| Data powstania |
VII wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
0107 |
| Zawartość | |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
27 × 21 cm |
| Typ tekstu |
tekst mieszany |
| Kategoria |
III |
| Data odkrycia |
1859 |
| Odkrywca |
Tischendorf |
| Miejsce przechowywania |
Kodeks 0107 (Gregory-Aland no. 0107), ε 41 (Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na X wiek. Rękopis przechowywany jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 16, 1 f.) w Petersburgu. Posiada marginalia.
Do dziś zachowało się 6 kart kodeksu (27 na 21 cm) z tekstem Ewangelii Mateusza (22,16-23,14) oraz Ewangelii Marka (4,24-35; 5,14-23). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijek w kolumnie. Tekst jest trudny do odczytania. Częsty jest błąd itacyzmu.
Tekst dzielony jest według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczone zostały na marginesie z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza (pisanymi pod numerami Sekcji Ammoniusza, w kolorze czerwonym).
Tekst kodeksu jest wynikiem wymieszania różnych tradycji tekstualnych. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, a to oznacza, że jest wartościowy przy rekonstrukcji historii tekstu NT.
Gregory datował fragment na VII wiek. Obecnie INTF datuje go na VII wiek.
Kodeks został odkryty przez Tischendorfa na Synaju w 1859 roku. Tekst rękopisu Tischendorf wydał w 1860 roku w Notitia.
Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0107. Kurt Treu badał kodeks w 1966 roku.