 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
1 czerwca 1908 |
| Wodowanie |
27 listopada 1909 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
31 stycznia 1910 |
| Wycofanie ze służby |
26 maja 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
295 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
3700 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C20 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908–1909 w Chatham Dockyard w Chatham. Okręt został wodowany 27 listopada 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 31 stycznia 1910 roku. Pierwszym dowódcą był A.W. Smith.
10 czerwca 1914 roku w czasie pobytu w Dundee okręt był odwiedzony przez króla Jerzego V. W 1914 roku C20 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Francisa J.H. Dawsona. W 1918 roku jednostka stacjonowała w Portsmouth w Szóstej Flotylli Okrętów Podwodnych.
Okręt został sprzedany 26 maja 1921 roku i zezłomowany w Sunderland.