Kołowa samobieżna armatohaubica 2S44 Hiacint-K podczas Parady Zwycięstwa w Moskwie 2025 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
BAZ (podwozie) |
| Typ pojazdu |
kołowa samobieżna armatohaubica |
| Trakcja |
kołowa (8×8) |
| Załoga |
5 |
| Historia | |
| Prototypy |
2024 |
| Produkcja |
od 2025 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
wysokoprężny YaMZ-849, 470 KM |
| Pancerz |
opancerzona kabina, pancerz siatkowy przeciwko dronom |
| Długość |
ok. 12,4 m |
| Masa |
ok. 32 t (masa bojowa) |
| Osiągi | |
| Prędkość |
80 km/h |
| Zasięg pojazdu |
ok. 1000 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| armatohaubica 2A36 kal. 152 mm | |
| Użytkownicy | |
2S44 Hiacint-K (ros. 2С44 Гиацинт-К) – rosyjska samobieżna armatohaubica kołowa kalibru 152 mm, powstała przez połączenie podwozia kołowej armatohaubicy 2S43 „Małwa” z armatą ciągnioną 2A36 „Hiacynt-B”. System zaprojektowano pod kątem zwiększenia zasięgu ognia kontrbateryjnego oraz wysokiej mobilności operacyjnej.
Pod koniec grudnia 2024 roku rosyjskie Ministerstwo Obrony opublikowało materiał wideo przedstawiający nową artylerię będącą połączeniem kołowej armatohaubicy 2S43 „Małwa” oraz ciągnionego działa 2A36 „Hiacynt-B”. Według doniesień rosyjskich mediów z lutego 2025 roku dostawy tych systemów dla jednostek Centralnego Okręgu Wojskowego FR rozpoczęły się już w grudniu 2024 roku.
2S44 trafił na wyposażenie m.in. 238. Samodzielnej Brygady Artylerii (sformowanej w 2020 roku), co potwierdzają zdjęcia i nagrania z frontu, w tym z obwodu donieckiego.
System posadowiono na czteroosiowym podwoziu kołowym w układzie 8×8 – wykorzystano zmodyfikowaną platformę ciężarówki z Briańskiej Fabryki Samochodów, oznaczaną w źródłach jako BAZ-6910-027 lub BAZ-6010-027. Napęd stanowi silnik JaMZ-849; Altair podaje moc 470 KM, natomiast defence24 – 500 KM. Prędkość maksymalna pojazdu wynosi do 80 km/h.
Pojazd wyposażono w opancerzoną kabinę załogi oraz – w egzemplarzach liniowych – dodatkowy pancerz siatkowy, zwiększający przeżywalność przed atakami dronów. Załogę systemu stanowi pięć osób, a masa bojowa pojazdu wynosi około 32 t.
Głównym elementem bojowym jest działo kalibru 152 mm adaptowane z holowanej armaty 2A36 „Hiacynt-B” – z lufą o długości 50 kalibrów i komorą ładunkową o pojemności 27 litrów.
Zastosowanie tego działa zamiast armatohaubicy 2A64 z „Małwy” zwiększyło donośność z 24,5–36 km do 29–33/40 km w zależności od amunicji; Według rosyjskich źródeł możliwe jest osiągnięcie donośności do 50 km dzięki nowemu typowi amunicji. Standardowy pocisk odłamkowo-burzący pozwala na strzał na odległość około 30,5 km, a amunicja z dodatkowym napędem rakietowym (RAP) – do około 40 km.
Dzięki wysokiemu stopniowi automatyzacji czas od zajęcia stanowiska do opuszczenia pozycji wynosi zaledwie 2–3 minuty, co ma kluczowe znaczenie dla unikania ognia kontrbateryjnego.
2S44 został wdrożony do służby liniowej w warunkach bojowych w Ukrainie – potwierdzono jego użycie m.in. przez 238. Samodzielną Brygadę Artylerii w obwodzie donieckim. Na początku września 2025 roku w serwisie X udostępniono kolejne nagrania z aktywności frontowej systemu; część komentarzy wskazywała, że pojazdy operują na terytorium rosyjskim i ostrzeliwały m.in. Iwanopol.
Według danych OSINT projektu Oryx do listopada 2026 roku potwierdzono wizualnie utratę dwóch egzemplarzy 2S44 Hiacynt-K na froncie (oba zniszczone).
Analitycy zwracają uwagę, że oparcie konstrukcji na lufach 2A36 wyprodukowanych ponad 30 lat temu może w przyszłości ograniczyć skalę produkcji ze względu na wyczerpujące się zapasy magazynowe i brak wznowienia produkcji samych luf.