 HMS C38 bliźniaczy do C36 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
7 kwietnia 1909 |
| Wodowanie |
1 stycznia 1910 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
31 marca 1910 |
| Wycofanie ze służby |
25 czerwca 1919 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
287 ton (wynurzony), |
| Długość |
43,64 metra |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
13 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
3700 km przy 7 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
16 |
HMS C37 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w roku 1909 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 1 stycznia 1910 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 31 marca 1910 roku.
W 1911 roku razem z HMS C36 i HMS C38 ostatnimi wyprodukowanymi okrętami podwodnymi typu C został przetransportowany do Hongkongu, gdzie działały w Royal Navy's China Squadron.
W 1914 roku C37 stacjonował w Hongkongu przydzielony do China Squadron pod dowództwem Lt. John A. Gaimesa.
Okręt został sprzedany 25 czerwca 1919 roku w Hongkongu i zezłomowany.