MT-LB

MT-LB
Ilustracja
MT-LB
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR
 Polska

Producent

Charkowska Fabryka Traktorów, Huta Stalowa Wola

Typ pojazdu

transporter opancerzony

Trakcja

gąsienicowa

Załoga

2 + 10

Dane techniczne
Silnik

8-cylindrowy silnik wysokoprężny
o mocy 240 KM

Poj. zb. paliwa

450 l

Pancerz

3-10 mm

Długość

6,454 m

Szerokość

2,86 m

Wysokość

1,87 m (do stropu wieży z km kal. 7,62 mm)

Prześwit

0,4 m

Masa

9700 kg
bojowa: 11 900 kg

Moc jedn.

20,16 KM/t

Nacisk jedn.

0,46 kg/cm²

Osiągi
Prędkość

61,5 km/h
w wodzie: 4,5 km/h

Zasięg pojazdu

500

Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.)

2,41

Ściany (wys.)

0,61

Kąt podjazdu

35°

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x km PKT kalibru 7,62 mm
Użytkownicy
Niebieskie – obecni, czerwone – byli
Rzuty
Rzuty

MT-LB (ros. многоцелевой транспортёр-тягач лёгкий бронированный – Mnogocelewoj transportior-tiagacz logkij bronirowannyj, wielozadaniowy transporter-ciągnik lekki opancerzony, «Объект 6» – Obiekt 6) – radziecki, pływający transporter opancerzony skonstruowany w latach 60. XX wieku. Produkowany na licencji również w Polsce w Hucie Stalowa Wola i w Bułgarii.

Historia

Pojazd został zaprojektowany w Charkowskiej Fabryce Traktorów (ChTZ) w Charkowie pod kierunkiem Anatolija Biełusowa. Produkowany w ZSRR (po rozpadzie ZSRR na Ukrainie) i na licencji w Bułgarii i Polsce. MT-LB został skonstruowany jako ciągnik artyleryjski przeznaczony do holowania armaty przeciwpancernej T-12 kalibru 100 mm, przewożenia jej obsługi i amunicji. Z czasem wykorzystywany jako transporter opancerzony. Na podwoziu MT-LB zbudowano szereg innych pojazdów, pomocniczych i bojowych. Zaletą MT-LB był niewielki nacisk jednostkowy, zapewniający mu dużą mobilność w trudnym terenie. Mógł holować działo lub przyczepę o masie do 6,5 t.

MTLB, przedział kierowania

Produkcja i służba w Polsce

Transporter MT-LB był produkowany w Polsce przez HSW od 1976 roku z przeznaczeniem wyłącznie na eksport, w liczbie do ok. 600 sztuk rocznie. Na jego bazie opracowano w Polsce liczne konstrukcje, z których jednak tylko kilka pojazdów wsparcia produkowanych w niewielkich seriach, przyjętych na uzbrojenie Wojska Polskiego. Wśród nich był wóz pogotowia technicznego WPT Mors (1983 rok, 45 sztuk) i nośnik radiostacji R-137T. W fazie prototypów pozostały: samobieżna wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych Turkus (1976-79), zestaw przeciwlotniczy Promet z podwójnym działkiem 23 mm (cztery prototypy, 1979), samobieżna wyrzutnia pocisków ppanc. 9M14M Malutka BTP-20 Skorpion (1983), transporter opancerzony MTLB-2AP z wieżą od SKOT-2AP z wkm 14,5 mm, podwozie Piast z polskim silnikiem, wóz rozpoznania skażeń Parys 01 i wóz ewakuacji medycznej Lotos. Nie zbudowano projektowanych samobieżnych zestawów przeciwlotniczych z działkami 30 mm Promet-2 (1980) i rakietowo-artyleryjskiego Polon (1986). Po 1990 roku podwozie MT-LB wykorzystano dla wozu dowodzenia ZWD-1 oraz jako nośnik systemu zakłóceń Przebiśnieg. W 1992 roku powstał prototyp transportera opancerzonego LWB-23 Krak, oznaczonego początkowo jako MT-LB-23M, z wieżą z działkiem 23 mm i karabinem maszynowym.

