| Data powstania |
VIII wiek |
|---|---|
| Rodzaj | |
| Numer |
0233 |
| Zawartość | |
| Język | |
| Rozmiary |
27 × 21 cm |
| Typ tekstu |
aleksandryjski |
| Kategoria |
III |
| Miejsce przechowywania |
Kodeks 0233 (Gregory–Aland no. 0233) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na VIII wiek. Jest palimpsestem. Rękopis przechowywany jest w Münsterze. Tekst rękopisu jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Do XX wieku zachowało się 93 kart rękopisu, z tekstem czterech Ewangelii. Karty kodeksu mają rozmiar 27 na 21 cm. Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23–27 linijkami w kolumnie. Jest palimpsestem.
Tekst rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował tekst rękopisu do kategorii III.
INTF datuje rękopis na VIII wiek. Przypuszcza się, że rękopis powstał w Egipcie.
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1954 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0233. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.
Rękopis obecnie przechowywany jest w Muzeum Biblijnym w Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze (MS. 1).