| Data powstania |
IX wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
0257 |
| Zawartość |
Ewangelia Mateusza 5-26 †, Ewangelia Marka 6-16 † |
| Język | |
| Rozmiary |
29,5 × 12 |
| Typ tekstu | |
| Kategoria |
V |
| Odkrywca |
? |
| Miejsce przechowywania |
Kodeks 0257 (Gregory-Aland no. 0257) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na IX wiek. Rękopis jest przechowywany w Zavordzie. Tekst rękopisu nie jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Zachowało się 47 pergaminowych kart rękopisu, z greckim tekstem Ewangelii Mateusza (5-26) i Ewangelii Marka (6-16) z licznymi lukami. Karty kodeksu mają rozmiar 29,5 na 2,2 cm. Tekst jest pisany dwoma kolumnami na stronę, 23 linijkami w owych fragmentach. Jest palimpsestem, górny tekst jest lekcjonarzem 2094.
Kodeks 00257 zawiera następujące partie tekstu Ewangelii:
Tekst rękopisu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował tekst rękopisu do kategorii V.
INTF datuje rękopis 0257 na IX wiek. Lekcjonarz 2094 datuje na X wiek.
Na listę greckich rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland, oznaczając go przy pomocy siglum 0257. Górny tekst lekcjonarza również Aland wciągnął na listę rękopisów NT, dając mu numer 2094 w grupie lekcjonarzy. Został uwzględniony w II wydaniu Kurzgefasste. Rękopis nie jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu (NA26, NA27, UBS4).
Rękopis jest przechowywany w Klasztorze św. Nikanora (2, nn. 1-16, 289-319) w Zavordzie (w Turcji).