Pod koniec lat 70. Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Maszyn Ziemnych i Transportowych przy HSW opracował na bazie MT-LB ulepszony pojazd SPG-2 (szybkobieżne podwozie gąsienicowe) o polepszonej pływalności, posiadający przebudowany kadłub o większej wyporności i dwie śruby o napędzie hydraulicznym do poruszania się w wodzie. Podwozie SPG-2, (znane także jako Opal) posłużyło do powstania dalszych konstrukcji, z których do produkcji w większej serii trafiły transporter rozpoznania inżynieryjnego TRI Hors (1983) i wóz pogotowia technicznego Mors II (1986). W małej serii powstał wóz dowodzenia obrony przeciwlotniczej Łowcza-3. Prototypami pozostały m.in. wozy dowodzenia artylerii Opal I i Opal II (1990) i transporter amunicyjny Bor (1987).

Wersje

Służba

Transporter MT-LB wszedł na uzbrojenie ZSRR w 1964 roku. Eksportowany do niektórych krajów Układu Warszawskiego i innych państw. Nie został przyjęty na uzbrojenie Wojska Polskiego w zasadniczej wersji transportera ani ciągnika, natomiast na uzbrojeniu Wojska Polskiego znalazło się kilkaset pojazdów o różnym przeznaczeniu wykorzystujących podwozie MT-LB oraz jego zmodernizowanej w Polsce wersji.

W końcu lat 90. w Rosji i na Ukrainie opracowano kilka wariantów modernizacji transportera, polegających głównie na wzmocnieniu uzbrojenia. Nieliczne z nich wdrożono do służby. Od 2000 roku rosyjska spółka Muromtiepłowoz podczas remontów modernizuje rosyjskie MT-LB do wariantu MT-LBM 6MA z wkm 14,5 mm lub 6MB z działkiem 30 mm 2A72.

Pojazdy produkowane w Polsce były przeznaczone przede wszystkim na eksport do ZSRR, ponadto opracowano szereg własnych odmian pochodnych, w tym opartych na zmodyfikowanym podwoziu o polepszonej pływalności. Po rozpadzie ZSRR HSW pozostała z szeregiem niesprzedanych pojazdów, które udało się rozdysponować dopiero ciągu następnych kilkunastu lat. W 2000 roku 10 MT-LB Polska podarowała Litwie (przekazane w styczniu 2001). W 2002 roku Huta Stalowa Wola sprzedała 67 MT-LB do Nigerii z przeznaczeniem dla sił pokojowych (w tym 54 bojowe oraz pojazdy dowodzenia i wsparcia w tym jeden wóz ewakuacji medycznej Lotos).

Konstrukcja

Kadłub spawany z walcowanych płyt pancernych, wodoszczelny. Pancerz zapewnia ochronę tylko przed pociskami broni strzeleckiej i odłamkami pocisków artyleryjskich małego kalibru. W skrajnej przedniej części pojazdu znajduje się przedział transmisji napędu, a za nim przedział kierowania. W przedziale kierowania po lewej stronie jest miejsce kierowcy, a po prawej dowódcy. Nad nim znajduje się mała stożkowa wieżyczka TKB-01 z karabinem maszynowym 7,62 mm PKT. Zapas amunicji wynosi 2500 nabojów. Obaj członkowie załogi mają przed sobą okna ze szkła pancernego, zakrywane pancernymi pokrywami. Kierowca dysponuje trzyema peryskopami TNPO-170A. Nad miejscem kierowcy znajduje się luk. Silnik umieszczono za przedziałem kierowania, w centralnej części pojazdu, przesunięty ku lewej burcie. Po prawej stronie znajduje się korytarzyk łączący przedział kierowania z przedziałem transportowym, zajmującym tylną część pojazdu. W przedziale transportowym można przewozić do 11 żołnierzy na siedzeniach wzdłuż burt, umieszczonych nad zbiornikami paliwa. Przedział transportowy ma dwuskrzydłowy właz z tyłu i dwa luki w dachu. W burtach znajdują się cztery zamykane strzelnice dla broni strzeleckiej.

