 James Mason (lata 40.) | |
| Imię i nazwisko |
James Neville Mason |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 maja 1909 |
| Data i miejsce śmierci |
27 lipca 1984 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Pamela Kellino |
| Lata aktywności |
1931–1984 |
James Neville Mason (ur. 15 maja 1909 w Huddersfield, zm. 27 lipca 1984 w Lozannie) – brytyjski aktor.
Laureat Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu za rolę Normana Maine’a w dramacie muzycznym George’a Cukora Narodziny gwiazdy (1954).
Zanim stał się gwiazdą Hollywood, odniósł znaczny sukces w kinie brytyjskim. Był największą atrakcją kasową w Wielkiej Brytanii w latach 1944−1945; do jego brytyjskich filmów należą Siódmy welon (1945) i Zła dama (1945). Zagrał w dramacie noir Carola Reeda Niepotrzebni mogą odejść (1947), pierwszym zdobywcy nagrody BAFTA dla najlepszego filmu brytyjskiego.
W ciągu całej swojej kariery był nominowany trzykrotnie do Oscara, trzykrotnie do Złotego Globu dwukrotnie do nagrody BAFTA i do Nagrody Saturna. Po jego śmierci w 1984 jego prochy złożono w pobliżu grobowca jego bliskiego przyjaciela, angielskiego aktora Sir Charliego Chaplina.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6821 Hollywood Boulevard.
Występował na Broadwayu w roli Dawida w przedstawieniu Batszeba (1947) i jako Frank w spektaklu Uzdrowiciel wiary (1979).
