
Asymptota krzywej (gr. ἀσύμπτοτη – nie stykać się) – rodzaj prostej związanej z niektórymi krzywymi, ściśle definiowany pojęciem granicy funkcji. Prosta jest asymptotą danej krzywej, jeśli odległość punktów tej krzywej od tej prostej dąży do zera.
Rozważana krzywa może być w szczególności wykresem funkcji. Wtedy asymptotę tego wykresu nazywa się też asymptotą funkcji. Ten typ asymptot dzieli się na poziome, ukośne i pionowe, opisane niżej.


Parametry asymptoty poziomej i ukośnej dla krzywej danej w postaci można wyznaczyć jako granice:
Jeśli przynajmniej jedna z granic wyznaczających lub nie istnieje lub jest granicą niewłaściwą, to wykres nie ma odpowiedniej (prawo- lub lewostronnej) asymptoty ukośnej, ani poziomej. Jeśli to wyznaczona asymptota jest pozioma – równoległa do osi odciętych.
Jeśli krzywa dana jest w postaci gdzie jest funkcją, to ma ona w punkcie asymptotę pionową, jeśli istnieje granica niewłaściwa:
Przykłady funkcji z asymptotą pionową to tangens i kotangens Obie mają nieskończenie wiele asymptot pionowych i każda z tych asymptot jest obustronna.