TOS-3 Drakon

TOS-3 Drakon
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Rosja

Producent

Omsktransmasz

Typ pojazdu

ciężka wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet termobarycznych
(miotacz ognia)

Trakcja

gąsienicowa (podwozie T-80)

Załoga

3

Historia
Prototypy

2024

Produkcja

od 2024

Dane techniczne
Silnik

wysokoprężny

Pancerz

pancerz zasadniczy, pancerz reaktywny Relikt, klatka antydronowa

Dane operacyjne
Uzbrojenie
wyrzutnia 15-prowadnicowa (3 rzędy po 5) dla pocisków kal. 220 mm
Użytkownicy
 Rosja

TOS-3 Drakon (ros. ТОС-3 «Дракон») – rosyjski ciężki system artylerii rakietowej (klasyfikowany w Rosji jako ciężki miotacz ognia), przeznaczony do niszczenia siły żywej, umocnień oraz lekko opancerzonych pojazdów za pomocą amunicji termobarycznej. Stanowi rozwinięcie i kompilację rozwiązań z systemów TOS-1A Sołncepiok oraz TOS-2 Tosoczka.

Historia i rozwój

Informacje o prowadzonych pracach nad nowym systemem termobarycznym pojawiły się po raz pierwszy na początku 2024 roku, kiedy biuro konstrukcyjne zakładów Omsktransmasz (część koncernu Urałwagonzawod) zarejestrowało znak towarowy i logotyp dla nazwy „TOS-3 Drakon”. W czerwcu 2024 roku pojawiły się pierwsze oficjalne nagrania i zdjęcia prezentujące gotowy system podczas testów i przekazywania sprzętu wojsku.

Rozwój wozu był bezpośrednią odpowiedzią na doświadczenia zebrane przez siły rosyjskie podczas inwazji na Ukrainę. Skupiono się na eliminacji największej wady systemu TOS-1A, jaką był zbyt krótki zasięg ognia (ok. 6 km), wystawiający wyrzutnię na łatwe ataki za pomocą dronów typu FPV oraz artylerii lufowej przeciwnika.

Konstrukcja

TOS-3 Drakon stanowi połączenie gąsienicowego podwozia z nowoczesnymi, wydłużonymi prowadnicami i amunicją stosowaną w kołowym systemie TOS-2. Udokumentowane na Ukrainie egzemplarze frontowe zostały posadowione na zmodyfikowanych podwoziach czołgów T-80.

Opancerzenie i ochrona

Biorąc pod uwagę duże straty ponoszone przez rosyjskie wyrzutnie termobaryczne na Ukrainie, podwozie zostało wysoce zmodyfikowane pod kątem przetrwania na współczesnym polu walki. Wóz otrzymał rozbudowany pancerz reaktywny Relikt, chroniący przedni pancerz oraz burty kadłuba. Nowością jest fabrycznie montowana, masywna stalowa klatka antydronowa umieszczona nad pakietem wyrzutni oraz moduły systemów walki elektronicznej do zakłócania sygnałów dronów uderzeniowych.

Uzbrojenie i zasięg

Wyrzutnia w systemie TOS-3 została zredukowana w stosunku do poprzedników w celu obniżenia masy pojazdu oraz podniesienia jej opancerzenia. Zamiast 24 prowadnic (jak w TOS-1A) czy 18 (jak w TOS-2), wóz przenosi 15 rur startowych w układzie trzech rzędów po pięć prowadnic.

System jest przystosowany do wystrzeliwania ciężkich, niekierowanych pocisków termobarycznych kalibru 220 mm nowej generacji (w tym m.in. TBS-M3). Rakiety przenoszą ładunek termobaryczny o masie około 45 kg, którego detonacja wywołuje skokową zmianę ciśnienia i temperaturę sięgającą w epicentrum blisko 3000 °C. Nowa amunicja zapewnia maksymalny zasięg ognia na dystansie od 15 do ponad 20 kilometrów. Zwiększenie zasięgu pozwala pojazdom na operowanie poza bezpośrednią linią wzroku i poza strefą rażenia dronów taktycznych bliskiego zasięgu.

Zobacz też