 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
11 marca 1907 |
| Wodowanie |
10 października 1908 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
23 lipca 1909 |
| Wycofanie ze służby |
26 maja 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
287 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
12 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
2800 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C18 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1907–1908 w Chatham Dockyard w Chatham. Okręt został wodowany 10 października 1908 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 23 lipca 1909 roku. Pierwszym dowódcą był R.C Halaham.
HMS C18 był ostatnim okrętem z serii C, w którym zamontowano 16-cylindrowy silnik. W 1914 roku C18 stacjonował w Dover, przydzielony do Czwartej Flotylli Okrętów Podwodnych (4th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Victora E. Warda. W 1918 roku jednostka została przeniesiona do Szóstej Flotylli Łodzi Podwodnych (6th Submarine Flotilla) stacjonującej w Portsmouth.
Okręt został sprzedany w 2 lutego 1920 roku i zezłomowany.