Half-track M3 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
półgąsienicowa |
| Załoga |
2 – 3 (załoga) + 10 (desant) |
| Historia | |
| Prototypy |
1937 |
| Produkcja |
1941–1944 |
| Egzemplarze |
ponad 35 000 (wszystkich wersji) |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
1 silnik spalinowy 6-cylindrowy White 160AX |
| Transmisja |
mechaniczna |
| Pancerz |
6 – 12 mm |
| Długość |
6,18 m |
| Szerokość |
2,22 m |
| Wysokość |
2,26 m |
| Masa |
bojowa: 9300 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość |
72 km/h |
| Zasięg pojazdu |
282 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 wielkokalibrowy karabin maszynowy Browning M2HB kal. 12,7 mm 1 karabin maszynowy M1919 kal. 7,62 mm | |
| Użytkownicy | |
| Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, ZSRR, Polska, Izrael | |
Half-track – seria półgąsienicowych transporterów opancerzonych konstrukcji amerykańskiej z okresu II wojny światowej.
Armia amerykańska od końca lat 20. eksperymentowała z zakupionymi we Francji półgąsienicowymi samochodami konstrukcji A. Kegresse. Po wypróbowaniu wielu konstrukcji eksperymentalnych, w 1937 roku powstały udane prototypy półgąsienicowego samochodu ciężarowego T-9. Bazował on na podwoziu 1,5 t Forda V-8. Pojazd okazał się tak udany, że został przyjęty do uzbrojenia pod oznaczeniem Half-Track Truck M2. W tym samym czasie przyjęto do uzbrojenia armii amerykańskiej, lekki, kołowy transporter opancerzony Scout-car M2A1.
W 1938 roku dokonano mariażu obu konstrukcji. Powstał prototyp oznaczony jako Half-Track Personnel Carrier T7. Pomyślne wyniki prób, zadecydowały o rozwoju konstrukcji. Na początku 1940 roku, powstał pojazd z nadwoziem Scout-car M3, oznaczony jako Half-Track Scout T14. Został on przyjęty do uzbrojenia. Na przełomie września i października 1940 roku zawarto pierwsze kontrakty na dostawy dużych serii tych wozów.
Na podwoziu transporterów opancerzonych Halftrack, zbudowano wiele typów dział samobieżnych np. M3 GMC, M16 MGMC, M15 GMC.