak nowych tytułów. W związku z tym urządzenie zostało wycofane z rynku po niedługim czasie.

6 października 2020 roku, Sega wydała Game Gear Micro, specjalną wersję systemu dostępną tylko w Japonii. Urządzenie zostało udostępnione w 4 wersjach kolorystycznych, z wbudowanymi już grami.

Dane techniczne

Płyta główna

Oznaczenie modelu konsoli: MK-2110-50

Akcesoria

Game Gear wraz TV Tunerem

Do konsoli wydane zostały następujące akcesoria:

Gry

Jeden z paru modelu konsoli, ze zmienionym kolorem

Na konsolę wydano 390 gier. Do najlepiej sprzedających się należą Sonic the Hedgehog i Columns. Wśród najlepiej ocenianych wymienia się m.in seria Streets of Rage, seria Sonic the Hedgehog, Sylvian Tale, Dynamite Headdy, Defenders of Oasis, Virtua Fighter Animation, Crystal Warriors, Ristar, Outrun, seria Shinobi.

Wsteczna kompatybilność

Konsola może odtwarzać gry w formacie Sega Master System po zakupie adaptera Master Gear.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Game Gear - History [online].
  2. 1 2 Sega kontra Nintendo a sprawa polska. „Pegasus Extreme”. 1/2023. s. 16-17.
  3. 1 2 3 Blake Snow: The 10 Worst-Selling Handhelds of All Time. gamepro.com, 2007-07-30. [dostęp 2012-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-18)]. (ang.).
  4. 1 2 3 Pojedynek - Sega Game Gear vs GB Classic [online].
  5. 1 2 3 4 The Sega Game Gear – A (brief) handheld history [online].
  6. 1 2 3 4 5 6 Game Gear: Old love pixelates after all [online].
  7. ↑ Game Gear - Japan [online].
  8. ↑ Master System at 40: the truth about Sega’s most underrated console [online].
  9. ↑ Łukasz Kujawa. 16-bitowy władca Europy i... Polski. „PSX Extreme”. 323, s. 30-35, sierpień 2024. Perez.
  10. 1 2 3 Sega Game Gear. „Gry Komputerowe”. 05/95, s. 11. CGS Computer Studio.
  11. ↑ Technical data [online].
  12. ↑ Matt Matthews: Opinion: What Will The PSP Do In 2009?. Gamasutra, 2008-12-05. [dostęp 2012-12-13].
  13. ↑ Majesco and the SEGA Game Gear’s second lease of life – Games Asylum [online], gamesasylum.com [dostęp 2024-04-23] (ang.).
  14. ↑ Game Gear Micro [online].
  15. ↑ TV Tuner [online].
  16. ↑ Wide Gear [online].
  17. ↑ Battery Pack [online].
  18. ↑ Master Gear Converter [online].
  19. ↑ Stereo FM Tuner [online].
  20. ↑ Gear-to-Gear Cable [online].
  21. ↑ Top 50 Best Sega Game Gear Games of All Time [online].

Linki zewnętrzne