Kodeks 0237

Kodeks 0237 (GA)
Ilustracja
Data powstania

VI wiek

Rodzaj

Kodeks majuskułowy

Numer

0237

Zawartość

Ewangelia Mateusza 15,12-15.17-19 †

Język

grecko-koptyjski

Rozmiary

[23 × 18 cm]

Typ tekstu

tekst mieszany

Kategoria

III

Miejsce przechowywania

Austriacka Biblioteka Narodowa

Kodeks 0237 (Gregory-Aland no. 0237) – grecko-koptyjski kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Do naszych czasów zachował się jedynie fragment jednej karty kodeksu. Jest przechowywany w Wiedniu. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Jest palimpsestem.

Opis

Zachował się fragment jednej karty, z tekstem Ewangelii Mateusza (15,12-15.17-19). Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 18 na 16 cm, zachowany fragment ma rozmiary 13 na 10,8 cm. Pergamin ma barwę ciemno-brunatną.

Tekst był pisany dwoma kolumnami na stronę, po 23 linijek w kolumnie, 11-12 liter w linijce. Pismo jest regularne. Kształt liter jest typowy dla aleksandryjskiej uncjały. Litery theta, phi oraz omikron są okrągłe, litera ipsylon ma charakterystyczną pętlę.

Nomina sacra (imiona święte) zapisywane są skrótami. Fragment stosuje skrót πηρ (dla πατήρ, ojciec).

Tekst

Fragment reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu.

Historia

Karl Wessely datował fragment na V-VII wiek. Rękopis datowany jest przez INTF na VI wiek.

Przypuszcza się, że fragment powstał w Egipcie, w Fajum.

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1954 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0237.

Facsimile oraz transkrypcję greckiego tekstu wydał Karl Wessely. Transkrypcję tekstu opublikowali Porterowie w 2008 roku, poprawiając transkrypcję Wessely'ego.

Fragment jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Po raz pierwszy został wykorzystany w 26 wydaniu Nestle-Alanda (NA26). W NA27 został zaliczony do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności.

Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. K. 8023) w Wiedniu.

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ 25 wydanie Nestle-Alanda kończy się na kodeksie 0220 (Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, wyd. 25, London 1969, s. 16*).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Aland i Aland 1989 ↓, s. 136.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Porter i Porter 2008 ↓, s. 88.
  3. ↑ Aland i Aland 1989 ↓, s. 116-117, 167.
  4. 1 2 INTF i Cod. 0237 ↓.
  5. ↑ MPER N.S. 29 22 LDAB
  6. ↑ Kurzgefasste 1963 ↓, s. 10.
  7. ↑ Aland i Aland 1989 ↓, s. 84.
  8. ↑ Wessely 1912 ↓, s. 270-274.
  9. ↑ Porter i Porter 2008 ↓, s. 90-91.
  10. ↑ NA26 1991 ↓, s. 12*.
  11. ↑ NA27 2001 ↓, s. 58*.

Bibliografia

Linki zewnętrzne