Kodeks 080

Kodeks 080 (Gregory-Aland no. 080), ε 20 (von Soden) – grecki purpurowy kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Jedna karta rękopisu przechowywana jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 275, 3) w Petersburgu, druga karta przechowywana jest w Aleksandrii (Patriarchat 496). Nie jest cytowany we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis

Do dziś zachowały się jedynie dwie fragmentaryczne karty kodeksu, z tekstem Ewangelii Marka (9,14-18.20-22; 10,23-24.29). Ze względu na fragmentaryczność obu zachowanych kart nieznane są oryginalne rozmiary kart. Pergamin został nasączony purpurą, tekst pisany jest złotem. Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 18 linijek w kolumnie. Litery są wielkie, kształt liter jest podobny do Purpurowego Kodeksu Petropolitańskiego (022).

Grecki tekst kodeksu jest zbyt krótki aby móc określić jego charakter tekstualny. Kurt Aland nie sporządził dlań profilu tekstualnego i nie zaklasyfikował do żadnej kategorii.

Syria bywa wskazywana jako prawdopodobne miejsce powstania rękopisu. Gregory datował go na VI wiek. Obecnie INTF datuje go na VI wiek.

Porfiriusz (Uspienski) widział kodeks w 1850 roku podczas jego wizyty w Aleksandrii i sporządził pierwszy jego opis. Jedną kartę kodeksu przywiózł do Petersburga. Oscar von Gebhardt skolacjonował jego tekst na potrzeby Tischendorfa Editio Octava Critica maior. W wydaniu tym został wprowadzony na listę rękopisów Nowego Testamentu, umieszczony został w grupie majuskułów. Tischendorf nadał mu siglum N^a i pod tym siglum jest cytowany w aparacie krytycznym wydania. C.R. Gregory w 1908 roku wprowadził nowy system oznaczania rękopisów Nowego Testamentu i nadał mu siglum 080.

Kartę przechowywaną w Petersburgu badała i opisała paleografka, Eugenia E. Granstrem, w 1959 roku oraz krytyk tekstu, Kurt Treu, który opublikował jego tekst w 1966 roku. Pasquale Orsini wydał jego facsimile. We współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu nie jest cytowany (NA28, UBS4).

Zobacz też

• Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu

Przypisy

Bibliografia

• K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
• Gerasimos G. Mazarakis, καιρον, 1883.
• Е.Э. Гранстрем. Каталог греческих рукописей ленинградских хранилищ. „Византийский временник”. Том 16, 1959. (ros.). 
• Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs’sche Buchhandlung, 1908, s. 39.
• Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J.C. Hinrichs, 1900, s. 59. (niem.).
• P. Orsini: Manoscritti in maiuscola biblica. 2005. (wł.).
• Constantin von Tischendorf: Editio Octava Critica maior. Leipzig: J.C. Hinrichs’sche Buchhandlung, 1884.
• Kurt Treu. Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der USSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan. „Texte und Untersuchungen zur Geschichte der altchristlichen Literatur”. 91, s. 110-111, 1966. Berlin. (niem.). 
• Pasquale Orsini: Manoscritti in maiuscola biblica. Materiali per un aggiornamento, Cassino, Edizioni dell’Università degli Studi di Cassino. Cassino: Università di Cassino, 2005, s. 297. ISBN 88-8317-025-3. (wł.).
• П. Успенский: Путешествие по Египту и в монастыри Святого Антония Великого и Преподобного Павла Фивейского, в 1850 году. Saint Petersburg: 1856. (ros.).