Zawieszenie stanowi sześć pojedynczych kół jezdnych na wahaczach resorowanych wałkami skrętnymi po każdej stronie. Pierwsze i ostatnie koła mają amortyzatory hydrauliczne. Niektóre specjalne wersje pochodne mają podwozie przedłużone do siedmiu kół (m.in. MT-LBu). Gąsienice mają szerokość 350 mm.

Transporter może pływać po przygotowaniu polegającym m.in. na założeniu osłon hydrodynamicznych na gąsienice w przedniej części i podniesieniu falochronu na dziobie. Napęd w wodzie zapewniają poruszające się gąsienice. Ładowność w wodzie wynosi 2 tony.

Egzemplarze muzealne

MT-LB ze zbiorów Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie

Pojazdy MTLB można oglądać w następujących muzeach:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Suworow 2005 ↓, s. 22.
  2. 1 2 3 4 5 Suworow 2005 ↓, s. 21.
  3. 1 2 3 Kajetanowicz 2010 ↓, s. 12-18.
  4. 1 2 3 4 5 Kajetanowicz 2010 ↓, s. 15-18.
  5. ↑ Praca zbiorowa pod kier. Jerzego Paszkowskiego: Technika Wojska Polskiego. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998, s. 99. ISBN 83-11-08889-6.
  6. 1 2 Tomasz Szulc. Taktyczne samobieżne stanowiska dowodzenia dla Wojska Polskiego. „Nowa Technika Wojskowa”. 11/2000, s. 18-19, listopad 2000. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1230-1655.
  7. 1 2 Tomasz Szulc. Nowości z Kielc. „Nowa Technika Wojskowa”. 10/93, s. 32, 1993. Warszawa: Lampart s.c.. ISSN 1230-1655.
  8. ↑ Andrzej Kiński. Czym bronimy polskiego nieba. „Nowa Technika Wojskowa”. 11/2000, s. 13, 2000. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1230-1655.
  9. 1 2 MT-LB Multipurpose Armoured Vehicle [online], man.fas.org [dostęp 2024-10-16].
  10. 1 2 3 4 Suworow 2005 ↓, s. 23-24.
  11. ↑ Russians Installed Ship's Anti-Aircraft Gun On the MT-LB Armored Vehicle | Defense Express [online], en.defence-ua.com [dostęp 2023-03-09] (ang.).
  12. ↑ Radosna twórczość Rosjan. Oto hybryda pojazdu z okrętem 2 [online], WP Tech, 4 marca 2023 [dostęp 2023-03-09] (pol.).
  13. ↑ Тягач МТ-ЛБУ (СССР) [online], Военные люди [dostęp 2024-10-19].
  14. ↑ 80 lat HSW "Gdzie te wozy z tamtych lat...", „SZTAFETA”, 14 czerwca 2018 [dostęp 2020-08-18] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-13].
  15. ↑ Nowe otwarcie [online], Huta Stalowa Wola S.A. [dostęp 2024-10-15] (pol.).
  16. ↑ Powtórka z minowania, „Raport - Wojsko Technika Obronność” nr specjalny Raport MSPO Kielce 1, 3 września 2019, s. 32
  17. ↑ Tomasz Szulc. Przeciwlotniczy Sopel. „Nowa Technika Wojskowa”. 2-3/94, s. 12-14, 1994. Warszawa: Lampart s.c.. ISSN 1230-1655.
  18. 1 2 Grzegorz Hołdanowicz. Nigeryjska jaskółka. „Raport – Wojsko Technika Obronność”. Nr 05/2003, s. 20-21. Agencja Lotnicza Altair. ISSN 1429-270x.

Bibliografia