 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
29 marca 1909 |
| Wodowanie |
8 czerwca 1910 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
17 września 1910 |
| Wycofanie ze służby |
24 lipca 1917 |
| Los okrętu |
zatopiony przez SM U-52 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
295 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
3700 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C34 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1909–1910 w Chatham Dockyard w Chatham. Okręt został wodowany 8 czerwca 1910 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 17 września 1910 roku. Pierwszym dowódcą był G. Bower.
W momencie wybuchu I wojny światowej C34 stacjonował w Dover przydzielony do Czwartej Flotylli Okrętów Podwodnych (4th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. J.F. Hutchingsa.
W 1915 roku został przeniesiony do Harwich i operował u wybrzeży Belgii. HMS C34 brał udział działaniach wojennych na Morzu Północnym. 24 lipca 1917 roku w czasie patrolu w okolicy wyspy Fair w archipelagu Szetlandów, został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM U-52. Zginęła prawie cała załoga łącznie z dowódcą Lt. I. S. Jeffersonem, ocalał tylko jeden marynarz, który został wyłowiony przez załogę okrętu U-52.