| Data powstania |
VIII wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
0229 |
| Zawartość |
Apokalipsa św. Jana 18,16-17; 19,4-6 † |
| Język | |
| Rozmiary |
11 × 23 cm |
| Typ tekstu | |
| Kategoria |
III |
| Miejsce przechowywania |
Kodeks 0229 (Gregory-Aland no. 0229) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VIII wiek. Rękopis przechowywany był we Florencji, uległ zniszczeniu i nie zachował się.
Do XX wieku zachowały się tylko dwie karty, z tekstem Apokalipsy św. Jana (8,16-17; 19,4-6). Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 11 na 23 cm. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, w 16 linijkach w kolumnie. Był palimpsestem, tekst dolny zapisany był w języku koptyjskim.
Fragment reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu.
INTF datuje rękopis na VIII wiek. Guglielmo Cavallo datował go na VII albo VIII wieku.
Rękopis został znaleziony w Antinoopolis (El-Sheikh Ibada) w Egipcie. W 1953 roku Giovanni Mercati wydał transkrypcję tekstu, a w 1965 roku Mario Naldini wydał jego facsimile.
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0229.
Rękopis przechowywany był w bibliotece Laurenziana (PSI 1296b) we Florencji. Został zniszczony i obecnie jest niedostępny.