Wóz zabezpieczenia technicznego WZT-1 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ pojazdu |
wóz zabezpieczenia technicznego |
| Trakcja |
gąsienicowa |
| Załoga |
3 żołnierzy |
| Historia | |
| Prototypy |
1968 |
| Produkcja |
1970-1978 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-55 o mocy 580 KM przy 2000 obr./min. |
| Transmisja |
mechaniczna |
| Długość |
6,45 m |
| Szerokość |
3,27 m |
| Prześwit |
0,425 m |
| Masa |
31,6 t |
| Osiągi | |
| Prędkość |
50 km/h (maksymalna) |
| Zasięg pojazdu |
470 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) |
1,4 m |
| Rowy (szer.) |
2,7 m |
| Ściany (wys.) |
0,8 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| wkm kal. 12,7 mm DSzK, Granatnik RPG-7 (przewożony wewnątrz pojazdu) | |
| Użytkownicy | |
WZT-1 (B-70) – wóz zabezpieczenia technicznego. Zbudowany na podwoziu czołgu T-55, powstał w oparciu o radziecki ciągnik ewakuacyjny BTS-2. Pojazd po specjalnym przygotowaniu jest zdolny pokonywać przeszkody wodne po dnie. Został zastąpiony przez WZT-2. Po wycofaniu sprzedano je ratownictwu kolejowemu ,lub na ich podwoziach zamontowano wyrzutnię S-125 Newa, wyrzutnię oznaczono Newa SC.