 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
12 lutego 1908 |
| Wodowanie |
26 listopada 1908 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
5 maja 1909 |
| Wycofanie ze służby |
29 maja 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
295 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
3700 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C24 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908–1909 w Zakładach Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 26 listopada 1908 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 5 maja 1909 roku. Pierwszym dowódcą był Lt. Frederick Henry Taylor.
23 czerwca 1915 roku w czasie wspólnej akcji u wybrzeży Szkocji w pobliżu Aberdeen, razem ze statkiem pułapką HMS „Taranaki”, HMS C24 zatopił niemiecki okręt podwodny SM U-40. Zginęło 29 marynarzy niemieckich, a dowódca HMS C24 F. Taylor został awansowany i odznaczony Distinguished Service Cross.
26 maja 1921 roku okręt został sprzedany i zezłomowany.