Bojanowo

Bojanowo
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Rynek w Bojanowie
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

rawicki

Gmina

Bojanowo

Prawa miejskie

16 kwietnia 1638

Burmistrz

Paulina Wolsztyniak

Powierzchnia

2,34 km²

Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość


2948
1259,8 os./km²

Strefa numeracyjna

+48 65

Kod pocztowy

63-940

Tablice rejestracyjne

PRA

Położenie na mapie gminy Bojanowo
Mapa konturowa gminy Bojanowo, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Bojanowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bojanowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bojanowo”
Położenie na mapie powiatu rawickiego
Mapa konturowa powiatu rawickiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Bojanowo”
Ziemia51°42′27″N 16°44′56″E/51,707500 16,748889
TERC (TERYT)

3022014

SIMC

0954308

Urząd miejski
Rynek 12
63-940 Bojanowo
Strona internetowa
BIP

Bojanowo (niem. Bärsdorf) – miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bojanowo.

Pierwsza lokacja miejska w 1585 roku nie została zrealizowana, druga lokacja miejska w 1638 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa leszczyńskiego.

Szkoła Rolnicza

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 2960 mieszkańców.

Historia

Browar w Bojanowie

Miasto zostało założone w 1638 r. przez protestanckiego szlachcica, Stefana Bojanowskiego, obok należącej do niego wsi Gołaszyn. Akt lokacyjny nadał król Polski, Władysław IV Waza. Bojanowo, jak wiele innych wielkopolskich lokacji miejskich z tego okresu, zostało zasiedlone przez śląskich protestantów, uchodzących przed prześladowaniami ze strony katolickiej administracji austriackiej. Sprzyjało temu również położenie miasta zaledwie 2 km na północ od granicy śląsko-wielkopolskiej. W 1641 roku w Nowym Bojanowie założono zbór luterański, stanowiący kontynuację przekazanego wyrokiem trybunału w 1633 r. katolikom zboru w Gołaszynie. Centrum polskiego luteranizmu, istniało tu gimnazjum luterańskie dla młodzieży szlacheckiej, odbywały się generalne synody luterańskie. W 1663 r. syn Stefana, Bogusław Bojanowski, lokował obok Bojanowa drugie, bliźniacze miasto, nazwane od imienia założyciela Bogusławowem.

Mieszkańcy zajmowali się rzemiosłem, w tym głównie sukiennictwem – miasto stało się drugim, po Rawiczu, ośrodkiem sukiennictwa w Wielkopolsce. Ksiądz Franciszek Siarczyński (1758-1829) w swym wydanym w latach 1782–1783, trzytomowym „Dykcyonarzyku geograficznym” pisał: „BOIANOWO, m[iasto] Pol[skie] w Woi[wództwie] Poznańskim. Osiadłe wielu sukiennikami”. 23 stycznia 1793 r. w wyniku II rozbioru Polski Bojanowo przeszło pod zabór pruski, a wprowadzenie ceł na sukno eksportowane do Rosji spowodowało upadek rzemiosła sukienniczego. Do dalszego upadku miasta przyczynił się największy w historii miasta pożar, który wybuchł 12 sierpnia 1857 r.

W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej i placówka II linii SG „Bojanowo”. Od 1939 roku istniał tu niemiecki obóz pracy w Bojanowie. Sięgające końca XVII w. tradycje piwowarstwa kontynuuje do dziś bojanowski browar.

Zabytki

inne:

Edukacja

Demografia

Piramida wieku mieszkańców Bojanowa w 2014 roku