Pluskwiaki o krępej budowy ciele długości od 6 do 30 mm. Często mają kontrastowe, żółto-czarne lub czerwono-czarne ubarwienie, ale nie brak gatunków barwy czarnej lub brązowej. Głowa ma dłuższy od policzkównadustek, stosunkowo długie, zbudowane z czterech członów czułki, czteroczłonową kłujkę i pozbawiona jest przyoczek. Obrys przedplecza jest trapezowaty, a jego boczne brzegi są blaszkowate. Trójkątnego kształtu tarczka osiąga niewielkie rozmiary. Formy długoskrzydłe mają półpokrywy z wyodrębnionymi: przykrywką, międzykrywką i zakrywką. Żyłki na zakrywce są liczne i nieregularnie połączone, tworząc w jej części nasadowej od 2 do 5 zamkniętych komórek. U form krótkoskrzydłych międzykrywka zlewa się z przykrywką wskutek zaniku szwu klawokorialnego, a zakrywka ulega redukcji. Ujścia gruczołów zapachowych zatułowia są zredukowane. Odnóża mają trójczłonowe stopy i zaopatrzone są zarówno w pazurki jak i w przylgi. Na bokach segmentów odwłoka od trzeciego do szóstego występują grupki trzech trichobotrii, a na segmencie siódmym dwa trichobotria. Przetchlinki ulokowane są wyłącznie po brzusznej stronie odwłoka. U larw (nimf) ujścia odwłokowych gruczołów zapachowych umiejscowione są pomiędzy tergitami trzecim i czwartym, czwartym i piątym oraz piątym i szóstym. Odwłok samic cechuje się niepodzielonym siódmym sternum i zbudowanym z kilku płaskich płytek pokładełkiem.
Biologia i występowanie
Przedstawiciele rodzaju Pyrrhocoris przebywają gromadnie, żywią się roślinami. U kowala bezskrzydłego występują zarówno formy o dobrze rozwiniętych skrzydłach jak i formy ich pozbawione. Przedstawiciele rodzaju Dysdercus w Ameryce Północnej i Indiach są szkodnikami plantacji bawełny. Dawniej usuwano je, kładąc koło krzewów bawełny i drzewek pomarańczowych trzcin cukrową, a przywabione owady zalewano gorącą wodą. Larwy przedstawicieli rodzaju Dindymus (występującego w Indiach) żywią się termitami, zaś osobniki dorosłe muchami.
W Polsce występuje tylko rodzaj kowal, reprezentowany przez dwa gatunki:
123456789Pyrrhocoridae. W:Randall T.Schuh,James AlexanderSlater:True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history.Ithaca and London:Cornell University Press,1995,s.268-271. ISBN0-8014-2066-0.
↑wielu autorów:Encyklopedia Britannica.T.Zoologia, tom 1. A-O.Kurpisz SA,2006,s.96. ISBN978-83-60563-05-2.
↑Fauna Polski. Charakterystyka i wykaz gatunków.T.1.Warszawa:Muzeum i Instytut Zoologii PAN,2004. ISBN83-88147-04-8.
12J. Szwedo.The unity, diversity and conformity of bugs (Hemiptera) through time.„Earth and Environmental Science Transactions of the Royal Society of Edinburgh”.107,s.109-128,2017.
