| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Co2+Co23+S4 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5–5,5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
dokładna, wyraźna, niewyraźna, dobra |
| Pokrój kryształu |
ośmiościenny |
| Układ krystalograficzny |
regularny |
| Klasa krystalograficzna |
oktaedryczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,8–5,8 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
srebrzystobiała, stalowoszara, fioletowa |
| Rysa |
szaroczarna |
| Połysk |
metaliczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.DA.05 |
Linneit – rzadki minerał klasy siarczków, będący siarczkiem kobaltu.
Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego botanika i geologa Karola Linneusza.
Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca zazwyczaj kryształy o pokroju ośmiościennym, sześciennym, niekiedy bliźniaki, kryształy narosłe oraz szczotki. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych i jako wpryśnięcia i impregnacje. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Rozpuszczalny w kwasie azotowym. Często zawiera izomorficzne domieszki żelaza, niklu, selenu, miedzi, czasem także indu.
Występuje w utworach hydrotermalnych oraz pneumatolitycznych. Spotykany w złożach kruszców kobaltu i niklu. Zazwyczaj występuje w żyłach i gniazdach kruszcowych. Towarzyszą mu syderyt, galena, tetraedryt, baryt, kobaltyn, milleryt, bornit, hematyt, magnetyt, dolomit, erytryn, piryt, chalkopiryt, pirotyn, arsenopiryt, kwarc i kalcyt.