Kodeks 0101

Kodeks 0101
Ilustracja
Jan 1,29-30
Data powstania

VIII wiek

Rodzaj

Kodeks majuskułowy

Numer

0101

Zawartość

Ewangelia Jana 1 †

Język

grecki

Rozmiary

11 × 9 cm

Typ tekstu

tekst aleksandryjski

Kategoria

II

Miejsce przechowywania

Austriacka Biblioteka Narodowa

Kodeks 0101 (Gregory-Aland no. 0101), ε 48 (Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VIII wiek. Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 39780) w Wiedniu.

Opis

Do dziś zachował się fragment 1 karty kodeksu (11 na 9 cm) z tekstem Ewangelii Jana (1,29-30.31-32). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 14 linijek w kolumnie. Pergamin jest barwy brunatnej i zachował się w złej kondycji. Kształty liter są typowe dla środowiska aleksandryjskiego i przypominają nieco koptyjską uncjałę. Skryba miał tendencję do zawężania liter epsilon oraz sigma.

Fragment zawiera następujące nomina sacra: ΠΝΑ (duch), ΙΝ (Jezusa) i ΙΣΛ (Izrael).

Tekst

Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.

W Jana 1,30 przekazuje wariant περι; wariant wspierany jest przez Sinaiticus², A, C³, L, Θ, Ψ, 063, f1, f13, większość bizantyjską; rękopisy tradycji aleksandryjskiej przekazują wariant ὑπὲρ (, , , Sinaiticus*, Vaticanus, C*, WS).

recto
ΤΗΕΠ[αυρι]ΟΝΒΛΕ
ΠΕΙΤΟΝΙΝΕΡΧΟ
ΜΕΝΟΝΠΡΟΣΑΥΤΟ
ΚΑΙΛΕΓΕΙ
ΔΕΟΑΜΝΟΣΤΟΥΘΥ
ΕΝΤ[ωυδατ]ΙΒΑΠΤΙΖΩ
ΟΑΙΡΩΝΤΠΝΑΜΑΡ
verso
ΚΑΓΩ[ουκ η]ΔΕΙΝΑΥ
ΤΟΝΑΛΛΙΝΑΦΑΝΕ
ΡΩΘΗΤΩΙΣΛΔΙΑ
ΤΟΥΤΟΗΛΘΟΝΕΓΩ
 
 
ΚΑΙ[εμαρ]ΤΥΡΗΣΕ

Historia

Gregory datował fragment na VII wiek. Obecnie INTF datuje go na VIII wiek. Fragment znaleziony został w Egipcie, w Fajum.

Karl Wessely wydał tekst fragmentu metodą facsimile w 1894 roku. Fragment badany był przez Gregory’ego w 1887 roku, który opublikował jego tekst w 1900. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0101.

Tekst fragmentu ponownie został wydany przez Davida Parkera w 2007 roku. W roku 2008 facsimile fragmentu wraz z transkrypcją wydali Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter. Porterowie odczytali więcej liter niż Wessely. Rękopis wykorzystywany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Gregory 1908 ↓, s. 40.
  2. 1 2 3 Aland i Aland 1995 ↓, s. 121.
  3. 1 2 3 4 Porter i Porter 2008 ↓, s. 157.
  4. 1 2 Gregory 1900 ↓, s. 74–75.
  5. ↑ INTF, Kodeks 0101 (GA), [w:] Liste Handschriften, Münster [dostęp 2011-12-30].
  6. ↑ Kodeks 0101 LDAB.
  7. ↑ Wessely 1894 ↓, s. 129.
  8. ↑ Schmid, Parker i Elliott 2007 ↓, s. 115–116.

Bibliografia

Linki zewnętrzne