 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
1 czerwca 1908 |
| Wodowanie |
20 marca 1909 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
9 listopada 1909 |
| Wycofanie ze służby |
2 lutego 1920 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
295 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
3700 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C19 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908–1909 w Chatham Dockyard w Chatham. Okręt został wodowany 20 marca 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 9 listopada 1909 roku. Pierwszym dowódcą był H.J. Hern.
HMS C19 był pierwszym okrętem z serii C, w którym zastąpiono dotychczasowy 16-cylindrowy silnik nowszym 12-cylindrowym, o takiej samej mocy, ale lepszych osiągach.
W 1914 roku C19 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Hugh R. Marracka. W 1918 roku jednostka stacjonowała w Humber w Trzeciej Flotylli Łodzi Podwodnych (3rd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. A.L Pearsa.
Okręt został sprzedany w 2 lutego 1920 roku i zezłomowany w Sunderland.