Brenda Vaccaro

Brenda Vaccaro
Ilustracja
Brenda Vaccaro (1969)
Imię i nazwisko

Brenda Buell Vaccaro

Data i miejsce urodzenia

18 listopada 1939
Brooklyn, Nowy Jork

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Martin Fried
(1965–1970; rozwód)
William Bishop
(1977–1978; rozwód)
Charles Cannizzaro
(1981–1982; rozwód)
Guy Hector
(od 1986)

Lata aktywności

od 1961

Multimedia w Wikimedia Commons

Brenda Buell Vaccaro (ur. 18 listopada 1939 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka.

Laureatka Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Lindy Riggs w melodramacie Bez zobowiązań (1975), za którą także była nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

Życiorys

Urodziła się w Brooklynie, w okręgu Nowym Jorku, w rodzinie rzymskokatolickiej pochodzenia włoskiego jako córka Christine M. (z domu Pavia) i Mario A. Vaccaro, restauratora. Wychowała się w Dallas w Teksasie, gdzie jej rodzice w 1943 założyli restaurację Mario’s Restaurant i gdzie w 1958 ukończyła liceum im. Thomasa Jeffersona (Thomas Jefferson High School). W wieku 17 lat wróciła do Nowego Jorku, gdzie w latach 1958–1960 studiowała aktorstwo w Neighborhood Playhouse School of the Theatre na tym samym roku co Elizabeth Ashley i Jessica Walter.

W 1961 zadebiutowała na Broadwayu w roli Glorii Gulock w komedii Johna Patricka Wszyscy kochają opal, za którą w 1962 otrzymała nagrodę Theatre World Award. Była także trzykrotnie nominowana do nagrody Tony Award: w 1966 za postać Toni Simmons, dziewczyny dentysty (Barry Nelson) w komedii romantycznej Kwiat kaktusa, w 1968 jako Cynthia w musicalu Jak teraz Dow Jones i w 1969 za rolę Nancy Scott w sztuce Do widzenia ludzie.

Po raz pierwszy trafiła na mały ekran jako Paula Forrester w odcinku serialu Prawdziwa historia (True Story, 1961). Rola Molly Hirsch, sekretarki i kochanki właściciela (David Janssen) hotelu i kasyna Caesars Palace w Las Vegas, w dramacie Gdzie to jest (Where It’s At, 1969) przyniosła jej nominację do Złotego Globu dla najbardziej obiecującej debiutantki, a za postać damy do towarzystwa Shirley Gardner w dramacie Johna Schlesingera Nocny kowboj (1969) była nominowana do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W maju 1970 pojawiła się na okładce magazynu „Life”.

W 1974 została uhonorowana nagrodą Emmy za indywidualny występ w programie rozrywkowym lub muzycznym The Shape of Things (1973). W 1976 jako była modelka Diane, zauroczona bogatym dentystą i swingerem, w kanadyjskim dreszczowcu Śmiertelny weekend (Death Weekend, wydany w USA pt. The House by the Lake, 1976) otrzymała nagrodę na Katalońskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sitges. W 1979 za rolę Kay Brubaker w dreszczowcu Petera Hyamsa Koziorożec 1 (1978) zdobyła nominację do nagrody Saturn w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa. W 2010 za kreację Margo Janus w telewizyjnym dramacie biograficznym HBO Jack, jakiego nie znacie (2010) w reż. Barry’ego Levinsona została nominowana do nagrody Satelity i Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej w miniserialu lub filmie.

Życie prywatne

Była czterokrotnie mężatką. 25 kwietnia 1965 wyszła za mąż za reżysera teatralnego Martina Frieda, rozwiedli się w 1970. W latach 1971–1976 była związana z Michaelem Douglasem. 20 lipca 1977 poślubiła adwokata Williama S. Bishopa, z którym rozwiodła się w 1978. 15 listopada 1981 zawarła związek małżeński z fotografem Charlesem J. Cannizzaro, w 1982 doszło do rozwodu. 2 lutego 1986 poślubiła restauratora Guya P. Hectora.

Filmografia

Filmy

Seriale

Dubbing

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Vaccaro 1939–, Brenda. Encyclopedia.com. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  2. ↑ Brenda Vaccaro Biography (1939–). Film Reference. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  3. ↑ Lisa Kresl, The husky voiced sex symbol who graduated from Thomas Jefferson High School, „The Advocate”, 26 kwietnia 2018 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
  4. ↑ Kirk Dooley, High School All Stars, „D”, 1 września 1977 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
  5. ↑ Rex Reed, Brenda, the Second Banana to Lauren Bacall, „The New York Times”, 13 marca 1966 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
  6. ↑ Brenda Vaccaro. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  7. ↑ Brenda Vaccaro Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
  8. ↑ The Mayor, The Mob and The Lawyer, „Life”, 29 maja 1970
  9. ↑ Mel Gussow, Martin Fried, 62, Director Associated With Actors Studio, „The New York Times”, 6 kwietnia 2000 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
  10. ↑ Heidi Parker, Michael Douglas' ex-girlfriend Brenda Vaccaro claims she dropped LSD with the Oscar winner, „Daily Mail”, 23 marca 2019 [dostęp 2026-04-04] (ang.).

Bibliografia