BTR-60

BTR-60
Ilustracja
BTR-60PB
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR

Typ pojazdu

transporter opancerzony

Trakcja

kołowa (8x8)

Załoga

2 + 14 (16)

Historia
Produkcja

1959–1976

Dane techniczne
Silnik

2 x silnik gaźnikowy
o mocy 2 × 90 KM

Poj. zb. paliwa

290 l

Długość

7,56 m

Szerokość

2,83 m

Wysokość

2,06 m (kadłuba)
2,31 m (całkowita)

Prześwit

0,475 m

Masa

bojowa: 10,3 t

Moc jedn.

17,47 KM/t

Osiągi
Prędkość

80 km/h
w wodzie: 10 km/h

Zasięg pojazdu

500

Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.)

2 m

Ściany (wys.)

0,4 m

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x wkm KPWT kalibru 14,5 mm (500 naboi)
1 x km PKT kalibru 7,62 mm (2000 naboi)
Użytkownicy
Niebieski – Aktualny użytkownik, Czerwony – Były
Multimedia w Wikimedia Commons

BTR-60 – radziecki transporter opancerzony. Pierwszy z radzieckich ośmiokołowych transporterów.

Pod koniec lat 50. XX wieku rozpoczęto w ZSRR prace nad następcą BTR-152. Efektem tych prac był opracowany na przełomie lat 50. i 60. prototyp nowego transportera. Po testach został on w 1959 roku przyjęty do uzbrojenia jako BTR-60P. Pierwsza publiczna prezentacja miała miejsce w 1961 roku.

BTR-60P był pojazdem ośmiokołowym, z napędem na wszystkie koła. Kadłub pancerny dzielił się na dwa przedziały: załogowy z przodu i napędowy z tyłu. W przedniej części przedziału załogowego miejsca obok siebie zajmowali mechanik-kierowca i dowódca, za nimi znajdowały się ławki, na których siedziało od 8 do 16 żołnierzy desantu. Przedział desantowy był odkryty. Za przedziałem desantowym znajdował się przedział napędowy z dwoma silnikami gaźnikowymi. Uzbrojenie pojazdu stanowił jeden karabin maszynowy SGMB kalibru 7,62.

Wkrótce po rozpoczęciu produkcji BTR-60P rozpoczęto prace nad wersją dowódczą tego wozu. Miała ona nosić oznaczenie BTR-60PK. Podstawową różnicą w stosunku do BTR-60P było zastosowanie zamkniętego przedziału desantowego. Dzięki temu możliwe było wyposażenie pojazdu w układ ochrony przed bronią masowego rażenia. Ponieważ ówczesna doktryna Armii Radzieckiej przewidywała użycie taktycznej broni jądrowej, nowy pojazd produkowany od 1963 roku stał się wersją podstawową pod oznaczeniem BTR-60PA.

W 1966 roku rozpoczęto produkcję finalnej wersji BTR-60PB. Była ona wyposażona w obrotową wieżę z karabinami maszynowymi KPWT i PKT. Ponieważ montaż wieżyczki utrudnił wsiadanie przez górny właz, pojazd wyposażono w dwa niewielkie włazy boczne.

Produkcję BTR-60 zakończono w połowie lat 70. po rozpoczęciu produkcji transportera BTR-70.

Odpowiednikiem BTR-60 używanym przez Wojsko Polskie był transporter OT-64 SKOT. Na uzbrojeniu Wojska Polskiego znajdowały się jedynie pojazdy w wersji BTR-60PU-12 (50 sztuk dostarczono z ZSRR w latach 1976–1980 jako punkty dowodzenia zestawami rakietowymi 9K31 Strzała-1, a następne 15 w latach 1986–1988 z zestawami 9K35 Strzała-10).

BTR-60 był również używany przez oddziały ZOMO, a następnie Policję. Na początku pierwszej dekady XXI wieku między innymi na skutek strzelaniny w Magdalence polska Policja zakupiła dodatkowo samochody opancerzone Dzik-AT.

Wersje

Wnętrze transportera. Moskwa 1996
Policyjny BTR-60PB, Europejski Szczyt Gospodarczy w Warszawie

Modyfikacje nieseryjne

Użytkownicy

Aktualni użytkownicy

Byli użytkownicy

W muzeach

Przypisy

  1. ↑ Stockholm International Peace Research Institute – Arms Transfers Database. [dostęp 2016-06-17]. (ang.).
  2. 1 2 Tomasz Szulc. Ukraińskie wojenne modyfikacje sprzętu wojskowego. Cz. I Wozy bojowe i artyleria samobieżna. „Wojsko i Technika”. Nr 7/2027, s. 41-42, lipiec 2027. Warszawa: Zespół Badań i Analiz Militarnych.
  3. ↑ Algerian army.
  4. ↑ Angolan army.
  5. ↑ Tury V dla Policji: Lekkie Transportery Opancerzone z AMZ-Kutno [online], MILMAG, 19 grudnia 2019 [dostęp 2022-03-23].
  6. ↑ Poradzieckie transportery w służbie Policji [online], infosecurity24.pl [dostęp 2022-03-23].

Bibliografia

Linki zewnętrzne