| miasto w gminie miejsko-wiejskiej | |||
Klasztor Franciszkanów w Kobylinie | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Gmina | |||
| Prawa miejskie |
przed 1303 | ||
| Burmistrz |
Tomasz Lesiński | ||
| Powierzchnia |
4,87 km² | ||
| Wysokość |
104 m n.p.m. | ||
| Populacja (30.06.2016) • liczba ludności • gęstość |
| ||
| Strefa numeracyjna |
+48 65 | ||
| Kod pocztowy |
63-740 | ||
| Tablice rejestracyjne |
PKR | ||
Położenie na mapie gminy Kobylin | |||
Położenie na mapie Polski | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |||
Położenie na mapie powiatu krotoszyńskiego | |||
| TERC (TERYT) |
3012024 | ||
| SIMC |
0954478 | ||
Urząd miejski Rynek Marszałka J. Piłsudskiego 163-740 Kobylin | |||
| Strona internetowa | |||
Kobylin – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kobylin.
Położony jest nad strumieniem Radęca (dawniej Rzedziąca), u zbiegu linii kolejowych Krotoszyn-Leszno i Kobylin-Rawicz (nieczynna), przy drodze krajowej nr 36: Ostrów Wielkopolski-Krotoszyn-Rawicz-Lubin-Prochowice, około 16 km na zachód od Krotoszyna i około 45 km na zachód od Ostrowa. Historycznie leży w Wielkopolsce.
Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XIII wieku. Pierwszy zachowany zapis o miejscowości pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1289 gdzie odnotowano ją pod staropolską, zlatynizowaną nazwą " Cobylino” we fragmencie „in oppido Cobylino, alias Veneti… in villa eadem dicta Cobelino, que lacet ante foras dicti oppidi Cobelino”, 1303 (wg kopii z 1426) „civitatem nostram dictam Cobilino”, 1498 „oppidi Cobylyno”, „oppidi Cobylyn”, 151-1512 „Cobylyno Antiqua”, 1511-1523 „de oppidio Kobylyno, Cobylno”, „Cobylyn opp.”, 1535 „Cobylyn vetus villa”, 1578 „Kobelin”, 1620 „Kobelin”, 1674 „Kobylin”.
Według językoznawców dawna nazwa miejscowości „Kobylin” pochodzi od nazwy osobowej „kobyła” oznaczającej w języku staropolskim „klacz”, samicę konia domowego z dodaniem sufiksu „-ino”, wtórnie „-in”. W XVI-XVII wieku oraz w zapisach gwarowych w gwarze poznańskiej w nazwie wystąpiło przejście „-yl” w „-el”. W zapisie z 1620 „Kobelino” pojawiła się południowowielkopolska postać dialektalna „Kobelin” odbijająca wymowę typu „drabinia, pierzynia”. W XIII wiecznym zapisie występuje także nazwa oboczna „Venetia” czyli „Wenecja”.
Po rozbiorach Polski Prusacy używali zgermanizowanych form polskiej nazwy. Używana była także polska nazwa. W 1846 miejscowość odnotowano jako „Kobylin miasto i Stary Kobylin folwark”, w 1883 nazwy „Kobylin miasto, Kobylin Stary” oraz niemiecką „Alt Kobylin”. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości odnotowano w 1921 polską nazwę „Kobylin, Stary Kobylin” oraz niemiecką „Alt Kobylin”.
Po wybuchu II wojny światowej w czasie niemieckiej okupacji ziem polskich nazistowska administracja III Rzeszy wprowadziła nową, urzędową niemiecką nazwę „Koppelstadt”

Kobylin był prywatnym miastem szlacheckim lokowanym w 1303, które położone było w XVI wieku w województwie kaliskim Koronie Królestwa Polskiego w Rzeczpospolitej Obojga Narodów.
Z 1303 roku pochodzi pierwsza wzmianka o Kobylinie jako mieście. Data samej lokacji pozostaje nieznana, doszło do niej jednak z pewnością wskutek starań ówczesnego właściciela, wojewody kaliskiego, Mikołaja Przedpełkowica z rodu Łodziów - być może doszło do niej jeszcze za panowania Przemysła II.
Pierwszą nazwą miasta była Wenecja. W przeszłości liczne jarmarki (do dziewięciu rocznie). Od 1456 roku w Kobylinie prowadzono szkołę przyklasztorną oo. Bernardynów. Jej absolwenci kierowali się zazwyczaj na studia do Krakowa. Byli wśród nich:
W czasie wojny trzynastoletniej Kobylin wystawił w 1458 roku 10 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku.
W czasie zaboru pruskiego Kobylin należał do powiatu Krotoszyn (1793-1919). Według spisu urzędowego z 1837 roku miasto liczyło 2 226 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 261 dymów (domostw).
Podczas powstania wielkopolskiego mieszkańcy zorganizowali kompanię ochotniczą, która brała udział w walkach o Zduny i Rawicz. Podczas II wojny światowej w mieście i okolicy toczyły się zacięte boje. Kobylin został zajęty przez Armię Czerwoną 23 stycznia 1945 roku, ale już następnego dnia Wehrmacht ponownie zajął miasto na kilka godzin. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego.
Według danych z 31 grudnia 2009 miasto miało 3130 mieszkańców.


