Marek 3,2-3 | |
| Data powstania |
V/VI wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
0213 |
| Zawartość |
Ewangelia Marka 3,2-3; 3,4-5 |
| Język | |
| Rozmiary |
[33 × 23 cm] |
| Typ tekstu |
tekst mieszany |
| Kategoria |
III |
| Miejsce przechowywania | |
Kodeks 0213 (Gregory-Aland no. 0213) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na V albo VI wiek. Do naszych czasów zachował się fragment jednej karty kodeksu. Jest przechowywany w Wiedniu.
Do dziś (1995) zachował się fragment jednej karty, z tekstem Ewangelii Marka (3,2-3; 3,4-5). Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 33 na 23 cm, zachowany fragment ma rozmiary 8,8 na 18 cm. Pergamin ma barwę jasno-brunatną, atrament jest ciemniejszy po stronie licowej pergaminu. Atrament w wielu miejscach przeżarł pergamin na wylot, co prawdopodobnie wynika stąd, że zawiera w sobie żelazo.
Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, w 23 linijkach w kolumnie. Pismo ma późną formę biblijnej majuskuły. Litera gamma, wykorzystywana w kodeksie, może być mylona z jotą, ponieważ górna poprzeczna kreska w gammie jest albo bardzo cienka, albo jej nie ma. Litery ipsylon oraz rho sięgają poniżej linii, zaś omega jest szeroka.
Peter Sanz spekulował, że fragment mógł kiedyś należeć do lekcjonarza.
Fragment reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu.
W Mk 3,2 fragment przekazuje wariant αυτους (ich) zamiast αυτου (jego). Wariant nie jest uwzględniany w krytycznych wydaniach Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda.
Rękopis datowany jest przez INTF na V lub VI wiek. Pasquale Orsini, włoski paleograf, datował na wiek VI. Nieznane jest miejsce pochodzenia rękopisu.
Tekst fragmentu opublikował Peter Sanz w 1946. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0213. Guglielmo Cavallo opublikował facsimile fragmentu w 1967.
Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 1384) w Wiedniu.